TME Lüksasyonu (Çene Çıkığı): Acil Müdahale, Risk Faktörleri ve Korunma Yolları

Temporomandibular eklem (TME) lüksasyonu, halk arasında "çene çıkığı" olarak bilinen, mandibular kondilin glenoid fossadan tamamen ayrılarak artiküler eminensin anterioruna yer değiştirmesi ve spontan olarak geri dönememesi durumudur. TME lüksasyonu tüm vücut eklem çıkıklarının yaklaşık %3'ünü oluşturur ve acil servis başvurularında sık karşılaşılan bir tablodur. Genel popülasyonda yaşam boyu prevalansı %2-5 arasında tahmin edilmekte, kadınlarda erkeklere oranla 1.5-2 kat daha sık görülmektedir. Yaş dağılımı açısından 20-40 yaş grubu ve 60 yaş üzeri bimodal bir dağılım gösterir. Türkiye'de acil servislere başvuran TME lüksasyonu vakalarının %60-70'i anterior lüksasyondur. İlk atak genellikle travmatik veya iatrojenik bir olayla tetiklenmekte, tedavi edilmeyen veya tekrarlayan vakalarda kronik habitual lüksasyona ilerleme riski bulunmaktadır. Bu makalede TME lüksasyonunun acil müdahalesinden uzun vadeli korunma stratejilerine kadar tüm yönleri güncel literatür eşliğinde ele alınmaktadır.

TME Lüksasyonu Nedir? Patofizyolojik Süreç

TME lüksasyonu, kondilin normal hareket sınırlarının ötesine geçerek glenoid fossadan ayrılması ve artiküler eminensin önüne geçmesi durumudur. Normal TME biyomekaniğinde ağız açılırken kondil önce rotasyon (ilk 20-25 mm), ardından translasyon hareketi yaparak artiküler eminens üzerinde öne doğru kayar. Lüksasyonda kondil eminensi aşar ve çevre yumuşak dokular (özellikle masseter ve medial pterigoid kasları) spazma girerek kondilin geri dönüşünü engeller.

Patofizyolojik açıdan lüksasyon mekanizması şu şekilde işler:

• Faz 1 - Aşırı translasyon: Kondil, artiküler eminensin apeksini aşar. Bu noktada hala spontan geri dönüş mümkündür (subluksasyon aşaması).
• Faz 2 - Kas spazmı: Kondilin eminens anterioruna geçmesiyle lateral pterigoid kas refleks olarak kasılır ve kondili öne çeker. Aynı anda masseter ve temporal kaslar spazma girerek ağzın kapanmasını engeller.
• Faz 3 - Kilitlenme: Kas spazmı ve artiküler eminensin mekanik bariyeri, kondilin geri dönüşünü imkansız hale getirir. Ağız açık pozisyonda kilitlenir.

TME lüksasyonu yönüne göre sınıflandırılır:

• Anterior lüksasyon: En sık tip (%90 üzeri). Kondil eminensin anterioruna yer değiştirir.
• Posterior lüksasyon: Nadir görülür (%2-5). Genellikle doğrudan travma sonucu oluşur. Eksternal akustik kanalın anterior duvarı kırığıyla birlikte olabilir.
• Superior lüksasyon: Çok nadir (%1-2). Kondil orta kranyal fossaya doğru yer değiştirir. Yüksek enerjili travma sonucu oluşur ve ciddi komplikasyonlarla ilişkilidir.
• Lateral lüksasyon: En nadir tip. Kondil laterale doğru yer değiştirir. Genellikle mandibula kırığı eşlik eder.

Zamanlama açısından lüksasyon şu şekilde sınıflandırılır:

• Akut lüksasyon: İlk kez oluşan veya nadir tekrarlayan lüksasyon. Manuel redüksiyon genellikle kolaydır.
• Rekürren (tekrarlayan) lüksasyon: Yılda 2 veya daha fazla atak. Her tekrarlayan atak, kapsül ve ligamentleri daha fazla gererek sonraki atakların olasılığını artırır.
• Kronik lüksasyon: 72 saatten uzun süre redükte edilmemiş lüksasyon. Fibrozis ve kas kontraktürü nedeniyle kapalı redüksiyon güçleşir.
• Habitual lüksasyon: Alışkanlık haline gelmiş, sık tekrarlayan ve genellikle hastanın kendisinin redükte edebildiği lüksasyon.

TME Lüksasyonunun Nedenleri ve Risk Faktörleri

TME lüksasyonunun etiyolojisinde çok sayıda faktör rol oynamaktadır. Bu faktörlerin bilinmesi, hem tedavi planlaması hem de korunma stratejileri açısından önemlidir.

Travmatik Nedenler

• Doğrudan travma: Çeneye yönelen darbeler (düşme, darp, spor yaralanmaları) en sık travmatik nedendir. Özellikle ağız açıkken gelen lateral darbeler lüksasyon riskini artırır.
• Dolaylı travma: Sert bir cisire ısırma, aşırı esneme veya şiddetli kusma sırasında oluşabilir.
• İatrojenik travma: Uzun süreli diş tedavisi, entübasyon işlemleri, endoskopik prosedürler ve genel anestezi sırasında manipülasyon, iatrojenik lüksasyonun başlıca nedenleridir. Genel anestezi altında kas tonusunun azalması lüksasyon riskini artırır.

Anatomik ve Yapısal Nedenler

• Düşük artiküler eminens: Eminens yüksekliğinin azalması, kondilin öne kaymasını kolaylaştırır. Yaşlanmayla birlikte eminens yüksekliğinde azalma gözlenir.
• Ligamentöz laksiti: Kapsül ve ligamentlerin gevşekliği, özellikle generalize hipermobilite sendromlarında belirgindir.
• Sığ glenoid fossa: Konjenital veya dejeneratif nedenlerle sığlaşmış fossa, kondili tutma kapasitesini azaltır.
• Kondiler morfoloji: Küçük ve yuvarlak kondil başı, lüksasyona yatkınlığı artırır.

Sistemik Nedenler

• Ehlers-Danlos sendromu: Kollajen bozukluğuna bağlı generalize eklem laksitesi ile TME lüksasyonu riski 5-10 kat artar.
• Marfan sendromu: Bağ dokusu yapısındaki bozukluk TME stabilitesini olumsuz etkiler.
• Parkinson hastalığı: Ekstrapiramidal diskineziler çene hareketlerinde kontrol kaybına yol açarak lüksasyonu kolaylaştırabilir.
• Epilepsi: Nöbet sırasında oluşan tonik-klonik kasılmalar TME lüksasyonuna neden olabilir.
• Nöroleptik ilaç kullanımı: Fenotiazinler ve butirofenon grubu ilaçlar, ekstrapiramidal yan etkileri nedeniyle orofasiyal diskinezi ve TME lüksasyonuna yol açabilir. Metoklopramid kullanımı da risk faktörüdür.

Diğer Risk Faktörleri

• İleri yaş: 60 yaş üzerinde eminens erozyonu ve kas gücü kaybı nedeniyle risk artar
• Kadın cinsiyet: Hormonal faktörler ve ligament laksitesi nedeniyle kadınlarda daha sık
• Önceki lüksasyon öyküsü: Her lüksasyon atağı kapsülü gererek sonraki atağın riskini artırır
• Diş kaybı: Posterior diş kaybı, oklüzal desteğin azalmasına ve kondiler pozisyonun değişmesine yol açar
• Bruksizm: Kronik parafonksiyonel aktivite eklem yapılarını zayıflatır

Belirtiler ve Klinik Prezentasyon

TME lüksasyonu belirgin klinik bulguları olan ve genellikle kolayca tanınabilen bir durumdur. Ancak belirtilerin şiddeti lüksasyonun tipine ve süresine göre değişir.

Akut Lüksasyon Belirtileri

• Ağzı kapatamama: En belirgin ve karakteristik belirtidir. Hasta ağzını kapatamaz ve mandibula açık pozisyonda kilitlenir. Bilateral lüksasyonda ağız geniş açık konumdadır; unilateral lüksasyonda çene etkilenen tarafa doğru deviye olur.
• Şiddetli ağrı: Preauriküler bölgede, çene ekleminde ve çevre kaslarda yoğun ağrı hissedilir. VAS skoru genellikle 7-9 arasındadır. Ağrı, kas spazmının şiddetiyle doğru orantılıdır.
• Konuşma güçlüğü: Ağzın açık kalması nedeniyle artikülasyon bozulur, hasta güçlükle konuşabilir.
• Yutma güçlüğü: Mandibulanyın sabit pozisyonda kalması yutma refleksini zorlaştırır. Tükürük akışı kontrol edilemez.
• Kulak önünde çöküklük: Kondilin glenoid fossayı terk etmesiyle kulak önünde palpe edilebilir bir çöküklük oluşur. Kondil daha anterior pozisyonda palpe edilir.
• Anksiyete ve panik: Özellikle ilk kez yaşayan hastalarda yoğun korku ve panik atağı görülebilir.

Kronik Lüksasyon Belirtileri

• Kalıcı maloklüzyon: Mandibulnın öne deplase pozisyonda kalmasıyla anterior açık kapanış gelişir
• Beslenme güçlüğü: Uzun süreli lüksasyonda oral beslenme imkansızlaşabilir
• Yumuşak doku fibrozisi: 72 saatten uzun süren lüksasyonlarda çevre dokularda fibrozis başlar
• Kas atrofisi: Uzun süreli anormal pozisyonda kalma, çiğneme kaslarında atrofiye neden olur

Tekrarlayan Lüksasyonun Uyarıcı İşaretleri

• Sık subluksasyon atakları: Ağız açarken kondilin öne kayması ve kendi kendine geri dönmesi
• Eklemde gevşeklik hissi: Çene ekleminde instabilite ve boşluk hissi
• Ağız açma korkusu: Lüksasyon endişesiyle ağız açmayı bilinçli olarak kısıtlama
• Giderek kolaylaşan lüksasyon: Her atakta daha az zorlanmayla çene çıkması, ligament laksitesinin ilerlediğini gösterir

Tanı Yöntemleri ve Değerlendirme

TME lüksasyonunun tanısı çoğunlukla klinik bulgulara dayanır, ancak lüksasyonun tipini belirlemek ve eşlik eden patolojileri saptamak için görüntüleme yöntemleri gereklidir.

Klinik Muayene

• İnspeksiyon: Mandibulnın açık pozisyonda kilitlendiği, bilateral lüksasyonda çenenin öne ve aşağı deplase olduğu gözlenir. Unilateral lüksasyonda çene karşı tarafa deviye olur.
• Palpasyon: Preauriküler bölgede glenoid fossa boş palpe edilir (çöküklük). Kondil, eminensin anteriorunda palpe edilebilir. Masseter ve temporal kaslarda belirgin spazm saptanır.
• Ağız açıklığı ölçümü: Akut lüksasyonda kesiciler arası mesafe genellikle 40-50 mm'nin üzerindedir ve hasta aktif olarak kapatamaz.
• Oklüzyon değerlendirmesi: Anterior açık kapanış tipik bulgudur. Posterior dişlerde erken temas gözlenebilir.

Görüntüleme

• Panoramik radyografi: Kondilin glenoid fossa dışında olduğunu gösterir. Eşlik eden kırık değerlendirmesi için önemlidir. Kondil pozisyonunun bilateral karşılaştırması yapılabilir.
• Yan kafa grafisi: Kondiler pozisyonun sagittal değerlendirmesi için kullanılır.
• Bilgisayarlı tomografi (BT): Travmatik lüksasyonda kırık tespiti, posterior veya superior lüksasyonda kemik hasarı değerlendirmesi ve kronik lüksasyonda heterotopik ossifikasyon araştırması için gereklidir. 3D rekonstrüksiyon, cerrahi planlama için değerlidir.
• MRG: Disk pozisyonu, retrodiskal doku hasarı ve sinovyal patolojilerin değerlendirilmesinde kullanılır. Kronik lüksasyonda eklem yapılarının durumunu göstermek için önemlidir.

Laboratuvar Testleri

Tekrarlayan lüksasyon durumunda altta yatan sistemik nedenlerin araştırılması gerekir:

• Tam kan sayımı: Lökosit 4.000-10.000/mm3 (enfeksiyon ve inflamasyonsuz normal değerler)
• CRP: Normal değer <5 mg/L. İnflamatuar sürecin takibi
• ESH: Normal değer erkek <15 mm/saat, kadın <20 mm/saat
• Kalsiyum: Serum kalsiyum 8.5-10.5 mg/dL. Hipokalsemide kas spazmı eğilimi artar
• Magnezyum: Serum magnezyum 1.7-2.2 mg/dL. Düşük magnezyum kas spazmına yatkınlık oluşturur
• Tiroid fonksiyon testleri: TSH 0.4-4.0 mIU/L. Hipotiroidi bağ dokusu yapısını olumsuz etkileyebilir
• Beighton skoru değerlendirmesi: Generalize hipermobilite araştırması

Ayırıcı Tanı

TME lüksasyonu genellikle belirgin klinik tabloya sahiptir, ancak bazı durumlarla karışabilir:

• Mandibula kırığı: Özellikle kondil kırığı, lüksasyona benzer klinik tablo oluşturabilir. Travma öyküsü, krepitasyon, maloklüzyon ve alt dudakta uyuşukluk ayırt edici bulgulardır. Panoramik radyografi ve BT ile kesin ayrım yapılır.
• TME disk deplasmanı (redüksiyonsuz): Ağzı açamama şeklinde prezente olabilir. Ancak disk deplasmanında ağız kapalı pozisyonda kilitlenir (lüksasyonun tersine). Ağız açıklığı 20-25 mm ile kısıtlıdır. MRG ile kesin tanı konulur.
• Enfeksiyöz artrit: TME enfeksiyonu ağrılı hareket kısıtlılığına neden olabilir. Ateş, lökositoz ve eklem şişliği ayırt edicidir. Eklem aspirasyonu ve kültürü tanıyı kesinleştirir.
• Tetanoz: Trismus (çene kasılması) tetanozun erken belirtisidir. Aşılama öyküsü, diğer kas spazmları ve risus sardonicus (yüzde karakteristik gülümseme ifadesi) ayırt edicidir. Acil durumdur.
• Koroner proses kırığı: Nadir ancak lüksasyonla karışabilir. Ağız açma kısıtlılığı ve zigomatik ark altında ağrı karakteristiktir.
• Akut miyofasyal ağrı atağı: Şiddetli kas spazmı geçici ağız açma kısıtlılığına neden olabilir. Trigger noktaların palpasyonuyla tanı konulur.
• Septik artrit: TME'nin bakteriyel enfeksiyonu ciddi ağrı, şişlik ve hareket kısıtlılığına neden olur. Sistemik enfeksiyon bulguları eşlik eder.

Tedavi: Acil Müdahaleden Cerrahiye

TME lüksasyonunun tedavisi, lüksasyonun tipine, süresine ve tekrarlama öyküsüne göre planlanır.

Acil Müdahale: Manuel Redüksiyon

Akut TME lüksasyonunda ilk ve en önemli adım manuel redüksiyondur. Redüksiyon ne kadar erken yapılırsa o kadar kolay ve başarılıdır.

• Hippokrat yöntemi (Geleneksel yöntem): Hekim hastanın karşısında durur. Başparmaklar mandibular molar dişler üzerine, diğer parmaklar çene altına yerleştirilir. Mandibulaya önce aşağı doğru basınç uygulanarak kondil eminensin altına indirilir, ardından nazikçe geri ve yukarı yönlendirilir. Başparmaklar gazlı bezle sarılmalıdır (ısırılma riski).
• Ekstroral yaklaşım (Wrist pivot tekniği): Hekim başparmaklarını bilateral olarak kondilin üzerine (preauriküler bölge) yerleştirir ve aşağı-geri yönde basınç uygular. İntraoral manipülasyon gerektirmez, ısırılma riski yoktur.
• Refleks tekniği: Farinks posterior duvarının stimülasyonu veya öğürme refleksinin tetiklenmesiyle kas spazmının çözülmesi sağlanır. Bazı vakalarda spontan redüksiyon gerçekleşir.

Sedasyon ve Anestezi

• Lokal anestezi: Aurikulotemporal sinir bloğu (2 mL %2 lidokain) eklem bölgesinde anestezi ve kas relaksasyonu sağlar. Başarı oranı %70-80.
• Bilinçli sedasyon: Midazolam 1-2 mg IV + Fentanil 50-100 mcg IV. Kas relaksasyonu ve anksiyete kontrolü sağlar. Dirençli vakalarda tercih edilir.
• Genel anestezi: Kronik lüksasyonda (72 saatten uzun) veya diğer yöntemlerin başarısız olduğu durumlarda genel anestezi altında redüksiyon gerekebilir. Süksinilkolin gibi kas gevşeticiler kullanılır.

Redüksiyon Sonrası Tedavi

• İmmobilizasyon: Barton bandajı veya elastik bandaj ile mandibula 24-72 saat immobilize edilir. Uzun süreli immobilizasyondan kaçınılmalıdır (ankiloz riski).
• Farmakolojik tedavi:
  • NSAİİ: Naproksen 500 mg oral günde 2 kez, 7-10 gün (yemeklerle birlikte)
  • Kas gevşetici: Tizanidin 4 mg oral günde 3 kez veya Diazepam 5 mg oral günde 2-3 kez, 5-7 gün
  • Parasetamol: 1000 mg oral 6 saatte bir (gerektiğinde, maksimum 4 g/gün)
• Yumuşak diyet: 2-4 hafta süreyle yumuşak gıda tüketimi önerilir. Aşırı ağız açmaktan kaçınılmalıdır.

Tekrarlayan Lüksasyonda Cerrahi Tedavi

Konservatif yöntemlere rağmen yılda 3 veya daha fazla lüksasyon atağı yaşayan hastalarda cerrahi tedavi planlanır:

• Eminektomi: Artiküler eminensin cerrahi düzleştirilmesidir. Kondil serbestçe hareket edebildiğinden kilitlenme mekanizması ortadan kalkar. Başarı oranı %90-95. Minimal invaziv artroskopik eminektomi de uygulanabilir.
• Eminens augmentasyonu: Düşük eminens yüksekliğinin artırılması. Mini vida, mini plak veya otojen kemik grefti kullanılır. Başarı oranı %80-90.
• Dautrey prosedürü: Zigomatik arktan aşağı yönde kemik çıkıntı oluşturarak kondilin öne geçişini mekanik olarak engeller.
• Kapsülorafia/kapsüler plikasyon: Gevşemiş eklem kapsülünün cerrahi olarak gerilmesidir.
• Myrhaug prosedürü: Lateral pterigoid kasın kondilden ayrılması, kas çekme kuvvetini ortadan kaldırır.

Komplikasyonlar

TME lüksasyonunun kendisi ve tedavisi çeşitli komplikasyonlara yol açabilir:

Lüksasyona Bağlı Komplikasyonlar

• Kronik lüksasyon: 72 saatten uzun süre redükte edilmemiş vakalarda fibrozis gelişerek kapalı redüksiyon imkansızlaşabilir. Açık cerrahi redüksiyon gerekir.
• Kondiler rezorpsiyon: Tekrarlayan lüksasyonlarda kondil başında avasküler nekroz ve rezorpsiyon gelişebilir. Kondil yüksekliğinde kayıp ve oklüzyon değişikliği görülür.
• Dejeneratif artrit: Kronik instabilite, artiküler yüzeylerde mekanik hasar ve osteoartrite neden olur.
• Disk perforasyonu: Tekrarlayan lüksasyonlarda disk aşırı gerilmeye maruz kalarak perforasyon gelişebilir.
• Hava yolu kompromisi: Bilateral lüksasyonda dil kökünün posterio-inferiora deplase olması, üst hava yolu obstrüksiyonuna neden olabilir. Bu durum acil tıbbi müdahale gerektirir.

Redüksiyon Komplikasyonları

• İatrojenik kondil kırığı: Aşırı kuvvetle redüksiyon girişiminde kondil kırılabilir. Özellikle yaşlı ve osteoporotik hastalarda risk yüksektir.
• Diş hasarı: İntraoral redüksiyon tekniklerinde mandibular molarlara aşırı basınç diş kırığına yol açabilir.
• Hekim parmak yaralanması: Ani redüksiyon sırasında hastanın refleks olarak ağzını kapatmasıyla hekimin parmaklarının ısırılması riski vardır.
• Vasovagal senkop: Ağrı ve anksiyeteye bağlı vazovagal reaksiyon gelişebilir. Hasta supin pozisyonda ve kardiyak monitörizasyon altında redükte edilmelidir.

Cerrahi Komplikasyonlar

• Fasiyal sinir hasarı: Cerrahi yaklaşıma bağlı olarak temporal veya marginal mandibular dal yaralanabilir. Geçici parezi %5-15, kalıcı paralizi %1-3 oranında bildirilmektedir.
• Enfeksiyon: Cerrahi alan enfeksiyonu %2-5 oranında görülür
• Nüks: Cerrahi sonrası tekrar lüksasyon %5-15 oranında bildirilmektedir
• Maloklüzyon: Cerrahi sonrası oklüzyon değişikliği gelişebilir

Korunma ve Önleyici Yaklaşımlar

TME lüksasyonundan korunma, özellikle risk altındaki bireylerde ve daha önce lüksasyon öyküsü olan hastalarda büyük önem taşır:

• Ağız açma kontrolü: Esneme sırasında çenenin elle desteklenmesi, dilin damağa bastırılması ve ağız açıklığının bilinçli olarak sınırlandırılması önerilir. Bu basit önlem tekrarlayan lüksasyon riskini %50-60 oranında azaltır.
• Dental prosedürlerde önlem: Diş hekimine lüksasyon öyküsü mutlaka bildirilmelidir. Uzun süreli tedavilerde ara dinlenme verilmeli, gerekirse ağız açıcı cihaz yerine parmak desteği tercih edilmelidir.
• Genel anestezi sırasında dikkat: Entübasyon öncesi TME lüksasyonu riski değerlendirilmeli, anestezist bilgilendirilmelidir. Fiber optik entübasyon tercih edilebilir.
• Çene güçlendirme egzersizleri: İzometrik direnç egzersizleri, propriyoseptif eğitim ve kondiler stabilizasyon egzersizleri düzenli olarak yapılmalıdır.
• Splint tedavisi: Tekrarlayan lüksasyonu olan hastalarda stabilizasyon splinti kullanımı, kas koordinasyonunu düzenler ve eklem stabilitesine katkıda bulunur.
• Botulinum toksin profilaksisi: Tekrarlayan lüksasyonu olan hastalarda lateral pterigoid kasa 25-50 ünite botulinum toksin enjeksiyonu, atakları %70-80 oranında azaltır.
• Sert gıda kısıtlaması: Lüksasyon öyküsü olan hastalarda sert gıdalar, büyük lokmalar ve uzun süreli çiğneme gerektiren yiyeceklerden kaçınılmalıdır.
• Stres yönetimi: Stres kaynaklı bruksizm ve kas gerginliği lüksasyon riskini artırır. Bilinçli gevşeme teknikleri ve gerekirse profesyonel destek önerilir.

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?

TME lüksasyonuyla ilgili aşağıdaki durumlarda derhal tıbbi yardım aranmalıdır:

• Ağız açık pozisyonda kilitlenme: Çene çıkığı acil müdahale gerektiren bir durumdur. Ne kadar erken redüksiyon yapılırsa o kadar kolay ve ağrısız olur. Lüksasyonun ilk 30 dakikası içinde müdahale ideal olanıdır.
• Çeneye travma sonrası ağız açamama veya kapatamama: Kırık ve lüksasyonun birlikte olabileceği durumların dışlanması gerekir.
• Tekrarlayan subluksasyon atakları: Ayda birden fazla subluksasyon yaşanması, kronik lüksasyona ilerleme riskini gösterir. Erken tedavi ile cerrahi gereksinimi önlenebilir.
• Lüksasyon sonrası uyuşukluk: Alt dudak, çene ucu veya dilde uyuşukluk, sinir hasarını düşündürür.
• Redüksiyon sonrası devam eden şiddetli ağrı: Normal iyileşme sürecinde ağrı birkaç gün içinde azalmalıdır. Artan ağrı komplikasyon gelişimini düşündürür.
• Solunum güçlüğü: Bilateral lüksasyonda hava yolu obstrüksiyonu gelişebilir. Bu durum acil tıbbi müdahale gerektirir, vakit kaybedilmeden 112 aranmalıdır.
• Yutma güçlüğü ve tükürük akışı kontrolsüzlüğü: Uzun süren lüksasyonda dehidratasyon ve aspirasyon riski oluşabilir.

Koru Hastanesi Uzman Kadrosuyla Yanınızdayız

TME lüksasyonu, zamanında ve doğru müdahaleyle başarılı şekilde tedavi edilebilen bir durumdur. Akut lüksasyonda erken redüksiyon, tekrarlayan vakalarda ise altta yatan nedenlerin tedavisi ve uygun korunma stratejilerinin uygulanması hayati öneme sahiptir. Konservatif tedaviden cerrahi seçeneklere kadar geniş bir tedavi yelpazesi mevcuttur ve her hasta için en uygun yaklaşım bireysel değerlendirmeye göre belirlenir.

Koru Hastanesi Ağız ve Diş Sağlığı bölümünde uzman hekimlerimiz, TME lüksasyonunun acil müdahalesinden uzun vadeli tedavi planlamasına kadar tüm süreçte deneyimli ve donanımlıdır. Güncel tedavi yöntemleri ve multidisipliner yaklaşımla çene eklemi sorunlarınıza kalıcı çözümler sunuyoruz. Çene çıkığı yaşadığınızda veya tekrarlayan şikayetleriniz olduğunda vakit kaybetmeden bizimle iletişime geçmenizi öneriyoruz.