Anestezi ve Reanimasyon

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği

Koru Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon bölümünde pediyatrik ileri yaşam desteği, çocuklarda kardiyak arrest yönetimi ve resüsitasyon protokolleri hakkında uzman rehberi.

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği (PALS - Pediatric Advanced Life Support), bebek ve çocuklarda gelişen kardiyak arrest, solunum yetmezliği ve şok durumlarına acil ve sistematik yaklaşımı tanımlayan, yaşa özgü farmakolojik dozlamayı, hava yolu yönetimini ve resüsitasyon protokollerini kapsayan, yaşam kurtarıcı ileri tıbbi müdahale sistemidir. Pediyatrik kardiyak arrest, yetişkinden farklı olarak primer respiratuar veya hipoksi-hipovolemi kaynaklı olduğu için tanı ve tedavi yaklaşımı yetişkin protokollerinden belirgin farklılık gösterir. Yenidoğan, infant (1 ay-1 yaş) ve çocuk (1 yaş-puberte) yaş grupları için farklı algoritmalar tanımlanmıştır. ICD-10 kodlarında P28 (yenidoğan asfiksisi), R09 (solunum sistemi belirtileri), I46 (kardiyak arrest), R57 (şok) tanılarıyla ilgili olan bu sendromlar, American Heart Association (AHA) ve European Resuscitation Council (ERC) kılavuzları doğrultusunda yönetilir. Koru Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon bölümümüzde pediyatrik resüsitasyon uygulamaları en güncel kanıta dayalı protokoller ve sürekli simülasyon eğitimi ile yürütülmektedir.

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği Nedir?

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği (PALS), kritik durumdaki çocuklarda hızlı tanılama, sistematik değerlendirme ve uygun müdahale ile mortalite ve morbiditeyi azaltmayı hedefleyen bir resüsitasyon sistemidir. PALS yaklaşımı yalnızca kardiyak arrest yönetimini değil, aynı zamanda kardiyak arrestin önlenmesini de kapsar; respiratuar disstres, respiratuar yetmezlik, kompanse ve dekompanse şok durumlarının erken tanılanması ve agresif tedavisi temel hedeftir.

Pediyatrik kardiyak arrest patofizyolojisi yetişkinden belirgin farklıdır. Çocuklarda primer aritmi nadirdir (yüzde 10-15); arrestler sıklıkla ilerleyici hipoksi (asfiksi, pnömoni, boğulma, üst hava yolu obstrüksiyonu, kafa travması) veya şok (sepsis, hemorajik şok, dehidratasyon, anafilaksi) sonucu progresif bradikardi ve PEA/asistoli ile sonlanır. Bu nedenle erken tanı ve tedavi kritik önemdedir.

PALS yaklaşımı sistemik değerlendirme algoritması üzerine kuruludur:

  • İlk Değerlendirme (Pediatric Assessment Triangle): Görünüm (apperance), solunum çabası (breathing), dolaşım (circulation) hızla değerlendirilir; saniyeler içinde sonuçlanır.
  • Birincil Değerlendirme (Primary Assessment): ABCDE yaklaşımı (Airway-hava yolu, Breathing-solunum, Circulation-dolaşım, Disability-nörolojik durum, Exposure-maruziyet); vital bulgular alınır, hızlı müdahale yapılır.
  • İkincil Değerlendirme (Secondary Assessment): SAMPLE öyküsü (Symptoms, Allergies, Medications, Past medical history, Last meal, Events), ayrıntılı muayene.
  • Üçüncül Değerlendirme: Laboratuvar, görüntüleme, ileri tetkikler.

Yaş gruplarına göre fizyolojik farklılıklar tedavi protokollerini şekillendirir. Yenidoğanda termoregülasyon zayıflığı, infantta yüksek kalp hızına bağımlı kardiyak debi, çocukta hızlı dehidratasyon ve şok kompanzasyonu gibi özellikler dikkate alınmalıdır.

Pediyatrik Kardiyak Arrest ve Şok Nedenleri

Pediyatrik popülasyonda kardiyak arrest ve şokun nedenleri yaşa göre değişiklik gösterir.

  • Solunum Nedenleri (En Sık): Üst hava yolu obstrüksiyonu (yabancı cisim, krup, epiglottit, laringospazm, peritonsiller abse), alt hava yolu obstrüksiyonu (astım, bronşiolit, pnömoni), parenkim hastalığı (pnömoni, ARDS, akciğer ödemi, pulmoner hemoraji), apne (prematürite, sepsis, ilaç toksisitesi).
  • Hipovolemik Şok: Dehidratasyon (gastroenterit en sık), hemorajik şok (travma, gastrointestinal kanama), yanıklar.
  • Distribütif Şok: Sepsis (yenidoğan ve infantta sık), anafilaksi, nörojenik şok (omurilik travması).
  • Kardiyojenik Şok: Konjenital kalp hastalıkları, miyokardit, kardiyomiyopati, aritmiler.
  • Obstrüktif Şok: Tansiyon pnömotoraks, kardiyak tamponad, masif pulmoner emboli (nadir), duktal bağımlı konjenital kalp hastalıklarında duktus kapanması.
  • Travma: Trafik kazası, düşme, çocuk istismarı, boğulma, yanık, elektrik çarpması.
  • İlaç ve Toksin Maruziyeti: Pediyatrik popülasyonda ev içi ilaç alımı (antidepresanlar, kalsiyum kanal blokerleri, opioidler), zehirli madde alımı.
  • Metabolik Bozukluklar: Hipoglisemi, hiperkalemi, asidoz, doğumsal metabolizma hastalıkları.
  • Sepsis: Yenidoğan sepsisi, menenjit, fulminan sepsis ve septik şok.
  • Konvülziyonlar: Status epileptikus, postiktal solunum depresyonu.
  • Yenidoğan Asfiksisi: Doğum sırasında oksijenizasyon yetersizliği.
  • Ani Bebek Ölümü Sendromu (SIDS): 1 ay-1 yaş arası ani açıklanamayan ölüm.

Pediyatrik Kritik Hasta Belirtileri

Pediyatrik popülasyonda kardiyak arrest çoğu zaman ilerleyici klinik kötüleşme sonucu gelişir. Erken uyarı belirtilerinin tanılanması arrest gelişimini önleyebilir.

Solunum sıkıntısı belirtileri: Takipne (yenidoğan>60/dk, infant>50/dk, küçük çocuk>40/dk, büyük çocuk>30/dk), nazal kanat solunumu, retraksiyonlar (subkostal, interkostal, suprasternal, sternal), aksesuvar kas kullanımı, head bobbing (infantta), grunting (gronvel), stridor (üst hava yolu), wheezing (alt hava yolu), öksürük, ses kısıklığı, paradoksal solunum, dispne hissi.

Solunum yetmezliği belirtileri: Bradipne, apne, gasping, siyanoz, satürasyon düşüklüğü (SpO2<90), bilinç değişikliği, halsizlik, tonus kaybı, retraksiyonların azalması (yorgunluk göstergesi), terleme.

Şok belirtileri: Taşikardi (en erken), kapiller doldurma süresi uzaması (>2 saniye), periferik nabız zayıflığı, ekstremite soğukluğu, marmore deri, idrar miktarında azalma (<1 mL/kg/saat), letarji, hipotansiyon (geç bulgu; çocuklarda kompansasyon kapasitesi yüksektir), oligüri-anüri, asidoz, laktat yüksekliği.

Yaşa göre alt sistolik kan basıncı sınırları: Yenidoğan<60 mmHg, infant<70 mmHg, 1-10 yaş <70+(2×yaş) mmHg, >10 yaş<90 mmHg. Bu değerlerin altında dekompanse şok kabul edilir.

Bilinç değişikliği belirtileri: Letarji, irritabilite, hipotoni, anormal göz hareketleri, paradoksal yanıt (bebeklerde anneye yanıtsızlık önemlidir), AVPU/Glasgow değerlendirmesi.

Kardiyak arrest belirtileri: Yanıtsızlık, normal solunum yokluğu (gasping olabilir), nabız alınamaması veya 60/dakikadan az nabız (infantta KPR endikasyonu), siyanoz, midriasis.

Tanı Yöntemleri

Pediyatrik resüsitasyon sırasında hızlı tanı kritiktir; tetkikler tedaviyi geciktirmemelidir. Kardiyak arrest klinik bir tanıdır, ancak altta yatan nedenler için tetkik yapılır.

EKG ve ritim analizi: Çocuklarda en sık arrest ritmi bradikardi, asistoli ve PEA'dır (yüzde 80). VF/pVT yüzde 5-15. Sinüs taşikardisi, supraventriküler taşikardi, ventriküler taşikardi ayrımı önemlidir. QT uzaması, T dalga değişiklikleri elektrolit bozukluğu lehinedir.

Kan gazı analizi (kapiller, venöz, arteriyel): pH, pCO2, pO2, HCO3, laktat, baz açığı, glukoz, elektrolit (Na, K, Ca, Cl). Asidoz, hipoksi, hiperkapni, laktat yüksekliği değerlendirilir. Hipoglisemi (<60 mg/dL) düzeltilmelidir.

Tam kan sayımı: Anemi, lökositoz, lökopeni, trombositopeni değerlendirmesi. Kan grubu, cross-match acil transfüzyon için.

Biyokimya: Üre, kreatinin, karaciğer fonksiyon testleri, amonyak (metabolik hastalık), kortizol (adrenal yetmezlik), troponin (miyokardit).

Enfeksiyon belirteçleri: CRP, prokalsitonin, kan kültürü, idrar kültürü, BOS analizi (menenjit şüphesi).

Görüntüleme: Akciğer grafisi (entübasyon doğrulaması, pnömoni, pnömotoraks, kalp boyutu), abdominal grafi (NEC), beyin BT (travma, kanama), POCUS (kardiyak fonksiyon, sıvı durumu, pnömotoraks).

EtCO2 kapnografi: Entübasyon doğrulama, KPR kalitesi, ROSC tespiti.

Ayırıcı Tanı: Pediyatrik Kritik Durumlar

Pediyatrik kritik hastalıkların ayırıcı tanısı geniş bir yelpazeye yayılır.

  • Bronşiolit: İnfantta wheezing, takipne, hipoksi; RSV en sık etken.
  • Astım Atağı: Akut wheezing, dispne; bronkodilatör yanıtı.
  • Krup (Larengotrakeobronşit): Havlar tarzında öksürük, stridor, ses kısıklığı; nebulize adrenalin, kortikosteroid.
  • Epiglottit: Akut yüksek ateş, salivasyon, üç ayak pozisyonu; H. influenzae tip b; anestezi-ENT eşliğinde entübasyon.
  • Yabancı Cisim Aspirasyonu: Ani başlangıç, asimetrik akciğer sesleri; bronkoskopi.
  • Pnömoni: Ateş, takipne, öksürük; akciğer grafisi.
  • Sepsis ve Septik Şok: Ateş veya hipotermi, taşikardi, hipoperfüzyon; erken antibiyotik, sıvı resüsitasyon.
  • Anafilaksi: Yaygın ürtiker, hipotansiyon, bronkospazm; intramüsküler adrenalin.
  • Diyabetik Ketoasidoz: Polidipsi-poliüri, Kussmaul solunum, asetonik nefes.
  • Konvülsif Status: Devam eden nöbet; benzodiazepin sonra ikinci basamak antiepileptik.
  • Hipertrofik Pilor Stenozu: 2-8 hafta arası fışkırır kusma, projektil; pilor cerrahisi.
  • İntussusepsiyon: Aralıklı karın ağrısı, kanlı çilek jölesi gaita, sosis benzeri kitle; kontrast lavman.
  • Konjenital Kalp Hastalığı: Yenidoğanda siyanoz, üfürüm; ekokardiyografi.
  • Çocuk İstismarı: Açıklanamayan kırıklar, kafa travması, retinal kanama; sosyal hizmet.
  • Kazara Zehirlenme: Toksidromlara göre değerlendirme; aktif kömür, antidot.

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği Uygulaması

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği uygulaması yaş ve klinik duruma göre özelleştirilmiş protokoller içerir.

Pediyatrik Temel Yaşam Desteği

Yanıtsız çocukta yardım çağrılır, KPR başlatılır. Kompresyon-ventilasyon oranı tek kurtarıcı 30:2, iki sağlık personeli 15:2. Kompresyon hızı dakikada 100-120, derinlik göğüs çapının üçte biri (infantta yaklaşık 4 cm, çocukta yaklaşık 5 cm). İnfantta iki parmak veya iki başparmak kuşatma tekniği, çocukta tek el veya iki el (boy uygunsa). Tam göğüs geri dönüşüne izin verilir.

Hava yolu açma: Head-tilt chin-lift; travmada jaw thrust. Ağız ağıza-buruna (infant), ağız ağıza (çocuk) veya ambu maske ile ventilasyon, görünür göğüs yükselmesi sağlayacak şekilde 1 saniye süreyle.

Yabancı cisim aspirasyonunda: 1 yaşın altında 5 sırt darbesi + 5 göğüs kompresyonu; 1 yaş üstünde Heimlich manevrası. Bilinçsizlik durumunda KPR, ventilasyon öncesi ağız bakılır, görünür yabancı cisim çıkarılır.

Pediyatrik İleri Yaşam Desteği Algoritmaları

Şoklanabilir ritim (VF/pVT): Defibrilasyon 2 J/kg ilk şok, ikinci şok 4 J/kg, sonraki şoklar 4-10 J/kg (maksimum 10 J/kg veya yetişkin dozu). KPR 2 dakika, ritim değerlendirme. Adrenalin 0,01 mg/kg (0,1 mL/kg 1:10000 solüsyon, maksimum 1 mg) IV/IO her 3-5 dakikada. Üçüncü şok sonrası amiodaron 5 mg/kg (maksimum 300 mg) IV/IO veya lidokain 1 mg/kg IV/IO.

Şoklanamaz ritim (Asistoli/PEA): KPR ve adrenalin 0,01 mg/kg IV/IO her 3-5 dakikada. Geri döndürülebilir nedenler (4H4T) aranır.

Bradikardi (<60/dk + zayıf perfüzyon): KPR başlatılır. Adrenalin 0,01 mg/kg IV/IO her 3-5 dakikada. Atropin 0,02 mg/kg (minimum 0,1 mg, maksimum 0,5 mg) vagal bradikardide. Transkutanöz pacing yanıtsız olgularda.

Taşikardi: Stabil/anstabil ayrımı yapılır. SVT'de adenozin 0,1 mg/kg IV hızlı bolus (maksimum 6 mg ilk doz, 12 mg ikinci doz). Anstabil SVT'de senkronize kardiyoversiyon 0,5-1 J/kg, gerekirse 2 J/kg. Ventriküler taşikardide stabil ise amiodaron 5 mg/kg veya prokainamid; anstabil ise senkronize kardiyoversiyon.

Hava Yolu Yönetimi

Endotrakeal entübasyon için kafsız tüp 1 yaş altı, kaflı tüp 1 yaş üstü tercih edilir. Tüp boyutu: kafsız (yaş/4)+4, kaflı (yaş/4)+3,5. Tüp derinliği: tüp boyutu×3 cm. Kapnografi entübasyon doğrulaması ve ventilasyon kalitesi için zorunlu. Hipoksi, bradikardi, regürjitasyon, mide distansiyonu açısından dikkatli izlem.

Hızlı sıralı entübasyon (RSI): Atropin 0,02 mg/kg (vagal yanıt önleme, infantta), sedatif (etomidat 0,3 mg/kg, midazolam 0,1 mg/kg, ketamin 1-2 mg/kg), nöromüsküler bloker (rokuronyum 1 mg/kg, süksinilkolin 1-2 mg/kg).

Damar Yolu

Periferal IV ilk tercih; iki başarısız denemeden sonra intraosseöz yol (proksimal tibia, distal femur, proksimal humerus). IO yol pediyatrik resüsitasyonda hayat kurtarıcıdır. Kemik iliği aspirasyonu lab tetkiki için yeterlidir. Santral venöz kateter elektif.

Sıvı Resüsitasyonu

İzotonik kristaloid (Ringer laktat veya yüzde 0,9 NaCl) 20 mL/kg bolus 5-20 dakikada; gerekirse 60 mL/kg'a kadar tekrar. Sepsiste dikkatli volüm değerlendirmesi (akciğer ödemi riski). Hemorajik şokta 20 mL/kg kristaloid sonra 10-20 mL/kg eritrosit. Kardiyojenik şokta sıvı bolusta dikkatli, küçük hacimler (5-10 mL/kg).

İlaç Dozları

Adrenalin: 0,01 mg/kg IV/IO (1:10.000 solüsyondan 0,1 mL/kg). Endotrakeal yolda 0,1 mg/kg (1:1000 solüsyondan 0,1 mL/kg).

Amiodaron: 5 mg/kg IV/IO bolus (maksimum 300 mg).

Atropin: 0,02 mg/kg (minimum 0,1 mg, maksimum 0,5 mg infantta, 1 mg adolesanda).

Glukoz: Hipoglisemide 0,5-1 g/kg (yüzde 10 dekstroz 5-10 mL/kg).

Kalsiyum klorür: Hiperkalemide, hipokalsemide 20 mg/kg yavaş IV.

Magnezyum sülfat: Torsades de pointes'te 25-50 mg/kg IV.

Sodyum bikarbonat: Uzamış arrestte, hiperkalemide 1 mEq/kg yavaş IV.

Post-Resüsitasyon Bakımı

ROSC sonrası hemodinamik optimizasyon, normokapni, normoksi (SpO2 yüzde 94-99), normoglisemi, hedefli sıcaklık yönetimi (36°C), nöbet kontrolü, yoğun bakım takibi. Nörolojik prognoz değerlendirmesi en az 72 saat sonra.

Komplikasyonlar

Pediyatrik resüsitasyon sırasında ve sonrasında çeşitli komplikasyonlar görülebilir.

  • Kosta Kırıkları: Yetişkine göre az, ancak özellikle infantta görülebilir.
  • Pnömotoraks: Aşırı ventilasyon basıncı, IO yerleştirme komplikasyonu.
  • Mide Distansiyonu: Ventilasyona bağlı; nazogastrik dekompresyon.
  • Aspirasyon Pnömonisi: Bilinç değişikliği, kusma sırasında.
  • İntübasyon Komplikasyonları: Endobronşial entübasyon, yanlış pasaj, larinks travması.
  • İlaç Hataları: Yaş ve ağırlığa göre dozlama; pediyatrik dozlama tabloları (Broselow şeridi) yardımcıdır.
  • Hipotermi: Resüsitasyon sırasında özellikle yenidoğanda; ısıtma şart.
  • Hipoglisemi: Glikojen rezervleri sınırlı, kontrol gerekli.
  • Anoksik Beyin Hasarı: Pediyatrik popülasyonda nörolojik prognoz erişkinden farklıdır.
  • Akut Böbrek Hasarı: Hipoperfüzyona bağlı.
  • Posttravmatik Stres Bozukluğu: Hayatta kalanlarda ve ailelerinde.
  • Bakım Veren Yorgunluğu: Aile psikolojik desteği gereklidir.

Korunma ve Önleme Stratejileri

Pediyatrik kardiyak arrestin önlenmesi PALS yaklaşımının temelidir. Birincil koruma kazaların ve hastalıkların önlenmesini, ikincil koruma erken tanı ve müdahaleyi kapsar.

Ev güvenliği: İlaç ve kimyasal maddelerin çocuklardan uzak tutulması, çocuk emniyetli ambalajlar, küçük yutulabilir cisimlerin uzak tutulması, havuz ve banyo güvenliği, araç çocuk koltuğu kullanımı.

Aşılama: Hib aşısı (epiglottit önleme), pnömokok, boğmaca, kızamık, RSV monoklonal antikor (yüksek riskli infantlarda).

Sigara ve duman maruziyetinden korunma: Ani bebek ölümü sendromu, astım, bronşiolit riskini azaltır.

Anne sütü ile beslenme: İmmün sistem güçlendirme, enfeksiyon önleme.

SIDS önleme: Sırtüstü uyuma, sıkı yatak, oyuncak ve yumuşak eşyalarla aynı yatakta olmama, sigara dumanından koruma.

Hastane içi önleme: Pediyatrik erken uyarı skorları (PEWS), hızlı yanıt ekibi, simülasyon eğitimi, sürekli profesyonel gelişim, ekip iletişimi (CRM-Crew Resource Management), klinik karar destek sistemleri.

Toplumsal eğitim: Ebeveynlere temel KPR eğitimi, bebek-çocuk acil durumları konusunda bilinç, 112 acil çağrı sistemi tanıtımı.

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?

Aşağıdaki durumlarda derhal 112 aranmalı veya en yakın acil servise başvurulmalıdır:

  • Bilinç kaybı, yanıtsızlık, ani gelişen halsizlik
  • Solunum durması, mavilik, gasping
  • Şiddetli solunum sıkıntısı, retraksiyonlar, head bobbing
  • Yüksek ateş ve döküntü (menenjit, sepsis şüphesi)
  • Konvülziyon, status epileptikus
  • Şiddetli dehidratasyon belirtileri (göz çukurlanması, fontanel çökmesi, idrar yapmama)
  • Açıklanamayan kanama, peteşi, ekimoz
  • Ciddi alerjik reaksiyon belirtileri
  • Kazara ilaç-zehir alımı
  • Travma sonrası bilinç kaybı, kusma, davranış değişikliği
  • Yenidoğanda emmeme, hipotoni, ateş veya hipotermi
  • Boğulma, yabancı cisim aspirasyonu şüphesi
  • Şiddetli ağrı, ağlama atakları, beslenme reddi
  • Sürekli kusma, projektil kusma

Yüksek riskli çocuklar (konjenital kalp hastalığı, prematüre, kronik akciğer hastalığı, immün yetmezlik, metabolik hastalık) düzenli pediyatri kontrolü yaptırmalıdır. Kronik hastalıklar olan ailelerde acil eylem planı oluşturulmalıdır.

Koru Hastanesi'nde Pediyatrik İleri Yaşam Desteği

Koru Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon bölümünde uzman hekimlerimiz, pediyatrik kritik bakım ve resüsitasyon hizmetlerinde uluslararası standartlarda hizmet sunmaktadır. Pediyatrik yoğun bakım ünitemizde 7/24 uzman pediyatri ve anestezi-yoğun bakım hekimleri, pediyatri-spesifik resüsitasyon ekipmanları, Broselow renk kodlu hızlı dozlama sistemi, mekanik ventilatörler, ECMO desteği ve neonatal-pediyatrik transport olanakları hazır bulundurulmaktadır. Sağlık personelimiz düzenli PALS sertifikasyon programları ve simülasyon eğitimleri ile sürekli yetkinlik geliştirmektedir. Yenidoğan yoğun bakımı, çocuk acil servisi, çocuk kardiyoloji ve çocuk nöroloji bölümlerimizle multidisipliner iş birliği içinde, kritik durumdaki çocuklarımıza hızlı ve etkili tedavi sağlamaktayız. Pediyatrik erken uyarı sistemi (PEWS) ile servis hastalarının kötüleşme öncesi tespiti ve hızlı yanıt ekibi ile arrest önleme stratejileri başarıyla uygulanmaktadır. Hastalarımızın ve ailelerinin yaşadığı zorlu süreçte hem tıbbi hem de psikososyal destek sunarak, tam iyileşmeyi hedefliyoruz.

Uzman Hekimlerimizle Tanışın

Sağlığınız için hemen randevu alın veya bizi arayın.

WhatsApp Online Randevu