Ağız ve Diş Sağlığı

Periodontal İndeksler Rehberi

Periodontal indekslerin klinik değerlendirmedeki rolünü, hesaplama yöntemlerini ve bireysel tedavi planlamasına katkısını detaylı olarak ele alıyoruz. Detaylı bilgi alın.

Periodontal indeksler, periodontal dokuların sağlık durumunu sayısal olarak ifade eden standartlaştırılmış ölçüm sistemleridir. Dünya genelinde yetişkin nüfusun %50-60'ında çeşitli düzeylerde periodontal hastalık bulunmaktadır. Türkiye'de yapılan epidemiyolojik çalışmalarda bu oranın %65-75 arasında olduğu bildirilmektedir. Periodontal indeksler, bu büyük hasta popülasyonunda hastalığın tanısı, şiddetinin belirlenmesi, tedavi planlaması ve tedaviye yanıtın izlenmesinde vazgeçilmez araçlardır.

Periodontal indekslerin kullanımı, klinik pratikte standardizasyon sağlamanın yanı sıra, toplum düzeyinde periodontal hastalık prevalansının belirlenmesinde ve epidemiyolojik araştırmalarda da kritik rol oynamaktadır. Farklı merkezler arasında karşılaştırılabilir veriler elde edilmesini mümkün kılan bu indeksler, kanıta dayalı periodontoloji uygulamalarının temelini oluşturur. 35 yaş üstü bireylerde periodontal hastalık insidansı belirgin şekilde artarken, 65 yaş üstü popülasyonda ileri düzey periodontal yıkım oranı %35-45 seviyelerine ulaşmaktadır.

Periodontal indeksler, plak ve dişeti iltihabı düzeyinden kemik kaybı derecesine, diş hareketliliğinden tedavi ihtiyacına kadar geniş bir yelpazede bilgi sunar. Her indeksin kendine özgü avantajları, sınırlılıkları ve kullanım endikasyonları vardır. Bu kapsamlı rehberde, klinik pratikte en sık kullanılan periodontal indeksler detaylı olarak ele alınacaktır.

Periodontal Indeksler Nedir? Tarihsel Gelisim ve Siniflandirma

Periodontal indeksler, periodontal dokuların klinik durumunu objektif, tekrarlanabilir ve karşılaştırılabilir sayısal verilerle ifade eden ölçüm araçlarıdır. İlk periodontal indeksler 1950'li yıllarda geliştirilmiş olup o günden bu yana sürekli iyileştirilerek günümüzün modern indeks sistemlerine ulaşılmıştır.

Periodontal indekslerin patofizyolojik temeli, periodontal hastalığın doğal seyrindeki doku değişikliklerinin kantitatif olarak ölçülmesine dayanır. Periodontal hastalık, bakteri biyofilminin tetiklediği konak immün yanıtı sonucunda gelişir. Bu süreçte sırasıyla gingival inflamasyon, ataçman kaybı, alveolar kemik rezorbsiyonu ve nihayetinde diş kaybı meydana gelir. Her bir aşamadaki doku değişikliklerini ölçmek için farklı indeksler geliştirilmiştir.

Periodontal indeksler genel olarak şu kategorilerde sınıflandırılır:

  • Plak (oral hijyen) indeksleri: Dental plak birikimini ölçer. Plak İndeksi (Plİ), Oral Hijyen İndeksi-Simplified (OHI-S).
  • Gingival (dişeti) indeksleri: Dişeti inflamasyonunun derecesini belirler. Gingival İndeks (Gİ), Sondlamada Kanama (BOP), Papilla Kanama İndeksi (PKİ).
  • Periodontal yıkım indeksleri: Ataçman kaybı ve kemik yıkımını değerlendirir. Klinik Ataçman Seviyesi (KAS), Radyografik Kemik Kaybı Skoru.
  • Tedavi ihtiyacı indeksleri: Toplum düzeyinde periodontal tedavi gereksinimini belirler. Toplumsal Periodontal Tedavi İhtiyacı İndeksi (CPITN/CPI).
  • Kompozit indeksler: Birden fazla parametreyi birleştiren kapsamlı indeksler. Periodontal Hastalık İndeksi (PDI), Periodontal İndeks (PI-Russell).

İdeal bir periodontal indeksin geçerliliği (validity), güvenilirliği (reliability), duyarlılığı (sensitivity) ve pratik uygulanabilirliği yüksek olmalıdır. Ayrıca farklı gözlemciler arasında tutarlı sonuçlar vermesi (inter-examiner reliability) ve aynı gözlemcinin farklı zamanlarda benzer sonuçlar elde etmesi (intra-examiner reliability) beklenir.

Periodontal Indeks Degerlerini Etkileyen Nedenler

Periodontal indeks değerlerinin yükselmesine neden olan faktörler hem lokal hem de sistemik kaynaklı olabilir. Bu faktörlerin bilinmesi, doğru değerlendirme ve tedavi planlaması açısından büyük önem taşır.

Lokal Faktörler

  • Yetersiz ağız hijyeni: Plak indeks değerlerinin yükselmesinin en temel nedeni düzensiz ve etkisiz diş fırçalama alışkanlığıdır. Plak birikimi, gingival indeksin artmasına ve sonuçta periodontal yıkım indekslerinin kötüleşmesine zemin hazırlar.
  • Diştaşı birikimi: Supragingival ve subgingival kalkülüs, bakteri kolonizasyonu için uygun ortam sağlayarak plak retansiyon faktörü olarak görev yapar. Diştaşı varlığında oral hijyen indeksleri yüksek değerler verir.
  • Hatalı protetik restorasyonlar: Dişeti altına taşan kron kenarları, uyumsuz bölümlü protezler ve köprü gövdesinin dişeti ile ilişkisi plak birikimine ve gingival inflamasyona yol açarak indeks değerlerini artırır.
  • Ortodontik apareyler: Sabit ortodontik tedavi uygulamaları, braket ve bant çevresinde plak birikimini kolaylaştırarak geçici olarak plak ve gingival indeks değerlerini yükseltebilir.
  • Anatomik faktörler: Diş çapraşıklığı, mine çıkıntıları, servikal mine uzantıları, kök olukları ve furkasyon morfolojisi periodontal yıkımı kolaylaştırarak indeks değerlerinin artmasına katkıda bulunur.
  • Ağız kuruluğu (kserostomi): Tükürük akış hızının azalması, doğal temizleme mekanizmasını bozarak plak birikimini ve gingival inflamasyonu artırır.

Sistemik Faktörler

  • Diabetes mellitus: Kontrolsüz diyabet, periodontal dokuların inflamasyona duyarlılığını artırır. HbA1c değeri %7'nin üzerinde olan hastalarda gingival ve periodontal yıkım indeksleri belirgin şekilde yüksek bulunmaktadır.
  • Sigara kullanımı: Sigara içicilerde plak indeksi benzer olsa da periodontal yıkım indeksleri içmeyenlere göre önemli ölçüde yüksektir. Sigara vazokonstriksiyon yaparak gingival kanamayi maskeleyebilir; bu nedenle BOP değerleri aldatıcı şekilde düşük olabilir.
  • Hormonal değişiklikler: Gebelik gingivitisi, puberte gingivitisi ve menstrüel döngüye bağlı gingival değişiklikler gingival indeks değerlerini geçici olarak artırabilir.
  • İmmünsüpresyon: HIV/AIDS, organ nakli sonrası immünsüpresif tedavi ve kemoterapi periodontal dokuların savunma kapasitesini azaltarak indeks değerlerinin kötüleşmesine yol açar.
  • Hematolojik bozukluklar: Lösemi, trombositopeni ve pıhtılaşma bozuklukları gingival kanamanın artmasına ve sondlamada kanama indeksinin yükselmesine neden olabilir.
  • İlaç kullanımı: Antiepileptikler (fenitoin), immünsüpresifler (siklosporin) ve kalsiyum kanal blokerleri dişeti büyümesine yol açarak indeks değerlerini etkiler. Antikoagülan tedavi ise kanama parametrelerini artırabilir.
  • Beslenme eksiklikleri: Özellikle C vitamini yetersizliği, bağ dokusu bütünlüğünü bozarak gingival kanamanın ve periodontal yıkımın artmasına katkıda bulunur.
  • Genetik yatkınlık: IL-1 gen polimorfizmleri, MMP gen varyantları ve diğer genetik faktörler bireyin periodontal hastalığa duyarlılığını ve dolayısıyla indeks değerlerini etkiler.

Periodontal Indekslerle Degerlendirilen Belirtiler

Periodontal indeksler, periodontal hastalığın klinik belirtilerini sistematik olarak kayıt altına alır. Her bir indeks, belirli klinik bulguları değerlendirir ve bu bulguların şiddetini sayısal olarak ifade eder.

Plak Varlığı ile İlişkili Belirtiler

  • Görünür plak birikimi: Plak indekslerinde skor 2-3 düzeyinde plak, çıplak gözle veya sond ile kolayca tespit edilir. Kalın plak tabakası genellikle beyaz-sarı renkte olup dişeti kenarı boyunca uzanır.
  • Materia alba birikimi: Yapısal olmayan yumuşak beyaz birikim, zayıf ağız hijyeninin göstergesidir.
  • Diştaşı varlığı: OHI-S'de kalkülüs bileşeni ile değerlendirilen supragingival diştaşı, mineralize plak birikimidir.

Gingival İnflamasyon Belirtileri

  • Dişeti kanaması: Gingival indekste en belirgin bulgudur. Skor 2'de sondlama veya fırçalama ile provoke edilen kanama, skor 3'te spontan kanama görülür. BOP oranı %10'un altında periodontal stabiliteyi, %30'un üzerinde aktif hastalığı gösterir.
  • Dişeti renk değişikliği: Sağlıklı pembe renkten kırmızı-morumsu renge dönüşüm, Gingival İndeks skor 1 ve üzerinde kaydedilir.
  • Dişeti ödem ve şişliği: İnflamatuar ödem sonucu dişeti konturunda değişiklik, stippling kaybı ve parlak yüzey görünümü ortaya çıkar.
  • Dişeti kıvamında değişiklik: Sağlıklı sert fibrotik kıvamdan yumuşak ödemli kıvama geçiş inflamasyonu gösterir.
  • Süpürasyon: Dişeti kenarından veya periodontal ceplerden pürülan akıntı, aktif enfeksiyonun göstergesidir.

Periodontal Yıkım Belirtileri

  • Artmış sondlama derinliği: Normal sulkus derinliği (1-3 mm) üzerindeki değerler periodontal cep oluşumunu gösterir. 4-5 mm orta, 6-7 mm derin, 8 mm ve üzeri çok derin cep olarak sınıflandırılır.
  • Klinik ataçman kaybı: Mine-sement birleşiminden cep tabanına olan mesafenin artması, gerçek periodontal yıkımı yansıtır.
  • Dişeti çekilmesi: Kök yüzeylerinin açığa çıkması, ataçman kaybının görsel göstergesidir.
  • Diş mobilitesi: Miller sınıflamasına göre Grade I (0.2-1 mm horizontal), Grade II (>1 mm horizontal), Grade III (vertikal hareket) olarak derecelenir.
  • Furkasyon tutulumu: Çok köklü dişlerde kök ayrımı bölgesinde kemik kaybı, Nabers sond ile değerlendirilir.
  • Radyografik kemik kaybı: Horizontal veya vertikal alveolar kemik rezorbsiyonu, periodontal yıkımın radyografik kanıtıdır.

Başlıca Periodontal İndeksler: Detaylı Açıklamalar ve Değerler

Klinik pratikte en sık kullanılan periodontal indeksler aşağıda detaylı olarak açıklanmaktadır. Her indeksin ölçüm yöntemi, skorlama sistemi ve klinik yorumu ayrıntılandırılmıştır.

Plak İndeksi (Plİ - Silness ve Löe, 1964)

Her dişin dört yüzeyinden (meziyal, distal, bukkal, lingual) değerlendirilir:

  • Skor 0: Gingival bölgede plak yok.
  • Skor 1: Gözle görülmeyen ancak sond ile diş yüzeyinden kazıyınca tespit edilen ince plak filmi.
  • Skor 2: Gingival bölgede gözle görülebilen orta düzeyde plak birikimi; interdental bölgelerde plak yok.
  • Skor 3: Gingival bölgede kalın plak birikimi; interdental alanlar da plak ile dolu.

Hesaplama: Her dişin 4 yüzey skoru toplanır, 4'e bölünür (diş skoru). Tüm diş skorları toplanıp diş sayısına bölünerek hastanın Plİ skoru elde edilir. 0-0.9: İyi hijyen, 1.0-1.9: Orta hijyen, 2.0-3.0: Kötü hijyen.

Oral Hijyen İndeksi-Simplified (OHI-S - Greene ve Vermillion, 1964)

İki bileşenden oluşur: Debris İndeksi-Simplified (DI-S) ve Kalkülüs İndeksi-Simplified (CI-S). Altı indeks dişinden (16, 11, 26, 36, 31, 46) ölçüm yapılır.

DI-S Skorlama:

  • Skor 0: Debris yok.
  • Skor 1: Yüzeyin 1/3'ünden azını kaplayan yumuşak debris.
  • Skor 2: Yüzeyin 1/3-2/3 arasını kaplayan yumuşak debris.
  • Skor 3: Yüzeyin 2/3'ünden fazlasını kaplayan yumuşak debris.

OHI-S = DI-S + CI-S (her biri 0-3, toplam 0-6). 0-1.2: İyi, 1.3-3.0: Orta, 3.1-6.0: Kötü hijyen.

Gingival İndeks (Gİ - Löe ve Silness, 1963)

Her dişin dört yüzeyinden gingival inflamasyon değerlendirilir:

  • Skor 0: Normal dişeti; inflamasyon yok, kanama yok, renk değişikliği yok.
  • Skor 1: Hafif inflamasyon; renkte hafif değişiklik, hafif ödem, sondlamada kanama yok.
  • Skor 2: Orta inflamasyon; kızarıklık, ödem ve parlaklaşma belirgin, sondlamada kanama var.
  • Skor 3: Şiddetli inflamasyon; belirgin kızarıklık ve ödem, ülserasyon eğilimi, spontan kanama.

Hesaplama Plİ ile aynıdır. 0-0.9: Hafif gingivitis, 1.0-1.9: Orta gingivitis, 2.0-3.0: Şiddetli gingivitis.

Sondlamada Kanama (BOP - Ainamo ve Bay, 1975)

En basit ve klinik pratikte en sık kullanılan gingival indekslerdendir. Her dişin altı noktasından sondlama yapılır ve 15-30 saniye içinde kanama varlığı var (+) veya yok (-) olarak kaydedilir.

BOP yüzdesi = (Kanayan bölge sayısı / Toplam bölge sayısı) × 100. %10'un altı: Stabil periodonsiyum, %10-30: Dikkatli takip gerekli, %30 üzeri: Aktif hastalık riski yüksek.

Toplumsal Periodontal İndeks (CPI/CPITN - WHO)

Toplum düzeyinde periodontal tedavi ihtiyacını belirlemek için WHO tarafından geliştirilmiştir. Ağız 6 sekstanta bölünür ve her sekstantta indeks dişler WHO/CPITN sondu ile değerlendirilir:

  • Kod 0: Sağlıklı. Tedavi ihtiyacı yok.
  • Kod 1: Sondlamada kanama. Ağız hijyeni eğitimi gerekli.
  • Kod 2: Diştaşı ve/veya hatalı restorasyon kenarı. Profesyonel temizlik gerekli.
  • Kod 3: 4-5 mm cep derinliği. Derin temizlik (küretaj) gerekli.
  • Kod 4: 6 mm ve üzeri cep derinliği. Karmaşık tedavi (cerrahi olabilir) gerekli.

Russell Periodontal İndeks (PI, 1956)

Epidemiyolojik çalışmalarda kullanılmış tarihi bir indekstir:

  • Skor 0: Negatif, hastalık bulgusu yok.
  • Skor 1: Hafif gingivitis, dişin bir bölümünü çevreleyen inflamasyon.
  • Skor 2: Gingivitis, dişi tamamen çevreleyen inflamasyon, ataçman kaybı yok.
  • Skor 6: Cep oluşumu ile gingivitis, fonksiyon kaybı yok.
  • Skor 8: İleri yıkım, fonksiyon kaybı, diş hareketliliği, depresibilite.

Papilla Kanama İndeksi (PKİ - Saxer ve Mühlemann, 1975)

  • Skor 0: Kanama yok.
  • Skor 1: Tek kanama noktası.
  • Skor 2: Birkaç izole kanama noktası veya ince kan hattı.
  • Skor 3: İnterdental üçgenin kanla dolması.
  • Skor 4: Profüz kanama, papil sondlaması sonrası kan diş ve dişetine yayılır.

Ayırıcı Tanıda Periodontal İndekslerin Rolü

Periodontal indeksler, farklı periodontal durumların birbirinden ayırt edilmesinde değerli bilgiler sunar. Doğru klinik karar verme sürecinde indeks bulgularının diğer klinik verilerle birlikte yorumlanması gerekir.

  • Gingivitis vs. Periodontitis: Gingival indeks yüksek ancak sondlama derinliği normal ve ataçman kaybı olmayan durumda gingivitis tanısı konulur. Artmış sondlama derinliği ve ataçman kaybı varlığında periodontitis söz konusudur. BOP, gingivitisten periodontitise geçiş riskini belirlemede önemli bir göstergedir.
  • Plak ilişkili gingivitis vs. Plak ilişkili olmayan gingival hastalıklar: Plak indeksi düşük olmasına rağmen gingival indeksin yüksek olduğu durumlarda viral, fungal veya deskuamatif gingivitis gibi plak ilişkili olmayan gingival hastalıklar düşünülmelidir.
  • Lokalize vs. Generalize periodontitis: Sondlama derinliği artışı ve ataçman kaybı dişlerin %30'undan azında ise lokalize, %30'undan fazlasında ise generalize periodontitis olarak sınıflandırılır.
  • Stabil periodontitis vs. Aktif periodontitis: Tedavi sonrası sondlama derinliklerinin stabil kaldığı ve BOP oranının %10'un altında olduğu olgularda periodontal stabilite kabul edilir. BOP artışı ve progresif ataçman kaybı aktif hastalığı gösterir.
  • Gerçek cep vs. Yalancı cep (psödocep): İlaç kaynaklı dişeti büyümesinde sondlama derinliği artmış olabilir ancak klinik ataçman seviyesi normaldir. Bu durumda gerçek periodontal yıkım yoktur.
  • Sigara içicilerinde maskelenmiş hastalık: Sigara içicilerde vazokonstrüksiyon nedeniyle BOP aldatıcı şekilde düşük olabilir. Bu nedenle sadece BOP'a dayanarak hastalık değerlendirmesi yapılmamalı; sondlama derinliği ve ataçman kaybı mutlaka değerlendirilmelidir.
  • Sistemik hastalık kaynaklı gingival bulgular: Lösemide gingival hiperplazi ve spontan kanama, trombositopenide aşırı kanama, C vitamini eksikliğinde dişeti kanaması gibi durumlar periodontal indeks değerlerini etkileyebilir. Ayırıcı tanı için sistemik değerlendirme gerekir.

Periodontal İndeks Değerlerine Göre Tedavi Yaklaşımı

Periodontal indeks değerleri, tedavi planlamasının temelini oluşturur. İndeks sonuçlarına göre kademeli bir tedavi yaklaşımı uygulanır.

Plak İndeksi 0-0.9 (İyi Hijyen) ve Gingival İndeks 0

Koruyucu bakım programı yeterlidir. 6 ayda bir rutin kontrol ve profesyonel temizlik önerilir.

Plak İndeksi 1.0-1.9 ve Gingival İndeks 1-2 (Gingivitis)

  • Ağız hijyeni eğitimi: Modifiye Bass tekniği, interdental fırça kullanımı, klorheksidin gargara (%0.12, günde 2×1, 2 hafta).
  • Profesyonel diş temizliği: Supragingival detertraj ve polisaj.
  • Kontrol randevusu: 4-6 hafta sonra yeniden değerlendirme.

CPI Kod 3 (Sondlama Derinliği 4-5 mm)

  • Faz I tedavi: Ağız hijyeni eğitimi, detertraj ve kök yüzeyi düzleştirme (küretaj).
  • Lokal antimikrobiyal: Periodontal ceplere klorheksidin çip veya minosiklin mikrosfer uygulanabilir.
  • Yeniden değerlendirme: 6-8 hafta sonra indeksler tekrar ölçülür ve tedaviye yanıt değerlendirilir.

CPI Kod 4 (Sondlama Derinliği 6 mm ve Üzeri)

  • Kapsamlı Faz I tedavi: Tüm ağızda detertraj ve kök yüzeyi düzleştirme.
  • Sistemik antibiyotik: Amoksisilin 500 mg 3×1 + Metronidazol 400 mg 3×1, 7-10 gün veya Azitromisin 500 mg 1×1, 3 gün.
  • Yeniden değerlendirme: 8-12 hafta sonra. Cepler 5 mm üzerinde kalmaya devam ediyorsa cerrahi tedavi planlanır.
  • Cerrahi tedavi: Açık flep debridmanı, rezektif veya rejeneratif cerrahi. Kemik greftleri (Bio-Oss, allogreft), GTR membranları veya mine matriks deriveleri (Emdogain) kullanılabilir.

BOP %30 Üzeri (Aktif Hastalık)

  • Yoğun plak kontrolü: Profesyonel temizlik sıklığı 3 aya indirilir.
  • Subgingival irrigasyon: Klorheksidin veya povidon iyot ile cep irrigasyonu.
  • Konak modülasyonu: Düşük doz doksisiklin (20 mg 2×1, 3-9 ay) MMP inhibisyonu amacıyla kullanılabilir.

İdame Tedavisinde İndeks Takibi

Aktif tedavi tamamlandıktan sonra hastalar düzenli idame programına alınır. Her idame seansında Plİ, Gİ, BOP, sondlama derinliği ve KAS kaydedilir. Risk düşük hastalarda 6 ayda bir, risk orta hastalarda 4 ayda bir, risk yüksek hastalarda 3 ayda bir idame seansı planlanır.

Periodontal İndekslerin İhmal Edilmesinin Komplikasyonları

Düzenli periodontal indeks kaydı yapılmaması ve değerlendirmenin ihmal edilmesi, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde ciddi sonuçlara yol açabilir.

Klinik Komplikasyonlar

  • Geç tanı: Periodontal hastalığın erken evrede tespit edilememesi, geri dönüşümsüz doku kaybına ve diş kaybına neden olur.
  • Yetersiz tedavi planlaması: İndeks verileri olmadan tedavi planı subjektif kalır ve etkisiz müdahaleler yapılabilir.
  • Tedaviye yanıtın değerlendirilememesi: Başlangıç indeks değerleri kaydedilmezse tedavi sonrası iyileşme objektif olarak ölçülemez.
  • İleri kemik kaybı: Takip edilmeyen olgularda alveolar kemik kaybı ilerleyerek çoklu diş kayıplarına yol açar.
  • Periodontal apse: Aktif hastalığın fark edilmemesi akut enfeksiyöz komplikasyonlara zemin hazırlar.
  • Sistemik komplikasyonlar: Kontrolsüz periodontal inflamasyon, kardiyovasküler hastalık riskini %20-30 artırır. Diyabetik hastalarda glisemik kontrolü bozar, gebelik komplikasyonlarına katkıda bulunabilir.

Hukuki ve Mesleki Komplikasyonlar

  • Yetersiz dokümantasyon: Periodontal kayıtların tutulmaması, malpraktis davalarında savunmayı güçleştirir.
  • Standart bakım ihlali: Güncel kılavuzlar, periodontal muayenede indeks kaydını standart bakımın bir parçası olarak tanımlamaktadır.

Periodontal Hastalıktan Korunmada İndekslerin Yeri

Periodontal indeksler, yalnızca hastalık tespitinde değil, koruyucu programların planlanması ve etkinliğinin değerlendirilmesinde de kullanılır.

Bireysel Düzeyde Korunma

  • Kişiselleştirilmiş hijyen programı: Plak indeksi sonuçlarına göre hastaya özel fırçalama tekniği, interdental temizlik yöntemi ve ek ağız bakım ürünleri (gargara, irrigatör) önerilir.
  • Motivasyonel görüşme: Her kontrol seansında indeks değerlerinin hastaya gösterilmesi, motivasyonu artırır. Plak boyama (disklosing solüsyon) ile birlikte kullanıldığında hijyen eğitimi daha etkili olur.
  • Risk değerlendirmesi: BOP, sondlama derinliği, diş sayısı, sistemik hastalık varlığı ve sigara kullanımını kapsayan çok faktörlü risk analizi, bireysel kontrol aralığının belirlenmesinde kullanılır.
  • Hedef belirleme: Plak indeksi %20'nin altı, BOP %10'un altı koruyucu bakım hedefleri olarak belirlenir.

Toplumsal Düzeyde Korunma

  • Epidemiyolojik tarama: CPI/CPITN indeksi ile toplum düzeyinde periodontal tedavi ihtiyacı belirlenir ve sağlık politikaları buna göre şekillendirilir.
  • Halk sağlığı programları: İndeks verileri, ağız sağlığı eğitim kampanyalarının hedef kitlesinin ve içeriğinin belirlenmesinde kullanılır.
  • Tedavi kaynaklarının planlanması: Toplumsal indeks verileri, sağlık kurumlarının periodontal tedavi kapasitesinin planlanmasında rehberlik eder.

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?

Periodontal hastalığın erken tanısı ve etkili tedavisi için aşağıdaki durumlarda vakit kaybetmeden bir diş hekimine veya periodontoloji uzmanına başvurulmalıdır:

  • Diş fırçalama veya diş ipi kullanımı sırasında tekrarlayan dişeti kanaması
  • Dişetlerinde kızarıklık, şişlik veya hassasiyet
  • Dişeti çekilmesi ve dişlerin uzamış görünmesi
  • Dişlerde sallanma veya yer değişikliği
  • Kalıcı ağız kokusu
  • Dişeti ile diş arasından akıntı gelmesi
  • Çiğneme sırasında ağrı veya rahatsızlık
  • Dişetinde apse belirtileri
  • Son bir yıl içinde profesyonel diş temizliği yaptırmamış olmak
  • Diyabet, kalp hastalığı veya gebelik gibi periodontal hastalık riskini artıran durumlarda düzenli periodontal kontrol

Periodontal indekslerle yapılan düzenli değerlendirme, hastalığın erken evrede yakalanmasını ve etkin tedavi edilmesini sağlar. Her bireyin en az yılda bir kez kapsamlı periodontal muayeneden geçmesi ve indeks değerlerinin kaydedilmesi önerilmektedir.

Koru Hastanesi Ağız ve Diş Sağlığı bölümünde uzman hekimlerimiz, kapsamlı periodontal indeks değerlendirmesi ve kişiselleştirilmiş tedavi planlaması ile periodontal sağlığınızı en üst düzeyde korumak için yanınızdadır. Modern tanı yöntemleri ve deneyimli periodontoloji ekibimizle düzenli kontrol ve tedavi hizmetleri sunmaktayız.

Uzman Hekimlerimizle Tanışın

Sağlığınız için hemen randevu alın veya bizi arayın.

WhatsApp Online Randevu