Kapalı karın biyopsisi ya da tıp dilindeki adıyla laparoskopik biyopsi, karın ve pelvis içi organlardan minimal invaziv yaklaşımla doku örneği alınmasını sağlayan modern bir genel cerrahi yöntemidir. Klasik açık cerrahide 15-20 santimetrelik geniş bir kesi ile ulaşılan derin lezyonlara, günümüzde yalnızca birkaç milimetrelik küçük deliklerden yerleştirilen kamera ve enstrümanlarla ulaşmak mümkündür. Bu yöntem hem tanı koydurucu doğruluğu yüksek hem de hastanın günlük yaşama dönüşünü hızlandıran bir seçenek olarak öne çıkmaktadır. Onkolojik cerrahide özellikle over kanseri, mide kanseri ve pankreas kanseri gibi karsınoma tiplerinde tanı ve evreleme aşamasında bu yöntemin sunduğu doğrudan görsel değerlendirme, tedavi kararlarının doğruluğunu belirgin biçimde artırır. Cerrahi teknolojide yaşanan hızlı gelişmeler, yüksek çözünürlüklü kamera sistemleri, üç boyutlu görüntüleme, indosiyanin yeşili floresan rehberliği ve robotik destekli enstrümanlar sayesinde laparoskopik biyopsi artık pek çok karmaşık klinik senaryoda referans tanı yöntemi olarak kabul edilmektedir. İlgili bölümlerde deneyimli laparoskopist ekip, ileri teknolojik altyapı ve titiz preoperatif değerlendirme protokolleri ile hastalarımıza güvenli ve etkili bir tanı süreci sunmaktadır.
Laparoskopik Biyopsi Nasıl Tanımlanır?
Laparoskopik biyopsi, karın duvarında açılan küçük insizyonlardan geçirilen özel bir kamera sistemi ve ince cerrahi aletler yardımıyla, karın ya da pelvis içindeki şüpheli dokulardan patolojik inceleme amacıyla örnek alınması işlemidir. İşlem sırasında karın boşluğu karbondioksit gazı ile şişirilerek pneumoperitoneum oluşturulur, bu sayede organlar arasında çalışma alanı açılır ve hedef lezyona güvenle ulaşılır. On iki milimetrelik göbek portundan yerleştirilen otuz derece açılı optik kamera, karın içindeki tüm yapıları yüksek çözünürlükte cerraha aktarır ve peritoneal yüzeylerden karaciğere, retroperitondan mezentere kadar geniş bir alanın değerlendirilmesine imkân tanır.
Yöntemin en güçlü yönlerinden biri, klasik perkütan iğne biyopsilerinden farklı olarak lezyonun doğrudan görülerek örneklenmesi ve aynı seansta tüm periton kavitesinin ayrıntılı biçimde incelenebilmesidir. Böylece over kanserinde Fagotti kriterlerine dayalı prediktif indeks skoru hesaplanabilir, mide kanserinde peritoneal karsinomatozis dışlanabilir, pankreas kanserinde rezektabilite kararı için gizli karaciğer ve peritoneal metastazlar tespit edilebilir. Kolorektal kanser karaciğer metastazı öncesi sağkalım cerrahisi planlaması, apendiks pseudomiksoma peritoneisinde HIPEC ve PIPAC uygunluğu değerlendirmesi de bu yöntemin klasik endikasyonları arasındadır.
Perkütan yolla ulaşılması güç olan obez hastalarda karaciğer lezyonlarında, transplant yakınında yerleşen kitlelerde, retroperitoneal sarkom veya lenfoma şüphesinde, endoskopik ultrason ile ince iğne aspirasyonu sonuçsuz kalan pankreas lezyonlarında ve abdominal tüberküloz, sarkoidoz, peritoneal endometriozis gibi tanısal laparoskopi gerektiren durumlarda laparoskopik biyopsi vazgeçilmez bir tanı aracıdır. Gastrointestinal stromal tümör şüphesinde subepitelyal lezyonların değerlendirilmesi, splenik ve adrenal biyopsiler ile ince bağırsak ve mezenter lenf nodu örneklemesi de bu yöntemle güvenle gerçekleştirilebilir. Adrenal bezden örnek alınmadan önce feokromositoma mutlaka biyokimyasal olarak dışlanmalıdır; aksi halde manipülasyon sırasında hipertansif kriz ve ölümcül aritmiler tetiklenebilir. Aktif peritonit tablosu, düzeltilememiş koagülopati, ileri kolonik dilatasyona yol açan tıkanıklık, ciddi kardiyopulmoner yetmezlik ve diyafragma hernisi işlemin kontrendike olduğu başlıca durumlardır. Gebelik döneminde 2. Trimester güvenli kabul edilirken, 1. Ve 3. Trimesterde işlem yalnızca zorunlu endikasyonlarda ve deneyimli ekip tarafından uygulanmalıdır. Önceden çok sayıda karın ameliyatı geçirmiş hastalarda yaygın adezyonlar nedeniyle Veres iğnesi yerine açık Hasson tekniği tercih edilerek intraabdominal yaralanma riski en aza indirilir.
Laparoskopik Biyopsi İşleminden Önce Hangi Hazırlıklar Yapılmalıdır?
İşlem öncesi hazırlık süreci hem cerrahi güvenlik hem de tanısal başarı açısından belirleyicidir. Öncelikle hastanın ayrıntılı öyküsü alınır, geçirilmiş karın cerrahileri, adezyon riski, kanama bozuklukları ve eşlik eden kardiyopulmoner hastalıklar sorgulanır. Bilgilendirilmiş onam alınırken hastaya işlemin amacı, olası bulgular, komplikasyon riskleri ve alternatif yöntemler açık dille anlatılır. Kan sayımı, biyokimya, koagülasyon profili ve grup çalışması istenir; INR değerinin 1,5 altında, trombosit sayısının 50.000 üzerinde olması hedeflenir. Aspirin, klopidogrel, warfarin, doğrudan oral antikoagülan kullanan hastalarda ilaçlar kardiyoloji ve hematoloji ile birlikte değerlendirilerek yönetilir.
Kardiyopulmoner değerlendirme, karbondioksit pneumoperitonyumun oluşturacağı hemodinamik ve solunumsal yükün tolere edilebilirliğini belirlemek için önemlidir. İleri yaş, ciddi kalp yetmezliği, kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan olgularda ekokardiyografi ve solunum fonksiyon testleri planlanır. Görüntüleme incelemeleri arasında ince kesitli bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme, hedef lezyonun kesin lokalizasyonu, komşu vasküler yapılarla ilişkisi ve olası adezyon paternlerinin haritalanması için kritik rol oynar. Peritoneal karsinomatozis şüphesinde önceden hesaplanmış peritoneal kanser indeksi skoru cerrahi stratejiye yön verir.
İşlem sabahına kadar sekiz saatlik açlık uygulanır, berrak sıvı alımına iki saat kalaya kadar izin verilebilir. Cerrahi alan enfeksiyonu riskini azaltmak için işlemden bir saat önce sefazolin bazlı antibiyotik profilaksisi 1 ile 2 gram intravenöz olarak uygulanır; beta laktam alerjisi bulunan olgularda klindamisin ya da vankomisin gibi alternatif ajanlar tercih edilir. Mesane boşaltılır, uzun sürecek olgularda idrar kateteri yerleştirilir. Derin ven trombozu profilaksisi olarak elastik çorap ve düşük moleküler ağırlıklı heparin uygulanabilir. Cilt hazırlığı klorheksidin bazlı antiseptiklerle yapılır ve hasta ameliyathaneye alındığında son güvenlik kontrol listesi ekip tarafından beraberce gözden geçirilir. Diyabetik hastalarda kan şekeri regülasyonu, kronik böbrek yetmezliği olan olgularda diyaliz planlaması, kronik obstrüktif akciğer hastalığı bulunan bireylerde bronkodilatatör tedavi optimizasyonu, hipertansif hastalarda ilaç dozlarının ameliyat sabahı ayarlanması preoperatif hazırlığın ince ayrıntılarıdır. Beslenme durumu bozuk, albümin düzeyi düşük ya da kilo kaybı belirgin hastalarda preoperatif immünonutrisyon desteği ile iyileşme hızlandırılabilir. Sigara kullanan hastalara işlemden en az dört hafta önce sigarayı bırakmaları güçlü biçimde önerilir; bu süre hem yara iyileşmesi hem de solunum komplikasyonları açısından belirleyici bir eşiktir.
Laparoskopik Biyopsi Çeşitleri ve Uygulama Yöntemleri Nelerdir?
Laparoskopik biyopsi teknikleri, hedef lezyonun yerine, doku özelliklerine ve klinik hedefe göre çeşitlilik gösterir. Pneumoperitoneum oluşturmak için üç temel yaklaşım vardır: Veres iğnesi ile kapalı teknik, Hasson tekniği olarak da bilinen açık kanülasyon ve optik trokar kullanılarak görüş altında direkt yerleştirme. Zayıf ve daha önce ameliyat geçirmemiş hastalarda umbilikal Veres iğnesi tercih edilebilirken, adezyon şüphesi olan olgularda güvenlik gerekçesiyle Hasson tekniği ön plana çıkar. Karın basıncı 12 ile 15 milimetre cıva arasında tutulur, çalışma alanı bu şekilde açılır ve hemodinamik denge korunur.
Kamera portu genellikle 10 ile 12 milimetre çapında olup göbek çevresinden yerleştirilir; 30 derece açılı optik sistem lezyonun farklı açılardan değerlendirilmesine olanak tanır. Çalışma portları 5 ile 12 milimetre arasında değişen çaplarda, cerrahi ihtiyaca göre 2 ya da 3 ek noktadan takılır. Örnek alma yöntemleri lezyonun tipine göre değişir: yüzeyel peritoneal implantlar için grasper ve makas ile eksizyonel biyopsi, karaciğer parenkim lezyonları için wedge ya da punch biyopsi ve ardından harmonik skalpel ile hemostaz, derin ve odaklanmış örnekler için tru-cut iğne biyopsi, mezenter lenf nodu ya da gastrointestinal stromal tümörlerde endostapler ile blok rezeksiyon tercih edilir.
Peritoneal yıkama sitolojisi, over ve mide kanseri evrelemesinin ayrılmaz bir parçasıdır; 500 mililitre serum fizyolojik karın boşluğuna verilip geri toplanır ve Papanicolaou boyaması ile mikroskobik inceleme yapılır. Harmonik skalpel ve LigaSure gibi enerji cihazları vasküler kontrolü sağlar; Surgicel ve FloSeal gibi hemostatik ajanlar sızıntıyı önler. Alınan örnekler endoskopik torba yani endobag içinde çıkarılır, bu sayede port yeri tümör ekim riski minimuma indirilir. On milimetreden büyük fasya defektleri Vicryl ile figure-of-eight tekniğiyle kapatılır, cilt subkütan sütür ile birleştirilir. Over kanserinin evrelemesinde Fagotti kriterleri kapsamında omental cake, peritoneal karsinomatozis, mezenter retraksiyonu, diyafragma tutulumu, bağırsak infiltrasyonu, mide infiltrasyonu ve karaciğer yüzey metastazı olmak üzere yedi parametre skorlanır; sekizin altındaki skor primer sitoredüktif cerrahi uygunluğu gösterirken üzerindeki skorlar neoadjuvan kemoterapi lehine yorumlanır. Mide kanserinde peritoneal karsinomatozisin dışlanması ve sitoloji sonucu, pankreas kanserinde ise gizli karaciğer ve peritoneal metastazların tespiti resektabilite kararında belirleyici olmaktadır. Tek insizyonlu laparoskopik cerrahi, robotik yaklaşım, indosiyanin yeşili floresan rehberliği ve üç boyutlu laparoskopi bu alandaki modern eğilimlerdir. Basınçlı intraperitoneal aerosol kemoterapi olarak bilinen PIPAC uygulaması ise laparoskopik evreleme biyopsisi ile eş zamanlı olarak seçilmiş peritoneal karsinomatozis olgularında hem tanı hem de tedavi amacıyla kullanılan yeni bir yaklaşımdır.
Laparoskopik Biyopsi Sonrasında Hangi Kurallara Uyulmalıdır?
İşlem sonrası dönem, komplikasyonların erken tanınması ve iyileşmenin hızlanması açısından yakın gözlem gerektirir. Uyanma odasında hastanın vital bulguları, ağrı düzeyi, bulantı-kusma varlığı ve idrar çıkışı düzenli aralıklarla değerlendirilir. Karbondioksit gazının diyafragmayı irrite etmesi nedeniyle omuz ağrısı ilk 24 ile 48 saat içinde sık görülür ve genellikle kendiliğinden geriler; yürüyüş bu şikâyeti belirgin biçimde azaltır. Postoperatif ağrı kontrolünde nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar ile parasetamol kombinasyonu ön plandadır, opioid ihtiyacı klasik açık cerrahiye göre çok daha düşüktür.
İşlemden birkaç saat sonra berrak sıvı alımı başlatılır, tolere edildikçe yumuşak gıdalara geçilir. Erken mobilizasyon derin ven trombozu ve postoperatif ileus riskini azaltır; hastalar aynı gün ya da ertesi sabah yürütülür. Basit biyopsilerde taburculuk aynı gün veya bir günlük yatış sonrası mümkünken kombine cerrahi ya da evreleme laparoskopisi sonrası 2 ile 3 günlük yatış gerekebilir. Taburculuk sonrası ilk hafta içinde ağır kaldırmak, karın kaslarını zorlayacak egzersizler ve yüzme gibi aktiviteler önerilmez; günlük hafif aktiviteler ve kısa mesafeli yürüyüşler teşvik edilir.
Yara bakımı basittir; port yerleri su geçirmez pansumanla korunur ve genellikle 48 saat sonra hasta duş alabilir. Kızarıklık, ısı artışı, akıntı, şiddetlenen karın ağrısı, uzayan bulantı-kusma, 38 dereceyi aşan ateş, nefes darlığı ya da omuz ağrısında ani artış durumlarında derhal başvurulması gerektiği hastaya açıkça anlatılır. Bir hafta ile on gün arasında ilk kontrol muayenesi planlanır; patoloji sonucu bu görüşmede detaylı biçimde açıklanır ve gerekiyorsa onkoloji, medikal onkoloji ya da diğer disiplinlere yönlendirme yapılır. Multidisipliner tümör konseyi kararları hastaya ayrıntılı biçimde anlatılır ve tedavi planı beraberce şekillendirilir.
Laparoskopik Biyopsi Hangi Merkezlerde Uygulanır?
Laparoskopik biyopsi, ileri düzey cerrahi teknoloji ve deneyimli ekip gerektiren bir işlem olduğundan yalnızca donanımlı üçüncü basamak sağlık kuruluşlarında güvenle uygulanabilir. İdeal merkez, tam donanımlı laparoskopik ameliyathanelere, yüksek çözünürlüklü kamera sistemlerine, üç boyutlu görüntüleme seçeneklerine, harmonik skalpel ve LigaSure gibi enerji cihazlarına, robotik cerrahi altyapısına ve gelişmiş anestezi monitörizasyonuna sahip olmalıdır. Ayrıca 24 saat aktif çalışan patoloji laboratuvarı ve frozen section yapabilme kapasitesi işlemin başarısı için kritiktir.
Multidisipliner yaklaşım bu tür işlemlerin tanısal doğruluğunu ve tedavi başarısını doğrudan etkiler. Genel cerrahi, jinekolojik onkoloji, medikal onkoloji, radyasyon onkolojisi, radyoloji, patoloji, girişimsel radyoloji ve nükleer tıp uzmanlarının haftalık tümör konseyinde bir araya geldiği merkezler, hastaya birey bazlı tedavi kararları sunar. Peritoneal karsinomatozis, HIPEC ve PIPAC gibi ileri periton yüzey onkolojisi uygulamalarını yürütebilecek deneyime sahip merkezler laparoskopik evreleme biyopsilerinde referans niteliğindedir. Yoğun bakım desteği, deneyimli anesteziyoloji ekibi ve postoperatif dönemde komplikasyon yönetimi için kesintisiz endoskopi ve girişimsel radyoloji hizmeti bulunmalıdır.
Cerrahın laparoskopik deneyimi, ameliyat süresini kısaltan, komplikasyon oranını düşüren ve tanısal doğruluğu artıran en önemli faktörlerden biridir. SAGES, EAES, NCCN, ESMO ve ISGO gibi uluslararası kılavuzlar tarafından belirlenen minimum vaka hacmini sağlamış merkezler öncelikle tercih edilmelidir. İlgili bölümlerde ileri laparoskopik ve robotik cerrahi altyapımız, yirmi beş yılı aşkın deneyimi olan öğretim üyesi ilgili bölüm ve tümör konseyi temelli çalışma prensibimiz ile hastalarımıza çağdaş standartlarda tanı ve tedavi imkânı sunmaktayız.
Laparoskopik Biyopsi Sırasında Hangi Anestezi Yöntemi Tercih Edilir?
Laparoskopik biyopside standart anestezi yöntemi endotrakeal entübasyon eşliğinde uygulanan genel anestezidir. Karbondioksit pneumoperitonyumu, diyafragmanın yukarı itilmesine ve akciğer kompliyansının azalmasına neden olduğundan mekanik ventilasyon zorunludur. Kas gevşetici kullanımı karın duvarı gerginliğini azaltır, cerrahi çalışma alanının genişlemesine katkı sağlar ve intraabdominal basıncın daha düşük değerlerde tutulmasına imkân verir. İndüksiyonda propofol, opioid ve orta etkili nöromuskuler blokerler yaygın olarak tercih edilir; idamesi sevofluran ya da desfluran ile total intravenöz anestezi seçeneği arasında hasta profiline göre karar verilir.
Karbondioksit emilimi arteriyel karbondioksit basıncını yükseltebileceğinden solunum sonu karbondioksit takibi tüm işlem boyunca sürdürülür ve tidal volüm ile solunum sayısı buna göre ayarlanır. Trendelenburg pozisyonu, ters Trendelenburg ve lateral pozisyonlar hastaya verilirken hemodinamik değişikliklere karşı dikkatli olunur; özellikle yaşlı ve kardiyak riski yüksek hastalarda invaziv arteriyel monitörizasyon ve santral venöz kateter düşünülür. Kompleks olgularda ısı kaybını önlemek için battaniye ile ısıtma sistemleri kullanılır, uzun süreli işlemlerde derin ven trombozu profilaksisi için pnömatik kompresyon çorapları takılır.
Postoperatif bulantı ve kusma laparoskopik cerrahide sık karşılaşılan bir durum olduğundan ondansetron ve deksametazon gibi antiemetik ajanlar intraoperatif dönemde profilaktik olarak uygulanır. Ağrı yönetiminde çok modlu yaklaşım tercih edilir; port yerlerine lokal anestezik infiltrasyonu ile intravenöz nonsteroid antiinflamatuarlar birleştirilir. Kısa süreli ve seçilmiş basit biyopsilerde bazı merkezlerde spinal anestezi düşük basınçlı pneumoperitoneum eşliğinde denenmiş olsa da genel anestezi hâlâ altın standarttır. Anestezi ekibi ile cerrahi ekibin sürekli iletişimi, güvenli ve verimli bir işlem için vazgeçilmezdir.
Laparoskopik Biyopsi Sonuçları Ne Kadar Sürede Alınır ve Nasıl Değerlendirilir?
Laparoskopik biyopside alınan örneklerin patolojik değerlendirmesi, kullanılan tekniğe ve klinik aciliyete göre değişen sürelerde tamamlanır. İntraoperatif dönemde bazı olgularda frozen section uygulanır; bu yöntemde örnek hızlıca dondurulup ince kesitler alınarak yaklaşık 15 ile 30 dakika içinde ön tanı sonucuna ulaşılır. Karaciğer lezyonunda hepatoselüler karsinom, metastaz, fokal nodüler hiperplazi ya da adenom ayrımı, peritoneal implantta kanser, granülomatöz iltihap ya da endometriozis ayrımı, mezenter lenf nodunda lenfoma, metastaz ya da sarkoidoz ayırıcı tanısı frozen section ile hızlıca yapılabilir ve cerrahi strateji o anda değiştirilebilir.
Kalıcı histopatolojik değerlendirme ise formalin fiksasyonu, parafin bloklama, kesit alma ve hematoksilen-eozin boyaması aşamalarını içerdiğinden genellikle 5 ile 10 iş günü sürer. İmmünohistokimyasal boyamalar dokunun kökenini, malign potansiyelini ve tedavi hedeflerini belirlemek için ek 3 ile 7 gün gerektirir. Lenfoma şüphesinde taze örnekten flow sitometri çalışılır, tüberküloz düşünüldüğünde kültür ve moleküler testler istenir, sıvı örnekleri Papanicolaou sitolojik incelemeye gönderilir. Moleküler patoloji çalışmaları olan KRAS, BRAF, mikrosatellit instabilite, HER2 ve PD-L1 analizleri kişiselleştirilmiş tedavi kararlarında belirleyicidir ve sonuçları 10 ile 21 gün arasında tamamlanır.
Değerlendirmenin son aşaması multidisipliner tümör konseyidir. Radyoloji, patoloji, genel cerrahi, medikal onkoloji, radyasyon onkolojisi ve ilgili diğer disiplinlerin katıldığı bu toplantıda görüntüleme, cerrahi bulgular, patoloji sonuçları ve moleküler profiller bir arada değerlendirilir. Peritoneal karsinomatozis olgularında laparoskopik biyopsinin sensitivitesi doğrudan görüş altında örnekleme sayesinde yüzde 95 ile 99 arasında bildirilmiştir ve bu oran perkütan ya da açık evreleme yöntemlerinden anlamlı olarak yüksektir. Elde edilen sonuçlar hastaya sade dille anlatılır, prognoz, tedavi seçenekleri ve olası yan etkiler tartışılır, ardından bireyselleştirilmiş tedavi planı oluşturulur.
Laparoskopik Biyopsi Sonrası İz Kalır mı ve Günlük Hayata Ne Zaman Dönülebilir?
Laparoskopik biyopsinin en büyük kozmetik avantajı klasik açık cerrahiye kıyasla iz oluşumunun oldukça sınırlı olmasıdır. Port yerleri çoğunlukla 5 ile 12 milimetre arasında değişen çaplardadır ve göbek çevresi, alt karın orta hattı gibi gizlenebilir bölgelerde açılır. Cilt kapatmada subkütan emilen sütür ve doku yapıştırıcıları kullanıldığında oluşan izler ilk aylarda pembe-mor renkte iken ilerleyen dönemde soluk ve neredeyse görünmez hale gelir. Keloid oluşumuna yatkın kişilerde silikon jel veya bant uygulaması ile iz iyileşmesi desteklenebilir; güneşten koruma özellikle ilk altı ay içinde önemlidir.
Günlük hayata dönüş süresi hem hastanın genel durumuna hem de yapılan işlemin kapsamına göre değişkenlik gösterir. Basit peritoneal biyopsi ya da lenf nodu örneklemesi sonrası aynı gün ayağa kalkılabilir ve ertesi gün masa başı işine dönülebilir. Karaciğer wedge biyopsisi, mezenter lenf nodu diseksiyonu veya kombine evreleme cerrahisi sonrası bu süre 1 ile 2 haftaya uzayabilir. Ağır fiziksel iş yapan, kaldırma-taşıma gerektiren mesleklerde çalışanlarda karın duvarı iyileşmesinin tamamlanması için 3 ile 4 haftalık bekleme önerilir. Spor faaliyetleri 4 ile 6 hafta sonra kademeli olarak başlatılır; yüzme, karın kası çalışması ve ağırlık antrenmanları için cerrahın onayı beklenir.
Cinsel yaşam, uzun mesafe seyahatler ve araç kullanımı gibi konular hastaların sık sorduğu başlıklardır. Genelde 1 ile 2 hafta içerisinde araç kullanımına dönülebilir, ancak ağrı kesici kullanımı devam ediyorsa refleksleri etkileyebileceğinden ertelenmelidir. Uçak yolculuğu ilk hafta sonrası güvenli kabul edilir, uzun uçuşlarda derin ven trombozu profilaksisi için hidrasyon ve elastik çorap önerilir. Beslenme düzeni ilk günlerde yumuşak gıdalarla başlar, giderek dengeli ve protein ağırlıklı normal beslenmeye geçilir. Sigara kullanımı hem yara iyileşmesini geciktirdiği hem de solunum komplikasyonlarını artırdığı için işlemden en az 4 hafta önce bırakılması ve postoperatif dönemde de bırakılmaya devam edilmesi güçlü biçimde önerilir.
Genel Cerrahi kliniğinde laparoskopik biyopsi işlemi, ileri teknolojik altyapımız, deneyimli laparoskopist ve robotik cerrahi ekip ile uluslararası kılavuzlara uygun biçimde titizlikle uygulanmaktadır. Hastalarımız için hazırlanan içerikler yalnızca genel bilgilendirme amacı taşımakta olup hekim muayenesi, klinik değerlendirme ve kişiye özel tedavi planının yerine geçmez; herhangi bir tanı ya da tedavi kararı için mutlaka doğrudan hekiminize başvurmanız gerekmektedir. Genel Cerrahi bölümü olarak sizleri bekliyor, güvenli ve şeffaf bir sağlık hizmeti sunma taahhüdümüzü hatırlatmak istiyoruz.
