Diyaliz İlişkili Peritonit Süreci

Diyaliz ilişkili peritonit, periton diyalizi (PD) tedavisi alan kronik böbrek yetmezliği hastalarında, periton boşluğunun bakteriyel veya nadiren fungal mikroorganizmalar ile enfekte olması sonucu gelişen, hastalığın en sık ve en önemli komplikasyonu olarak kabul edilen ciddi bir intrabdominal enfeksiyondur. Periton diyalizi günümüzde dünya genelinde 350.000'den fazla son evre böbrek hastalığı (SEBH) hastasının renal replasman tedavisi olarak kullanılmakta, hemodiyalize göre yüzde 12-15 oranında tercih edilmektedir. Türkiye'de yaklaşık 6.000-8.000 hasta periton diyalizi ile takip edilmekte; periton diyaliz ilişkili peritonit insidansı hasta-yıl başına ortalama 0.30-0.50 epizod olarak bildirilmektedir. Modern PD tekniklerine, Y-tipi konnektör sistemlerine, otomatik PD makinelerine ve eğitim programlarına rağmen peritonit hala periton membran yetmezliği, teknik başarısızlık ve PD'den hemodiyalize transfer eden en önemli neden olmaya devam etmektedir. ICD-10 sınıflamasında T85.71 (PD kateter ilişkili enfeksiyon) ve K65 (peritonit) olarak kodlanan bu hastalık, doğru tanı (peritonal sıvı analizi), uygun ampirik antibiyotik tedavisi, kateter yönetimi ve hasta eğitimi ile başarıyla yönetilebilmektedir. Erken tanı için klinik şüphe (bulanık periton sıvısı, karın ağrısı), peritonal sıvının lökosit sayısı (yüzde 50 üzeri nötrofil ve 100/mikrolitre üzeri lökosit) ve mikrobiyolojik kültür kritik önemdedir. ISPD (International Society for Peritoneal Dialysis) 2022 rehberi tedavi protokollerinin altın standardını oluşturmaktadır.

Diyaliz İlişkili Peritonit Nedir?

Diyaliz ilişkili peritonit, periton diyaliz kateteri aracılığıyla periton boşluğuna inoküle olan mikroorganizmaların burada inflamatuar yanıt oluşturması ile karakterize bir intrabdominal enfeksiyondur. Periton boşluğu normalde steril bir alan olup, periton diyaliz kateterinin uzun süreli intraperitoneal yerleşimi nedeniyle bu sterilliği koruma zor olur. Patofizyolojik olarak hastalığın ana giriş yolları intraluminal (kateter lümeninden, sıvı değişimi sırasında), periluminal (kateter dış yüzeyi boyunca), transmural (bağırsak duvarından, divertikülit, iskemi), hematojen (uzak enfeksiyon kaynağından) ve genital (kadınlarda fallop tüpleri yoluyla) olmak üzere beşe ayrılır. Bakterilerin periton boşluğuna ulaşması ile mezotelyal hücreler IL-6, IL-8, TNF-alfa salınımı yapar; nötrofil kemotaksisi başlar; peritonal sıvının görünümü berraktan opak-bulanığa döner. İnflamasyon zaman içinde mezotelyal hücre kaybı, peritoneal fibrozisi, ultrafiltrasyon yetersizliği ve kalıcı membran disfonksiyonuna yol açar. Tekrarlayan peritonit ataklarında veya ağır olgularda kalıcı PD membran hasarı, en ağır formunda ise kapsüllü peritoneal skleroz gelişebilir. Refrakter peritonit (5 günde tedaviye yanıtsız), tekrarlayan peritonit, nüks peritonit, kateter ilişkili peritonit gibi alt tipleri vardır. Mikroorganizma olarak en sık koagülaz-negatif staphylococcus, S. aureus, gram-negatif basil, kandida, mikobakteri ve daha nadiren paraziter etkenler izole edilir. ISPD tanı kriterleri: bulanık peritoneal sıvı, karın ağrısı/hassasiyet, periton sıvı lökosit 100/mikrolitre üzeri ve nötrofil yüzde 50 üzeri.

Diyaliz İlişkili Peritonit Nedenleri

Peritonit etyolojisinde mikroorganizma kaynağı, hasta faktörleri, kateter durumu ve teknik faktörler rol oynar.

• Etkenler (gram-pozitif, en sık): Koagülaz-negatif staphylococci (S. epidermidis, yüzde 30-40, en sık temas kontaminasyonu), Staphylococcus aureus (yüzde 15-20, ciddi seyirli, çıkış yeri enfeksiyonu eşlikçi), Streptococcus, Enterococcus
• Etkenler (gram-negatif): Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter, Acinetobacter; bağırsak kaynaklı, transmural yayılım veya hematojen
• Etkenler (anaerob): Bacteroides fragilis (intestinal kaynak şüphesi, divertikülit, kolesistit, iskemi)
• Etkenler (mantar): Candida albicans (en sık), Candida glabrata, C. parapsilosis, C. tropicalis (yüzde 3-5 olguda, ciddi seyir, kateter çıkarılması gerekir)
• Etkenler (mikobakteri): Mycobacterium tuberculosis (endemik bölgelerde), atipik mikobakteri (M. fortuitum, M. abscessus, M. chelonae)
• Polimikrobiyal: Bağırsak perforasyonu, divertikülit, iskemi, kolesistit zemininde gelişir; mortalite yüksek
• Steril peritonit (kültür-negatif): Yüzde 5-15, antibiyotik kullanımı sonrası, fastidious organizmalar, kötü örnek alımı
• Hasta faktörleri: Diyabetik nefropati, ileri yaş, malnütrisyon, hipoalbuminemi, immün baskılanma
• Konsekuent komorbiditeler: HIV/AIDS, kemoterapi, transplant beklemede, kortikosteroid
• Düşük sosyoekonomik durum: Yetersiz hijyen, yetersiz eğitim, evdeki temizlik koşulları
• Eğitim eksikliği: Asepsi tekniği bilmemek, sıvı değişimi sırasında temas kontaminasyonu
• Çıkış yeri ve tünel enfeksiyonu: Periluminal yayılım kaynağı (S. aureus özellikle)
• Kateter biyofilm: Bakterilerin kateter yüzeyinde yapışması, eradikasyon zorluğu
• Konstipasyon ve divertikülit: Transmural translokasyon
• Eşlik eden GI patolojiler: Kolesistit, divertikülit, apandisit, iskemik kolit
• Kadınlarda jinekolojik kaynak: Pelvik enflamatuar hastalık, fallop tüplerinden bulaş
• Cerrahi/girişim öyküsü: Kolonoskopi, endoskopi, dental girişim sonrası transient bakteriyemi
• Pet hayvan teması: Pasteurella multocida (köpek-kedi ısırığı, kontamine kateter)
• Yağ-şeker-protein dengesi: Hipoalbuminemi (3.5 g/dL altı) önemli risk
• Sosyal izolasyon: Yardımsız ev tedavisi, yaşlı tek hasta
• Çevre kalitesi: Hayvanlı ev, toz, kontaminasyon riski
• PD modu: APD (otomatik) ile CAPD (sürekli ayaktan) arasında insidans farkları
• Yenidoğan/pediatrik: Anatomik anomaliler, hijyen güçlükleri

Diyaliz İlişkili Peritonit Belirtileri

Peritonit klinik prezentasyonu klasik olarak triadla seyreder: bulanık peritoneal sıvı, karın ağrısı ve sistemik enflamatuar bulgular.

Klinik Belirtiler ve Sistemik Bulgular

• Bulanık periton sıvısı: Hastaların yüzde 80-90'ında ilk bulgu; opak, beyazımsı veya bulanık görünüm
• Karın ağrısı: Yüzde 80, generalize, künt, sürekli, hareket ile artar
• Karın hassasiyeti: Diffüz, palpasyon ile rebound (acil komplikasyon belirtisi olabilir)
• Ateş: Yüzde 50-60 olguda, 38 derece üzeri, üşüme-titreme
• Bulantı, kusma: Yüzde 30-40 olguda
• İshal veya konstipasyon: Daha az sıklıkla
• Karın distansiyonu: Sıvı birikimi ve enflamasyon kaynaklı
• İntra-peritoneal akıntı: PD sıvısı içinde fibrin parçacıkları
• Çıkış yeri enfeksiyonu: Eritem, püy, kabuk, fluktuasyon (eşlik edebilir)
• Tünel enfeksiyonu: Subkütan tünelin üzeri eritemli, hassas, fluktuan
• Lokal lenfadenopati: Bölgesel, inflamatuar yanıt
• Septik şok: Şiddetli olgularda hipotansiyon, takikardi, takipne, mental durum değişikliği
• Multiorgan yetmezliği: Refrakter olgularda
• UF kaybı: Ultrafiltrasyon disfonksiyonu, ödem, kilo artışı
• Refrakter peritonit (5 gün tedaviye yanıtsız): Mantar, atipik etken şüphesi, intra-abdominal patoloji
• Tekrarlayan peritonit (4 hafta tedavi sonrası aynı etken): Biyofilm, kateter ilişkili
• Nüks (4 hafta sonra farklı etken): Kontaminasyon teknik hataları
• İmmün baskılı hastalarda: Sessiz seyir, ateş yok, atipik bulgular
• Peritoneal sıvı analizi: Lökosit 100/mikrolitre üzeri (yüzde 50 nötrofil), gram boyaması, kültür
• Karaciğer absesi, divertikülit, iskemik kolit gibi sekonder peritonit nedenleri: Daha lokalize ağrı, akut karın bulguları
• Tüberküloz peritoniti: Subakut, kilo kaybı, gece terlemesi, asit özellikleri
• Kapsüllü peritoneal skleroz: Tekrarlayan peritonit sonrası, kronik enflamasyon, asit, malabsorpsiyon, kalıcı PD başarısızlığı

Diyaliz İlişkili Peritonit Tanısı

Tanı klinik şüphe, peritoneal sıvı analizi ve mikrobiyolojik kültür ile konur. ISPD kriterleri tanı için referans alınır.

Tanısal Testler ve Bulgular

• ISPD tanı kriterleri (en az ikisi gerekli): 1) Karın ağrısı veya bulanık periton sıvısı, 2) Sıvı lökosit 100/mikrolitre üzeri ve nötrofil yüzde 50 üzeri, 3) Pozitif peritoneal sıvı kültürü
• Periton sıvı analizi: Lökosit sayımı (otomatik veya manuel), nötrofil yüzdesi, gram boyaması, lökosit diferansiyeli
• Periton sıvı kültürü: Aerobik, anaerobik, mantar; BACTEC kan kültür şişeleri tercih edilir (her şişeye 5-10 mL); duyarlılığı yüzde 80-95
• Antimikrobiyal duyarlılık testi: Tedavi planlaması için kritik
• Tam kan sayımı: Lökositoz (akut formda), normal lökosit (kronik), nötrofili
• Akut faz reaktanları: CRP yüksek (50-200 mg/L), prokalsitonin (yüksek bakteriyel etkende), sedimentasyon yüksek
• Albumin: Hipoalbuminemi (3.0 g/dL altı, kötü prognoz)
• Karaciğer ve böbrek fonksiyonları: Sepsis durumunda
• Glukoz: Diyabet kontrolü
• Kan kültürü: Bakteriyemi şüphesinde, sepsis durumunda; yüzde 5-15 pozitif
• Çıkış yeri kültürü: Eritem, akıntı varsa; S. aureus, P. aeruginosa için
• Görüntüleme - direkt grafi: Akut karın belirtilerinde, perforasyon şüphesinde (serbest hava); pnömoperitonyum
• USG: Loculate koleksiyonlar, intraabdominal apse, kateter pozisyonu
• BT (kontrastlı): Refrakter olgularda, intraabdominal kaynak, divertikülit, iskemi araştırması
• Periton sıvı görüntüleme: Floresan boyamayla bakteri görüntüleme (araştırma kapsamında)
• PCR ve moleküler testler: Hızlı tanı, mikobakteri, mantar; kültür-negatif olgularda yararlı
• Peritoneal sıvı amilaz: Pankreatit veya iskemik bağırsak şüphesinde yüksek
• Adenozin deaminaz (ADA): TB peritoniti şüphesinde, peritoneal sıvıda yüksek
• Peritoneal biyopsi: Refrakter veya atipik olgularda, laparoskopi ile
• Periton dengesi testi (PET): Membran fonksiyonu değerlendirmesi, peritonit sonrası
• Kateter yıkama-akış testi: Tıkanma, malposizyon değerlendirmesi
• Endoskopi: GI kaynaklı şüphesinde; kolonoskopi, gastroskopi
• Sürveyans kültürleri: Burun (S. aureus taşıyıcılığı), çıkış yeri

Diyaliz İlişkili Peritonit Ayırıcı Tanısı

Diyaliz peritonitinin klinik bulguları diğer akut karın tabloları ve PD ile ilişkili komplikasyonlarla benzerlik gösterebilir.

• Eosinofilik peritonit (steril): Allerjik reaksiyon, eosinofili (yüzde 10 üzeri), tedaviye gerek yok
• Kimyasal peritonit (steril): PD sıvısı endotoksin, ilaç katkısı; lökosit yüksek olabilir, kültür negatif
• Hemoperitoneum: Kanlı PD sıvısı, ovulasyon, antikoagülan, perforasyon
• Sekonder peritonit (perforasyon): Akut karın, sepsis, polimikrobiyal kültür, BT'de pnömoperitonyum
• Divertikülit: Sigmoid divertikülit, sol alt kadran ağrısı, BT'de divertikül
• Akut apandisit: Sağ alt kadran ağrısı, lokal hassasiyet, görüntüleme
• Akut kolesistit: Sağ üst kadran ağrısı, Murphy bulgusu, USG'de safra kesesi taşı
• İskemik bağırsak: Akut karın, asidoz, laktat yüksek
• Pankreatit: Karın ağrısı, lipaz/amilaz yüksek
• Encapsulating peritoneal sclerosis: Kronik tablo, asit, malabsorpsiyon, BT'de "abdominal kakon"
• Hidrothorax (sağ): PD sıvısının diafragma defektinden plevraya geçişi
• Kateter malposizyonu: Tıkanma, drenaj sorunu, ağrı
• Pelvik enflamatuar hastalık: Kadın hastalar, jinekolojik bulgular
• Tuberküloz peritoniti: Endemik bölge, subakut seyir, ADA yüksek, granülom
• Pseudomembranous kolit: Antibiyotik sonrası, ishal, C. difficile toksin testi
• Bağırsak obstrüksiyonu: Adezyon, herni, kistik fibrozis
• Endometriyozis (kadın): Periton içi endometriyal doku, siklik ağrı

Diyaliz İlişkili Peritonit Tedavisi

Tedavi ISPD 2022 rehberlerine göre planlanır. Temel yaklaşım intraperitoneal antibiyotik tedavisi, gerektiğinde sistemik antibiyotik ve seçilmiş olgularda kateter çıkarılmasıdır.

Antimikrobiyal ve Destekleyici Tedavi

• Ampirik intraperitoneal (İP) tedavi (ISPD 2022): Gram-pozitif kapsama (sefazolin 15-20 mg/kg veya vankomisin 15-30 mg/kg) + gram-negatif kapsama (seftazidim 1-1.5 g, sefepim 1 g, aminoglikozid alternatif)
• İntraperitoneal vankomisin: Yükleme dozu 30 mg/kg, ardından 5-10 günde bir 15-20 mg/kg (kan düzeyi takibi)
• İntraperitoneal sefazolin: Yükleme 500 mg/L, sonra 125 mg/L her değişimde (sürekli) veya 15-20 mg/kg her 24 saatte bir intermittent
• İntraperitoneal seftazidim: 1-1.5 g/L yükleme, 125 mg/L her değişimde sürekli; veya 15-20 mg/kg/gün intermittent
• Ampirik MRSA kapsama: Yüksek MRSA insidansı olan merkezlerde vankomisin tercih edilir
• Aminoglikozid alternatifi: Gentamisin 0.6 mg/kg veya tobramisin 1 mg/kg/gün; ototoksisite riski
• Antibiyotik süresi: Gram-pozitif (S. aureus dahil) 14-21 gün, gram-negatif 14-21 gün, Pseudomonas/enterik gram-negatif 21 gün
• Etken-spesifik tedavi: Kültür sonucuna göre dar spektrumlu ajana geçiş
• S. aureus (MSSA): Sefazolin 14-21 gün
• S. aureus (MRSA): Vankomisin 21 gün
• Streptococcus, Enterococcus: Ampisilin, vankomisin (E. faecium dirençli)
• Pseudomonas aeruginosa: İki etkili ajan kombinasyonu (seftazidim + aminoglikozid veya seftazidim + siprofloksasin), kateter çıkarılma düşünülmeli
• Mantar peritoniti: Kateter çıkarılması ZORUNLU, sistemik antifungal (flukonazol 200-400 mg/gün, ekinokandin Candida glabrata için, vorikonazol Aspergillus için), 4-6 hafta tedavi
• Mikobakteriyel peritonit: Anti-TB tedavi (HRZE), 9-12 ay; kateter genellikle çıkarılır
• Kateter çıkarma endikasyonları: Refrakter peritonit (5 gün tedaviye yanıtsız), tekrarlayan peritonit (4 hafta içinde aynı etken), mantar peritoniti, mikobakteri peritoniti, refrakter çıkış yeri-tünel enfeksiyonu, sekonder peritonit (perforasyon)
• Kateter çıkarma sonrası: Hemodiyalize geçiş, en az 2 hafta sonra yeni PD kateter takılabilir
• İntraperitoneal heparin: Fibrin oluşumu, kateter tıkanma önleme (500-1000 U/L)
• Periton lavajı: İlk değişimde hızlı drenaj, hücre temizliği
• Sıvı resüsitasyonu: Sepsis durumunda
• Vazopressör: Septik şokta
• Beslenme desteği: Hipoalbuminemi düzeltme, protein takviyesi
• Yardımcı tedaviler: Ağrı kontrolü (NSAID kontrendike, asetaminofen), antiemetik
• Klinik takip: Günlük ateş, klinik durum, periton sıvısı görünümü, lökosit sayımı (3-5 günde bir)
• Tedavi yanıtı: 48-72 saatte sıvı berraklaşması, lökosit düşüşü, klinik düzelme
• Tedavi başarısızlığı: 5. günde lökosit hala 100/mikrolitre üzerinde, ateş devamı, klinik kötüleşme; etken yeniden değerlendirme, antibiyotik değişimi, kateter çıkarma kararı
• Profilaktik antifungal: Antibakteriyel tedavi süresince, mantar peritoniti riskini azaltır (nystatin oral)

Diyaliz İlişkili Peritonit Komplikasyonları

Tedavi edilmeyen veya geç tedavi edilen peritonit olgularında ciddi komplikasyonlar gelişebilir.

• Refrakter peritonit: 5 günde tedaviye yanıt vermeyen, kateter çıkarma gerekli
• Tekrarlayan peritonit: 4 hafta tedavi sonrası aynı etkenle nüks
• Nüks peritonit: 4 hafta sonra farklı etkenle nüks
• Septik şok: Multiorgan yetmezliği, mortalite riski
• Periton membran yetmezliği: Ultrafiltrasyon kaybı, sıvı yüklemesi, ödem
• Kapsüllü peritoneal skleroz (EPS): Tekrarlayan peritonit zemininde, fibrotik kapsül, asit, bağırsak obstrüksiyonu, malabsorpsiyon, mortalite yüksek (yüzde 30-50)
• Teknik başarısızlık: PD'den hemodiyalize transfer (peritonitin en sık nedeni)
• Kateter ilişkili komplikasyonlar: Tıkanma, malposisyon, çıkış yeri/tünel enfeksiyonu
• İntraabdominal apse: Sekonder peritonit, drenaj gerektiren
• Bağırsak perforasyonu (sekonder): İskemi, divertikülit, malignite
• Hidrotoraks: Diafragma defektinden sıvı geçişi
• Adezyonlar: Tekrarlayan inflamasyon zemininde, bağırsak obstrüksiyonu
• Hipoalbuminemi ve malnütrisyon: Protein kaybı, beslenme bozukluğu
• Eosinofilik peritonit: Aşırı duyarlılık reaksiyonu
• Antibiyotik yan etkileri: Aminoglikozid ototoksisite-nefrotoksisite, vankomisin nefrotoksisite
• Mantar süperenfeksiyonu: Bakteriyel tedavi sonrası
• Mortalite: Bakteriyel peritonit yüzde 1-6, mantar peritoniti yüzde 25, mikobakteriyel ve polimikrobiyal yüzde 30-50
• Hospitalizasyon: Yatış süresi uzar, hastane kaynaklı enfeksiyonlar
• Kalıcı PD bırakma: Peritonit nedeni ile yüzde 10-20 hasta hemodiyalize geçer
• Yaşam kalitesi azalması: Tekrarlayan ataklar, kısıtlamalar
• Ekonomik yük: Hospitalizasyon, antibiyotik, kateter değişimi

Diyaliz İlişkili Peritonitten Korunma

Korunma; hasta eğitimi, asepsi tekniği, çıkış yeri bakımı, profilaktik antibiyotik kullanımı ve risk faktörlerinin yönetimine dayanır.

• Hasta eğitimi: Detaylı PD eğitimi, asepsi teknikleri, sıvı değişimi prosedürü, çıkış yeri bakımı, tekrarlayan eğitim
• Asepsi: El yıkama, maske, eldiven, dezenfekte edilmiş PD odası, hayvan uzaklaştırma
• Çıkış yeri bakımı: Günlük temizlik (klorhexidin, povidon iyot, mupirosin krem), kuru tutma, mekanik travmadan korunma
• Mupirosin profilaksisi: Çıkış yerine günlük uygulama, S. aureus enfeksiyonu önleme
• Burun S. aureus taşıyıcılığı tarama ve tedavi: Mupirosin nazal sürüntü, taşıyıcılık eradike
• Y-tip konnektör sistemi: Tek kullanımlık, twin-bag, kontaminasyon riskini azaltır
• Otomatik PD makineleri: Manuel sıvı değişiminden daha az kontaminasyon
• Profilaktik antibiyotik: Tünel takılma sırasında IV sefazolin 1 g
• Çıkış yeri enfeksiyonu erken tedavisi: Eritem, akıntı varlığında oral antibiyotik
• Konstipasyon yönetimi: Bağırsak kaynaklı translokasyon önleme; lifli diyet, laksatif
• Diyabetik kontrol: HbA1c iyi seviyede, ürolojik enfeksiyon önleme
• Beslenme ve albumin yönetimi: Hipoalbuminemi düzeltme, protein takviyesi
• Diş sağlığı: Periodontit ve diş apseleri tedavisi, ağız hijyeni
• Dental ve cerrahi profilaksi: Antibiyotik proflaksisi (özellikle endokardit risk)
• Polikistik böbrek hastalarında dikkat: Kist enfeksiyonu kaynaklı bakteriyemi
• Antibiyotik yönetimi: Doğru kullanım, tedavi süresi, direnç önleme
• Kolonoskopi öncesi profilaksi: Tartışmalı, riskli hastada
• Sürveyans: Hastane içi peritonit oranı izlemi, kalite iyileştirme programları
• Hayvan teması: Pet hayvanların PD odasından uzaklaştırılması, ısırık önleme
• Su sanitasyonu: Banyo sırasında çıkış yerinin korunması, yüzme için özel kapama
• Hekim-hemşire eğitimi: Erken peritonit tanısı, doğru tedavi
• Aile desteği: Bakım veren eğitimi, sosyal destek

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?

Aşağıdaki durumlarda gecikmeden nefroloji ünitesi veya enfeksiyon hastalıkları uzmanına başvurulmalıdır.

• Periton diyaliz sıvısının bulanık görünmesi
• Karın ağrısı, hassasiyet veya distansiyon
• Ateş, üşüme veya sistemik enfeksiyon belirtileri
• Bulantı, kusma, ishal ile birlikte abdominal şikayetler
• Kateter çıkış yerinde eritem, püy, akıntı, kabuk
• Subkütan tünel boyunca eritem, hassasiyet (tünel enfeksiyonu)
• Ultrafiltrasyon kaybı, kilo artışı, ödem
• Kateter drenajında zorluk, ağrı
• Septik tablo (hipotansiyon, takikardi, mental değişiklik)
• Yakın zamanda kolonoskopi, dental girişim sonrası belirtiler
• Antibiyotik tedavisi sırasında klinik kötüleşme
• Tekrarlayan peritonit atağı şüphesi
• İmmün baskılı hastada hafif şikayetler bile (atipik prezentasyon)

Diyaliz ilişkili peritonit, doğru klinik şüphe, peritoneal sıvının hızlı analizi, mikrobiyolojik kültür, ISPD rehberlerine uygun ampirik antibiyotik tedavisi ve gerektiğinde kateter çıkarılması ile başarıyla yönetilebilen ancak periton membran yetmezliği, teknik başarısızlık ve PD bırakmanın en önemli nedeni olan ciddi bir intraperitoneal enfeksiyondur. Modern PD teknikleri, otomatik makineler, Y-tip konnektör sistemleri, hasta eğitim programları ve mupirosin profilaksisi gibi önlemlerle insidans azalmakla birlikte, peritonit hala periton diyaliz hastaları için en önemli morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. Hastalığın koagülaz-negatif staphylococci kaynaklı temas kontaminasyonundan ciddi S. aureus ve Pseudomonas enfeksiyonlarına, mantar ve mikobakteriyel etkenlerden kapsüllü peritoneal sklerozun gelişmesine kadar geniş klinik spektrumunu tanımak ve uygun tedavi protokollerini uygulamak hayati önem taşımaktadır. Türkiye'de yaklaşık 6.000-8.000 PD hastasının periton diyaliz tedavisi gördüğü dikkate alındığında, peritonit yönetiminin nefroloji ve enfeksiyon hastalıkları branşları arasında yakın iş birliği gerektirdiği açıktır. Koru Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları bölümünde uzman hekimlerimiz, periton diyaliz peritoniti şüphesi olan olguların nefroloji uzmanlarımızla yakın iş birliği içinde değerlendirilmesi, modern mikrobiyoloji laboratuvarımız ile etken tanımlaması, antimikrobiyal duyarlılık testleri ve uluslararası ISPD rehberlerine uygun antibiyotik tedavi protokollerinin uygulanmasında deneyim sahibidir. Mikrobiyoloji, nefroloji, dahiliye, gastroenteroloji ve cerrahi branşlarımızla yakın iş birliği içinde, basit gram-pozitif peritonitlerden refrakter mantar peritonitlerine, kapsüllü peritoneal skleroza kadar tüm peritonit spektrumunda multidisipliner yaklaşım anlayışıyla hastalarımızın yanındayız.