Sifiliz (frengi), Treponema pallidum subspecies pallidum bakterisinin neden olduğu, sıklıkla cinsel yolla bulaşan, kronik seyirli, sistemik bir enfeksiyon hastalığıdır. ICD-10 kodlaması A50-A53 olan sifiliz, "büyük taklitçi" olarak adlandırılır çünkü pek çok hastalığı klinik olarak taklit edebilir. Hastalık primer, sekonder, latent (erken/geç) ve tersiyer dönemlere ayrılır; tedavisiz vakalarda yıllar-onlarca yıl sonra kardiyovasküler sifiliz, nörosifilis ve gomma gibi yıkıcı komplikasyonlara yol açar. Dünya Sağlık Örgütü 2020 verilerine göre küresel olarak yıllık 7 milyon yeni sifiliz vakası tahmin edilmektedir. ABD'de 2020'de 134.000+ vaka, Türkiye'de yıllık 3.000-5.000 vaka tahmin edilmektedir. Konjenital sifiliz, gebelikten anneye geçiş ile yenidoğanlarda gelişen, ölü doğum ve neonatal mortalite ile ilişkili ciddi bir sorundur; 2020'de küresel olarak 661.000 konjenital sifiliz vakası bildirilmiştir. Hastalık, MSM popülasyonunda, HIV pozitif bireylerde, ticari seks işçilerinde ve düşük sosyo-ekonomik gruplarda daha sıktır. Penisilin tedavisi 1940'lardan beri etkilidir ve direnç gelişmemiştir; ancak tarama, erken tanı ve partner takibi başarının temel unsurlarıdır. Bu rehberde sifilizin patogenezi, evreleri, klinik tablo, tanı, tedavi ve önleme stratejileri kapsamlı olarak ele alınmaktadır.
Sifiliz Nedir?
Sifiliz, Treponema pallidum subsp. pallidum spirohetinin neden olduğu, çok evreli (multi-stage) sistemik bir bakteriyel enfeksiyondur. Etken: Treponema pallidum; ince, helezonik (spiral), 6-15 mikrometre uzunluğunda, gram boyamada görülemez ancak darkfield mikroskopi ve immünfloresan ile saptanabilir; kültür edilemeyen bir bakteridir; sadece insanı enfekte eder. Bulaş yolları: Cinsel temas (vajinal, anal, oral - en sık), vertikal (transplasental) bulaş (gebelikte konjenital sifiliz), kan transfüzyonu (nadir, taranma sayesinde), direkt temas (lezyonlu deri ile temas - sağlık çalışanlarında nadir). Bulaş primer ve sekonder dönemde en yüksektir; geç latent ve tersiyer dönemde minimal-yoktur. Patogenez: Treponema mukoz membran veya cilt mikrolezyonlarından girer, lokal multiplikasyonun ardından lenfatik ve hematojen yayılım gösterir; tüm organlara yayılabilir. İnkübasyon süresi 9-90 gün (ortalama 21 gün, doza bağlı). Hastalık evreleri: Primer sifiliz (3-12 hafta): inokülasyon yerinde tek, ağrısız, sert tabanlı ülser (şankr); Sekonder sifiliz (2-12 hafta sonrası): jeneralize döküntü, lenfadenopati, kondiloma lata, mukozal lezyonlar; Latent sifiliz: asemptomatik, sadece serolojik pozitiflik. Erken latent (<1 yıl), geç latent (>1 yıl); Tersiyer sifiliz (yıllar-onlarca yıl sonra, vakaların yüzde 25-40'ında): gomma (granülomatöz lezyon), kardiyovasküler sifiliz (aortit, aort anevrizması), nörosifilis (paralizi generale, tabes dorsalis, meningovasküler). Konjenital sifiliz: gebelikte vertikal bulaş ile yenidoğanda; erken (ilk 2 yıl) veya geç (>2 yıl) konjenital sifiliz; ölü doğum, prematüre, hidrops fetalis riski. Neurosifilis her evrede gelişebilir; HIV pozitif hastalarda erken ve agresif seyir.
Sifiliz Süreci ve Belirtileri
Sifiliz klinik tablosu evresine göre değişir ve "büyük taklitçi" olma özelliği nedeniyle pek çok hastalığı andırır. Primer sifiliz (inkübasyon 9-90 gün, ortalama 21 gün): inokülasyon yerinde gelişen şankr: tek, ağrısız, sert tabanlı, parlak ve temiz tabanlı, 1-2 cm çapında, sınırları belirgin ülser. Genellikle tek (yüzde 70), bazen multiple olabilir; lokalizasyon erkekte penis (glans, sulkus, korpus), kadında labiya, vajen, serviks, anal kanal; ekstragenital şankr (oral mukoza, parmak, anüs - MSM ve oral seks ile) görülebilir. Bölgesel lenfadenopati: ağrısız, kauçuk kıvamlı, hareketli; inguinal (genital şankr), submandibular (oral şankr) bölgelerde. Şankr 3-6 hafta içinde tedavisiz iyileşir, ancak hastalık devam eder. Sekonder sifiliz (primer şankr sonrası 2-12 hafta, ortalama 6-8 hafta): hematojen yayılım dönemi, yüksek bulaş; Sistemik bulgular: subfebril ateş, halsizlik, yorgunluk, baş ağrısı, miyalji, artralji, kilo kaybı, generalize lenfadenopati. Mukokütanöz lezyonlar: yaygın, simetrik, makulopapüler döküntü; palmar ve plantar tutulum klasik (avuç içi ve ayak tabanı); kondiloma lata: nemli alanlarda (perianal, vulva, inguinal) yumuşak, yassı, gri-beyaz, oldukça enfeksiyöz papüller; mukoz patches: oral, genital mukozada gri-beyaz lezyonlar; alopecia areata: "moth-eaten" (güve yenmiş) saç dökülmesi; splitlerin (snail track) ülserleri: oral mukoz dökmeli plaklar. Sistemik tutulum: hepatit, glomerulonefrit, irit/üveit, periostit, sinovit, retinit, otitis (sensörinöral işitme kaybı), menenjit (asemptomatik veya semptomatik). Sekonder sifiliz spontan olarak iyileşir 3-12 hafta içinde, ancak ileri evrelere ilerler. Latent sifiliz: asemptomatik, sadece serolojik pozitiflik, klinik bulgu yok. Erken latent (<1 yıl - infektivite var, relapsing semptomlar olabilir), geç latent (>1 yıl - infektivite minimal). Tedavisiz vakaların yüzde 60-70'i bu evrede kalır. Tersiyer sifiliz (yıllar-onlarca yıl sonra, vakaların yüzde 25-40): Gomma: granülomatöz nekrotik lezyonlar; cilt, kemik, viseral organlar, mukoz membranlar; iyileşme atrofik skar; Kardiyovasküler sifiliz: aortit (asendan aort), aort anevrizması (ölümle sonlanabilir), aort yetmezliği, koroner ostia stenozu, miyokardit; sıklıkla 10-30 yıl sonrası. Nörosifilis: erken nörosifilis (asemptomatik, semptomatik menenjit, meningovasküler - serebrovasküler aksaklık), geç nörosifilis (paralizi generale - demans, kişilik değişikliği, psikoz; tabes dorsalis - lokomotor ataksi, lancinating ağrılar, Argyll Robertson pupili; gummatöz nörosifilis). HIV pozitif hastalarda nörosifilis erken ve daha şiddetli seyreder. Konjenital sifiliz: Erken konjenital sifiliz (ilk 2 yıl): hepatosplenomegali, sarılık, anemi, döküntü (rinit "snuffles"), pemfigus syphiliticus, periostit, kemik anormallikleri, hematolojik anormallikler. Geç konjenital sifiliz (>2 yıl): Hutchinson dişleri, sağırlık, interstisyel keratit (Hutchinson triadı), saber shin, frontal bossing, keystone burun (saddle nose), Higoumenakis bulgusu (klavikula).
Sifiliz Nedenleri ve Risk Faktörleri
Sifiliz bulaşı ve riski şunları içerir:
- Korunmasız cinsel ilişki: Vajinal, anal, oral - kondom olmadan
- Birden fazla cinsel partner
- MSM (men who have sex with men): Sifiliz vakalarının çoğunluğu, anal seks bulaş riskini artırır
- HIV pozitifliği: Sifiliz prevalansı yüksek, erken nörosifilis riski
- Ticari seks işçileri ve müşterileri
- İntravenöz uyuşturucu kullanımı: Cinsel davranış ile birleşik risk
- Önceki CYBE öyküsü
- Anonim partnerler, dating uygulamaları
- Madde kullanımı: Karar verme bozulması
- Düşük sosyo-ekonomik durum, sağlık erişiminin kısıtlılığı
- Cinsel sağlık eğitimi yetersizliği
- Gebelik: Konjenital sifiliz riski (yetersiz tarama)
- Genç yaş (15-29 yaş)
- Erkek cinsiyet: 5-10 kat yüksek insidans
- Etnik/coğrafi faktörler: ABD'de Afro-Amerikan ve Latin popülasyonlarda yüksek
Tanı Süreci ve Tetkikler
Sifiliz tanısı klinik bulgular, serolojik testler, mikroskopi ve görüntüleme ile konur. Anamnez ve fizik muayene: cinsel öykü, semptomların başlangıç zamanı ve karakteri, dermatolojik, nörolojik, oftalmolojik muayene. Direkt mikroskopi: Darkfield mikroskopi (karanlık alan): primer şankr veya sekonder kondiloma lata sürüntüsünden hareketli spiroketler görülmesi - tanı koydurucu (sensitivite yüzde 80-90, deneyimli mikrobiyologlar tarafından); direkt floresan antikor (DFA-TP): alternatif yöntem; PCR: lezyondan, kandan, BOS'tan T. pallidum DNA tespiti, yüksek sensitivite. Serolojik testler (en sık tanı yöntemi, iki kategori): 1) Nontreponemal testler (kardiolipin antijenine karşı antikorlar): VDRL (Venereal Disease Research Laboratory), RPR (Rapid Plasma Reagin), TRUST. Avantajları: ucuz, kantitatif (titre takibi - tedaviye yanıt), tarama için uygun. Dezavantajları: yanlış pozitiflik (gebelik, otoimmün hastalıklar - SLE, kronik enfeksiyonlar, IV uyuşturucu, tüberküloz, leprasyon), prozone fenomeni (yüksek antikor titrelerinde yanlış negatif). Aktivite takibi için: 4 kat (2 dilüsyon) düşüş tedavi başarısı; titre yükselmesi reaktivasyon veya yeniden enfeksiyon. 2) Treponemal testler (T. pallidum'a özgü antikorlar): FTA-ABS (Fluorescent Treponemal Antibody Absorption), TPHA (T. Pallidum Hemagglutination), TPPA (T. pallidum Particle Agglutination), EIA, CIA (kemiluminesans), western blot. Bu testler hayat boyu pozitif kalır (tedaviden sonra bile); aktiviteyi göstermez ama T. pallidum maruziyetini gösterir. Algoritmalar: Geleneksel algoritma: önce nontreponemal (VDRL/RPR) tarama, pozitifse treponemal ile konfirmasyon. Reverse algoritma: önce treponemal (CIA/EIA) tarama, pozitifse nontreponemal kantifikasyon ve ek treponemal test ile konfirmasyon (CDC tarafından desteklenir). Nörosifilis tanısı: BOS'ta VDRL pozitifliği (yüksek spesifite, düşük sensitivite); BOS'ta hücre yüksekliği (>5/mm3 mononükleer), protein artışı (>45 mg/dL); BOS FTA-ABS yüksek sensitivite ancak düşük spesifite; klinik şüphe + BOS bulguları ile tanı. Lomber ponksiyon endikasyonları: nörolojik veya oftalmik bulgular (her evrede), serolojik tedavi başarısızlığı, HIV pozitif hastalarda yüksek RPR titre veya CD4 düşüklüğü, geç latent veya bilinmeyen sürede sifiliz + tersiyer bulgular. Konjenital sifiliz tanısı: anneden geçen IgG nedeniyle yenidoğan IgG testleri yorumda zorluk; IgM (FTA-ABS-IgM) konjenital tanıda yardımcı; uzun dönem takip ve anne tedavi durumu kritik. Görüntüleme: kardiyovasküler sifilis için aort BT/MR; nörosifilis için beyin MR; gomma için BT/MR/USG.
Ayırıcı Tanı
Sifiliz "büyük taklitçi" olarak adlandırılır; ayırıcı tanısı çok geniştir.
- Genital herpes (HSV): Ağrılı veziküllü lezyonlar, multiple, PCR pozitif
- Şankroid (Haemophilus ducreyi): Ağrılı, yumuşak ülser, pürülan; multiple olabilir
- LGV (Lenfogranüloma venereum): Geçici ağrısız ülser sonrası inguinal lenf bezi şişmesi (büyük tek taraflı)
- Granüloma inguinale (donovanozis): Ağrısız, ilerleyici, "beefy red" ülser, Donovan cisimleri
- Behçet hastalığı: Oral ve genital aft, üveit, sistemik bulgular
- Pityriasis rosea: Sekonder sifiliz döküntüsünü taklit eder, "herald patch", spontan iyileşme
- İlaç döküntüsü ve viral exantemler: Sekonder sifiliz benzeri, klinik bağlam farklı
- Psoriasis: Sekonder sifiliz palmoplantar lezyonlarını taklit edebilir
- Lyme hastalığı: Spirochetal hastalık, eritema kronikum migrans
- HIV serokonversiyon sendromu: Sekonder sifiliz benzeri, ko-enfeksiyon sık
- Tüberküloz: Tersiyer gomma ve nörosifilis ile karışabilir
- Multiple skleroz, ALS, demans: Geç nörosifilis ayırıcı tanısı
Tedavi Yaklaşımı
Sifiliz tedavisinin temeli penisilin G'dir; alternatif olarak doksisiklin veya seftriakson kullanılır. Penisilin direnci 70 yıllık kullanıma rağmen gelişmemiştir. CDC 2021 önerileri ve uluslararası uygulamalar: Primer, sekonder, erken latent sifiliz (süre <1 yıl): Benzatin penisilin G 2,4 milyon ünite IM tek doz. Geç latent sifiliz, bilinmeyen süre, tersiyer sifiliz (kardiyovasküler ve gummatöz, nörosifilis hariç): Benzatin penisilin G 2,4 milyon ünite IM haftalık 3 doz (toplam 7,2 milyon ünite, üst üste 3 hafta). Nörosifilis (her evrede): Aqueous (kristalize) penisilin G 18-24 milyon ünite IV/gün (3-4 milyon ünite IV her 4 saatte bir VEYA sürekli infüzyon, 10-14 gün); alternatif: prokain penisilin G 2,4 milyon ünite IM/gün + probenesid 500 mg PO 4x1 (10-14 gün). Tedavi sonrası benzatin penisilin G 2,4 milyon ünite IM haftalık 3 doz eklenebilir. Oftalmik sifiliz ve otosifiliz: nörosifilis rejimi gibi tedavi. Penisilin alerjisinde alternatifler: Erken sifiliz: doksisiklin 100 mg PO 2x1 (14 gün), tetrasiklin 500 mg PO 4x1 (14 gün), seftriakson 1 g IM/IV/gün (10-14 gün). Geç latent: doksisiklin 100 mg PO 2x1 (28 gün). Gebelikte penisilin alerjisi: Penisilin desensitizasyonu ve standart penisilin tedavisi (doksisiklin gebelikte kontrendike, alternatif yetersiz). Konjenital sifilis: Aqueous penisilin G 50.000 ünite/kg IV her 12 saatte bir (ilk 7 gün), sonra her 8 saatte bir (toplam 10 gün); alternatif: prokain penisilin G 50.000 ünite/kg IM/gün (10 gün). Jarisch-Herxheimer reaksiyonu: tedavi sonrası 2-12 saat içinde gelişen ateş, üşüme titreme, miyalji, başağrısı, döküntü artışı; T. pallidum lizisi sonucu sitokin salınımı; sıklıkla erken sifilizde görülür; tedavi: NSAİ, antipiretik, hidrasyon; gebelikte fetal stres yapabilir. Tedavi başarısı izlemi: nontreponemal titre takibi (RPR/VDRL): 6 ve 12 ayda 4 kat (2 dilüsyon) düşüş tedavi başarısı; HIV pozitif veya geç sifilizde 24 ay takip. Titre düşmemesi veya yükselmesi reaktivasyon veya yeniden enfeksiyon - retedavi gerekir. Partner notification: indeks vakanın <90 gün önceki primer/sekonder/erken latent partnerleri serolojik test sonucu beklenmeden tedavi edilir; geç latent partnerleri test sonrasına göre. Cinsel istirahat: tedavi tamamlanana ve lezyonlar iyileşene kadar.
Komplikasyonlar
Tedavi edilmeyen sifiliz ciddi sistemik komplikasyonlara yol açar. Tersiyer sifilizin uzun dönem komplikasyonları: Kardiyovasküler sifiliz (genellikle 10-30 yıl sonra): aortitis (asendan aort), aort anevrizması (rüptür ve ölüm), aort yetmezliği (kalp yetmezliği), koroner ostia stenozu (miyokard infarktüsü), miyokardit. Nörosifilis komplikasyonları: Asemptomatik nörosifilis: BOS bulguları olmasına rağmen klinik bulgu yok. Semptomatik menenjit: baş ağrısı, ense sertliği, kraniyal sinir bulguları. Meningovasküler nörosifilis: serebrovasküler olay, infarkt; erken yetişkinlikte SVO ile başvurabilir. Paralizi generale (genel paralizi): ilerleyici demans, kişilik değişikliği, psikoz, motor bozukluklar; tedavi edilmezse 2-3 yıl içinde ölümcül. Tabes dorsalis: lokomotor ataksi, lancinating ağrılar (ağrılı keskin krizler), Argyll Robertson pupili (akomodasyona reaksiyon var, ışığa yok), Charcot eklemleri, viseral krizler, optik atrofi. Gummatöz nörosifilis: granülomatöz lezyon, kafa içi kütle etkisi. Otosifiliz: sensörinöral işitme kaybı, vertigo, tinnitus. Oftalmik sifiliz: irit, üveit, retinit, optik nörit, papillit; körlüğe yol açabilir. Gomma: cilt, kemik, viseral organlar; doku destrüksiyonu, fistül oluşumu. Konjenital sifilis komplikasyonları: İntrauterin: ölü doğum, prematüre, IUGR, hidrops fetalis. Erken konjenital: hepatosplenomegali, anemi, trombositopeni, sarılık, döküntü (rinit "snuffles"), pemfigus syphiliticus, periostit, kemik anormallikleri (osteokondrit), nörolojik hastalık. Geç konjenital: Hutchinson dişleri, interstisyel keratit, sağırlık (Hutchinson triadı), saber shin (kavisli tibia), frontal bossing, saddle nose, Higoumenakis sign, kalıcı nörolojik defisitler. HIV ko-enfeksiyon: agresif seyir, erken nörosifilis riski, atipik prezentasyon, tedavi başarısızlığı sıklığı artar. Jarisch-Herxheimer reaksiyonu: tedavi komplikasyonu, gebelikte fetal stres yapabilir. Psiko-sosyal: damgalanma, depresyon, ilişki problemleri.
Korunma Yolları
Sifiliz önlenmesi cinsel sağlık eğitimi, davranış değişikliği, kondom kullanımı, tarama ve gebelikte tarama programları ile sağlanır. Birincil prevansiyon: Kondom kullanımı (latex erkek kondomu, dental dam) doğru ve tutarlı kullanıldığında sifiliz bulaş riskini azaltır; kondom dışı bölgelerden de bulaş olabileceği unutulmamalı. Tek eşli ilişki, partner sayısının azaltılması, anonim partnerlerden kaçınma. Cinsel sağlık eğitimi: gençlere yönelik okul programları, açık iletişim. Aşılanma: sifiliz aşısı henüz mevcut değil; çalışmalar sürmekte. İkincil prevansiyon (tarama): Cinsel aktif gençler ve yetişkinler: yıllık tarama (riskli bireyler). MSM: 3-6 ayda HIV ve sifiliz taraması. HIV pozitif bireyler: yıllık veya daha sık. Gebeler: İlk antenatal vizitte rutin sifiliz taraması (RPR/VDRL); 28. haftada ve doğumda yüksek riskli ise tekrar; konjenital sifilizi önlemek için tedavi gerekirse derhal başlanır. Partner notification: indeks vakanın son <90 gün için primer/sekonder/erken latent vakalarda partnerlerin serolojik test sonucu beklenmeden tedavi edilmesi; geç latent vakalarda test sonrası karar; partner takip için halk sağlığı servisleri kullanılır. Anonim ve gizli sağlık servisleri: damgalanmayı azaltmak. HIV PrEP: yüksek riskli bireylerde HIV önlenmesi - sifiliz riski indirekt etkilenir. Doxycycline post-exposure prophylaxis (doxyPEP): yeni öneri (DoxyPEP çalışması); MSM ve transgender kadınlarda korunmasız temas sonrası 200 mg doxycycline 72 saat içinde; sifiliz, klamidya, bir miktar gonore üzerine etkili; CDC 2024 önerileri çerçevesinde. Doğum öncesi bakım: gebelikte tarama ve tedavi konjenital sifilizi büyük ölçüde önler; prenatal bakıma erişim önemlidir. Sosyo-ekonomik faktörler: sağlık hizmetlerine erişim, yoksulluk, eğitim, cinsel sağlık hakları. Halk sağlığı sürveyansı: zorunlu bildirim, vaka takibi, küme analizi. Kan ürünleri: zorunlu sifiliz taraması; transfüzyon ile bulaş günümüzde nadirdir. İğne paylaşımı önleme: zarar azaltma programları.
Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?
Sifiliz şüphesinde aşağıdaki durumlarda derhal tıbbi değerlendirme alınmalıdır: ağrısız genital, anal veya oral ülser (şankr), cilt döküntüsü (özellikle palmar/plantar), generalize lenfadenopati, mukozal lezyonlar, alopecia, ateş, kilo kaybı, halsizlik, eklem ağrısı, görme bozuklukları, işitme kaybı, baş ağrısı, ense sertliği, mental durum değişikliği, motor zayıflık, hipoestezi, partnerinde sifiliz tanısı, gebelikte tarama. Acil değerlendirme gerektiren durumlar: nörolojik bulgular (görme kaybı, sensörinöral işitme kaybı, ataksi, demans, psikoz), kardiyovasküler bulgular (göğüs ağrısı, dispne, üfürüm, anevrizma şüphesi), gebelikte sifiliz tanısı (konjenital sifiliz önleme için acil tedavi), yenidoğanda sifiliz şüphesi (ölü doğum, hidrops fetalis, deri lezyonları, hepatosplenomegali). Risk grupları: cinsel aktif gençler, çoklu partneri olanlar, MSM, ticari seks işçileri, HIV pozitif bireyler, gebeler, partneri sifiliz tanısı olanlar, IV uyuşturucu kullananlar. Bu gruplar düzenli tarama yaptırmalıdır. Asemptomatik tarama: yıllık (genel popülasyon riskli ise), 3-6 ayda (MSM, HIV pozitif), gebelikte ilk vizit ve gerekirse tekrar. Tedavi sonrası takip: 6 ve 12 ayda nontreponemal titre kontrolü (HIV pozitif veya geç sifilizde 24 ay); titre düşmemesi veya yükselmesi reaktivasyon veya yeniden enfeksiyon - retedavi. Partner bilgilendirme: zorunlu, anonim halk sağlığı servisleri kullanılabilir. HIV ko-enfeksiyon: yıllık sifiliz taraması, sifilizde HIV testi; HIV pozitif sifiliz hastalarında daha sık takip ve nörosifilis için düşük eşik LP. Tedavi başarısızlığı: titre 4 kat düşmemesi veya yükselmesi, semptomların devam etmesi - mutlaka değerlendirme; nörosifilis ekartasyonu için LP, alternatif tedavi.
Uzman Hekim Desteği
Koru Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları bölümünde uzman hekimlerimiz sifiliz gibi karmaşık ve sistemik tutulum gösterebilen cinsel yolla bulaşan enfeksiyonların tanı, tedavi ve uzun dönem takibinde uluslararası standartlarda hizmet sunmaktadır. Sifiliz yönetiminde enfeksiyon hastalıkları, dermatoloji-veneroloji, nöroloji, kardiyoloji, kalp damar cerrahisi, oftalmoloji, kulak burun boğaz, kadın hastalıkları ve doğum, neonatoloji, psikiyatri, halk sağlığı ekiplerimiz multidisipliner yaklaşımla hizmet vermektedir. Hastanemizde gelişmiş mikrobiyoloji laboratuvarımızda darkfield mikroskopi, T. pallidum PCR, nontreponemal testler (RPR, VDRL), treponemal testler (FTA-ABS, TPHA, TPPA, EIA, CIA), reverse algoritma uygulanmaktadır. Nörosifilis tanısı için lomber ponksiyon, BOS analizi (VDRL, hücre, protein, FTA-ABS), beyin MR, doppler ultrasonografi imkanları mevcuttur. Kardiyovasküler sifiliz değerlendirmesi için ekokardiografi, BT/MR aort görüntüleme, kardiyoloji konsültasyonu sağlanmaktadır. CDC ve WHO uyumlu tedavi protokollerimiz, penisilin desensitizasyon imkanı (gebelikte alerjik vakalar için), Jarisch-Herxheimer reaksiyonu yönetimi, partner notification sistemleri ile etkin tedavi sağlanmaktadır. Konjenital sifiliz önlenmesi için gebelik takibi, neonatoloji ekibimiz ile iş birliği, neonatal tedavi ve uzun dönem izlem sunulmaktadır. Eş zamanlı CYBE taraması (HIV, klamidya, gonore, hepatit B-C), HPV aşılaması, hepatit B aşılaması, HIV pre-exposure ve post-exposure profilaksi (PrEP, PEP), DoxyPEP gibi yeni stratejiler uygulanmaktadır. Mahremiyet ve hasta gizliliği esas alınarak gerçekleştirilen muayene, danışmanlık ve psiko-sosyal destek hizmetlerimizle hastalarımıza güvenli ve kapsamlı bakım sunmaktayız. Erken tanı, etkin tedavi, dikkatli takip ve halk sağlığı ortaklığı ile sifilizin bireysel ve toplumsal etkisini azaltmaya çalışıyoruz.
