Oroantral fistül, ağız boşluğu ile maksiller sinüs arasında oluşan anormal bir bağlantı kanalıdır. Bu durum, diş hekimliği pratiğinde karşılaşılan önemli komplikasyonlardan biri olup, hastaların yaşam kalitesini ciddi şekilde etkileyebilmektedir. Epidemiyolojik verilere göre, üst çene arka bölge diş çekimlerinin yaklaşık %0,31 ile %4,7'si orasında oroantral komunikasyon gelişmekte ve bu komunikasyonların tedavi edilmemesi durumunda kronik oroantral fistüle dönüşme riski bulunmaktadır. Özellikle üst birinci ve ikinci büyük azı dişlerinin çekimi sırasında bu komplikasyonun görülme sıklığı artmaktadır. Prevalans çalışmaları, dental kaynaklı maksiller sinüzit olgularının %10 ile %12'sinin oroantral fistül ile ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Erkeklerde kadınlara oranla 1,5 kat daha sık görülmekte olup, en yüksek insidans 40-60 yaş aralığında saptanmaktadır. Erken tanı ve uygun cerrahi müdahale ile başarılı sonuçlar elde edilmekle birlikte, gecikmiş olgularda tedavi süreci daha karmaşık hale gelebilmektedir.

Oroantral Fistül Nedir?

Oroantral fistül, ağız boşluğu (oral kavite) ile maksiller sinüs (antrum) arasında epitel ile döşenmiş kalıcı bir patolojik bağlantının oluşmasıdır. Bu durumun patofizyolojisini anlamak için öncelikle anatomik ilişkileri bilmek gerekmektedir. Üst çene arka bölge dişlerinin kökleri ile maksiller sinüs tabanı arasındaki mesafe oldukça değişkendir; bazı bireylerde bu mesafe yalnızca 1-2 milimetre olabilir, hatta diş kökleri sinüs boşluğuna doğru uzanabilir.

Patofizyolojik süreç şu şekilde gelişmektedir: Herhangi bir nedenle ağız boşluğu ile maksiller sinüs arasındaki kemik bariyeri ortadan kalktığında, ilk aşamada oroantral komunikasyon (OAK) adı verilen açık bir bağlantı oluşur. Bu komunikasyon 48-72 saat içinde tedavi edilmezse, bağlantı kanalının kenarlarında epitelizasyon süreci başlar. Oral mukoza ve sinüs mukozasından kaynaklanan epitel hücreleri, defekt kenarlarından birbirine doğru ilerleyerek fistül traktını oluşturur. Bu epitelizasyon tamamlandığında, artık spontan iyileşme mümkün olmaz ve cerrahi müdahale gerekli hale gelir.

Fistül traktı oluştuğunda, ağız boşluğundaki bakteri florası sürekli olarak sinüs boşluğuna geçiş yapabilir. Bu durum kronik maksiller sinüzite yol açar. Sinüs mukozasında ödem, polip formasyonu ve mukozal kalınlaşma gelişir. Ayrıca fistül kanalı çevresinde granülasyon dokusu ve kronik inflamatuar infiltrasyon gözlenlenir. Histopatolojik incelemelerde fistül duvarında çok katlı yassı epitel, kronik inflamatuar hücreler (lenfositler, plazma hücreleri, makrofajlar) ve fibrozis saptanmaktadır.

Oroantral fistüller boyutlarına göre küçük (2 mm altı), orta (2-6 mm) ve büyük (6 mm üstü) olarak sınıflandırılır. Fistülün boyutu, lokalizasyonu ve süresi tedavi yaklaşımını doğrudan etkileyen faktörlerdir. Kronik olgularda sinüs içinde fungal kolonizasyon ve antrolit (sinüs taşı) oluşumu da görülebilmektedir.

Oroantral Fistül Nedenleri

Oroantral fistül gelişiminin en sık nedeni üst çene arka bölge diş çekimleridir. Ancak bu duruma yol açabilecek pek çok etiyolojik faktör bulunmaktadır. Nedenleri ayrıntılı olarak incelemek, hem önleme hem de tedavi stratejilerinin belirlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Dental Nedenler

Diş çekimi komplikasyonları: Üst birinci molar (%50), ikinci molar (%25) ve üçüncü molar (%20) diş çekimleri sırasında en sık karşılaşılan nedendir. Diş köklerinin sinüs tabanına yakın veya sinüs içine uzanmış olması riski artırır. Travmatik çekim teknikleri, kök kırıkları ve kök ucu rezeksiyonu girişimleri de oroantral komunikasyona yol açabilir.
Dental implant uygulamaları: Üst çene posterior bölgeye yerleştirilen implantların sinüs tabanını perfore etmesi sonucu gelişebilir. Özellikle yetersiz kemik yüksekliğinde sinüs lift prosedürleri sırasında Schneider membranı yırtılması risklidir.
Periapikal enfeksiyonlar: Üst arka dişlerin kök ucu enfeksiyonlarının sinüs tabanını erode etmesi ile oluşabilir. Kronik periapikal apse ve granülomlar kemik yıkımına neden olarak komunikasyona zemin hazırlar.
Periodontal hastalıklar: İleri evre periodontal yıkım, özellikle furkasyon tutulumu olan üst molar dişlerde sinüs tabanına kadar uzanan kemik kaybına neden olabilir.
Odontojenik kistler ve tümörler: Radiküler kist, dentigeröz kist, keratokist ve ameloblastom gibi lezyonlar sinüs tabanını erode ederek oroantral komunikasyona yol açabilir.

Cerrahi Nedenler

Caldwell-Luc operasyonu: Maksiller sinüs cerrahisi sırasında oral mukozada oluşturulan cerrahi giriş yolunun yetersiz kapatılması.
Sinüs lift prosedürleri: Lateral veya krestal yaklaşımla yapılan sinüs tabanı yükseltme ameliyatlarında membran perforasyonu.
Kist ve tümör cerrahisi: Üst çene bölgesinde yapılan enükleasyon veya küretaj işlemlerinde sinüs duvarının hasar görmesi.
Ortognatik cerrahi: Le Fort I osteotomisi sırasında sinüs tabanının hasar görmesi.
Travma: Üst çene kırıkları, özellikle dentoalveoler kırıklar ve zigomatikomaksiller kompleks kırıkları oroantral komunikasyona neden olabilir.

Risk Faktörleri

Anatomik yatkınlık: Sinüs tabanının düşük olması, diş köklerinin sinüse yakınlığı veya sinüs içine protrüzyonu.
Sinüs pnömatizasyonu: Diş kaybından sonra maksiller sinüsün genişlemesi ile kemik kalınlığının azalması.
Sistemik faktörler: Diyabet, osteoporoz, immün yetmezlik durumları, uzun süreli kortikosteroid kullanımı ve sigara içiciliği iyileşmeyi geciktirerek fistül riskini artırır.
Radyoterapi: Baş-boyun bölgesine uygulanan radyoterapi sonrası gelişen osteoradyonekroz, kemik iyileşmesini bozarak fistül oluşumuna zemin hazırlar.
Bisfosfonat kullanımı: Uzun süreli bisfosfonat tedavisi alan hastalarda çekim sonrası iyileşme bozukluğu ve osteonekroz riski artmaktadır.

Oroantral Fistül Belirtileri

Oroantral fistül belirtileri, fistülün akut veya kronik olmasına, boyutuna ve eşlik eden sinüzit varlığına göre değişkenlik gösterir. Hastaların büyük çoğunluğu tipik semptomlarla başvurmakta olup, dikkatli bir anamnez ve klinik muayene ile tanıya ulaşmak genellikle mümkündür.

Erken Dönem Belirtileri

Burundan hava kaçağı: Hasta ağzını kapatıp burnundan hava vermeye çalıştığında çekim soketinden hava çıkışı hissedilmesi en erken ve en tipik belirtidir.
Burundan sıvı gelmesi: Ağızdan alınan sıvıların burundan gelmesi (nasal regürjitasyon) özellikle sıvı gıda tüketiminde belirginleşir.
Çekim bölgesinde iyileşme gecikmesi: Normal iyileşme sürecinin aksine soketin açık kalması ve granülasyon dokusunun yetersiz oluşması.
Bölgede metalik veya kötü tat: Sinüs sekresyonlarının ağız boşluğuna geçmesi nedeniyle ağızda hoş olmayan bir tat hissedilmesi.

Kronik Dönem Belirtileri

Tek taraflı burun tıkanıklığı: Etkilenen tarafta kronik nazal obstrüksiyon ve burun akıntısı. Akıntı genellikle pürülan karakterdedir.
Yüzde ağrı ve basınç hissi: Maksiller sinüs bölgesinde künt ağrı, öne eğilmekle artan basınç hissi ve infraorbital bölgede hassasiyet.
Baş ağrısı: Özellikle frontal ve temporal bölgede, sabahları daha belirgin olan baş ağrısı sinüzit komplikasyonuna işaret eder.
Ağız kokusu (halitoz): Sinüs enfeksiyonuna bağlı olarak sürekli ağız kokusu gelişir ve olağan ağız bakımı ile düzelmez.
Konuşma değişiklikleri: Büyük fistüllerde nazal rezonans artışı nedeniyle sesin genizden gelmesi (hipernazalite) fark edilebilir.
Yemek artıklarının sinüse kaçması: Çiğneme sırasında gıda partiküllerinin fistül yoluyla sinüs boşluğuna geçmesi ve buna bağlı enfeksiyon atakları.
Tekrarlayan sinüzit atakları: Ağız florasının sürekli sinüse geçişi nedeniyle antibiyotik tedavisine rağmen tekrarlayan sinüzit epizodları.

Oroantral Fistül Tanısı

Oroantral fistül tanısı klinik muayene, radyolojik görüntüleme ve bazı özel testlerin kombinasyonuyla konulmaktadır. Doğru ve erken tanı, tedavi başarısı için kritik öneme sahiptir.

Klinik Muayene ve Testler

Valsalva manevrası: Hastanın burnunu kapatıp hava üflemesi istenir. Fistül varlığında çekim soketinden hava kabarcıkları çıkışı gözlenir. Bu test %85-90 oranında tanı koydurucu olmakla birlikte, küçük fistüllerde yanlış negatif sonuç verebilir.
Burun üfleme testi: Hastadan burnunu üflemesi istenir ve fistül ağzından hava geçişi dinlenir veya hissedilir. Islık benzeri ses duyulabilir.
Prob testi: Künt uçlu bir sonda ile şüpheli bölge dikkatli bir şekilde explore edilir. Sondanın sinüs boşluğuna ilerlemesi tanıyı doğrular. Ancak bu test, mevcut defekti genişletme riski nedeniyle dikkatli uygulanmalıdır.
İnspeksiyon: Fistül ağzında polipoid granülasyon dokusu, epitelizasyon veya pürülan sekresyon gözlenebilir. Çevre dokuların değerlendirilmesi tedavi planlaması açısından önemlidir.

Radyolojik Değerlendirme

Panoramik radyografi (ortopantomogram): İlk değerlendirme için kullanılır. Sinüs tabanındaki defekt, sinüs opasifikasyonu ve dental patolojiler görüntülenebilir. Ancak iki boyutlu görüntüleme olduğundan sınırlı bilgi verir.
Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT/CBCT): Altın standart görüntüleme yöntemidir. Defekt boyutu (genellikle 2-15 mm arasında), lokalizasyonu, kemik kalınlığı ve sinüs patolojileri üç boyutlu olarak değerlendirilebilir. CBCT ile fistül traktının uzunluğu, sinüs membran kalınlığı (normal: 0,3-0,8 mm; enfekte: 4-10 mm) ve eşlik eden patolojiler detaylı görüntülenir.
Waters grafisi: Sinüs opasifikasyonu ve hava-sıvı seviyesi değerlendirilir. Sinüs mukozasında 6 mm üzeri kalınlaşma patolojik kabul edilir.
Bilgisayarlı tomografi (BT): Özellikle geniş defektlerde, tümör şüphesinde veya cerrahi planlama gerektiren karmaşık olgularda tercih edilir. Koronal kesitlerde ostiomeatal kompleks değerlendirmesi de yapılabilir.

Laboratuvar Değerleri

Tam kan sayımı: Lökositoz (WBC > 10.000/mm³) enfeksiyon varlığını gösterir. Kronik olgularda sedimentasyon hızı (ESR) ve C-reaktif protein (CRP) yüksekliği beklenir. CRP > 10 mg/L aktif enfeksiyona, ESR > 20 mm/saat kronik inflamasyona işaret eder.
Kültür ve antibiyogram: Sinüs aspirasyonundan alınan materyal kültüre gönderilir. En sık izole edilen mikroorganizmalar: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, anaerobik bakteriler (Prevotella, Fusobacterium, Peptostreptococcus) ve Staphylococcus aureus.
Histopatolojik inceleme: Fistül dokusu biyopsisinde kronik inflamasyon bulguları, epitel döşemesi ve granülasyon dokusu değerlendirilir. Tümör şüphesinde mutlaka biyopsi alınmalıdır.

Ayırıcı Tanı

Oroantral fistül tanısında aşağıdaki durumlar ayırıcı tanıda mutlaka değerlendirilmelidir:

Maksiller sinüzit (dental kaynaklı olmayan): Rinojenik sinüzitte genellikle bilateral tutulum olur ve oroantral bağlantı bulunmaz. Nazal polipozis, allerji öyküsü ve ostiomeatal kompleks patolojileri ayırıcı tanıda önemlidir. CBCT görüntülemede sinüs tabanında defekt saptanmaz.
Maksiller sinüs tümörleri: Yassı hücreli karsinom, adenoid kistik karsinom ve mukoepidermoid karsinom gibi malign tümörler oroantral fistülü taklit edebilir. İlerleyici kemik yıkımı, parestezi, asimetrik yüz şişliği ve servikal lenfadenopati varlığında tümör şüphesi artar. Mutlaka biyopsi ile ayırıcı tanı yapılmalıdır.
Nazopalatin kanal kisti: Ön maksilla bölgesinde yerleşim gösterir ve sinüs ile ilişkisi yoktur. Radyolojik olarak insiziv kanal çevresinde iyi sınırlı radyolüsent lezyon olarak izlenir.
Odontojenik keratokist: Agresif büyüme paterni ile sinüs tabanını erode edebilir ancak genellikle epitel döşeli kistik kavite şeklindedir. Histopatolojik incelemede parakeratinize çok katlı yassı epitel ile karakterizedir.
Maksiller osteomiyelit: Kemik enfeksiyonu sinüs duvarını tutarak oroantral bağlantıya yol açabilir. Radyolojide sequestr formasyonu, periosteal reaksiyon ve düzensiz kemik yıkımı görülür. Ateş, lökositoz ve şiddetli ağrı eşlik eder.
Granülomatöz hastalıklar: Wegener granülomatozu (granülomatozis polianjiitis), sarkoidoz ve tüberküloz gibi granülomatöz hastalıklar maksiller sinüs tutulumu yaparak oroantral fistüle benzer tablo oluşturabilir. Sistemik bulgular ve serolojik testler ayırıcı tanıda yardımcıdır.
Travmatik kemik kisti: Üst çenede nadir görülmekle birlikte, sinüs tabanında genişleme yaparak karışıklığa neden olabilir. Cerrahi eksplorasyon sırasında boş kavite saptanması tanı koydurucudur.

Oroantral Fistül Tedavisi

Oroantral fistül tedavisi, fistülün boyutuna, süresine, sinüzit varlığına ve hastanın genel durumuna göre planlanır. Tedavi yaklaşımı konservatif ve cerrahi yöntemleri içermektedir.

Akut Oroantral Komunikasyonun Tedavisi (İlk 24-48 Saat)

Çekim sırasında fark edilen küçük komunikasyonlarda (2 mm altı) aşağıdaki yaklaşımlar uygulanır:

Primer kapama: Soketin korunması ve pıhtı oluşumunun desteklenmesi amacıyla sekizli sütür atılır. Hemostaz sağlandıktan sonra mukozal kenarlar yaklaştırılır.
Alveoler tampon: Soket içine kollajen sünger, oksidize selüloz veya fibrin yapıştırıcı yerleştirilir.
Sinüs önlemleri: Hastaya 2 hafta süreyle burun silkmeme, pipet kullanmama, ağır kaldırmama ve hapşırırken ağzı açık tutma talimatları verilir.

Medikal Tedavi

Antibiyotik tedavisi: Amoksisilin-klavulanat 1000 mg, günde 2 kez, 10-14 gün süreyle oral yoldan verilir. Penisilin allerjisi olanlarda moksifloksasin 400 mg/gün veya klindamisin 300 mg günde 3 kez tercih edilir. Ağır enfeksiyonlarda ampisilin-sulbaktam 1,5-3 g IV, 6 saatte bir uygulanabilir.
Dekonjestan tedavi: Oksimetazolin %0,05 nazal sprey, günde 2-3 kez, maksimum 5 gün. Sinüs drenajını kolaylaştırır.
Antiinflamatuar ve analjezik: İbuprofen 400-600 mg, günde 3 kez veya naproksen sodyum 550 mg günde 2 kez ağrı kontrolü için önerilir.
Nazal irrigasyon: Serum fizyolojik ile günde 2-3 kez nazal lavaj sinüs drenajını destekler.
Antihistaminikler: Allerjik komponenti olan hastalarda setirizin 10 mg/gün veya loratadin 10 mg/gün kullanılabilir.

Cerrahi Tedavi Yöntemleri

Bukkal yağ yastığı (Bichat) flebi: Orta boyutlu defektler (5-10 mm) için sıklıkla kullanılır. Bukkal yağ dokusu mobilize edilerek defekt üzerine yerleştirilir ve mukoza ile örtülür. Başarı oranı %90-95 olup, en önemli avantajı kan dolaşımının zengin olması ve kolay uygulanabilmesidir.
Bukkal ilerleme flebi (Rehrmann flebi): En sık kullanılan flep tekniğidir. Defekt kenarlarından tam kalınlıkta mukoperiostal flep kaldırılarak defekt üzerine ilerletilir ve sütüre edilir. Başarı oranı %80-93 arasındadır. Dezavantajı vestibül derinliğinin azalmasıdır.
Palatal rotasyon flebi: Büyük defektler (10 mm üzeri) için tercih edilir. Sert damaktan tam kalınlıkta mukoperiostal flep kaldırılarak defekt üzerine döndürülür. Büyük palatin arterin korunması kritik öneme sahiptir. Başarı oranı %85-95 arasındadır.
Dil flebi: Çok geniş defektlerde veya tekrarlayan başarısızlıklarda kullanılır. Dil dorsalinden veya lateralinden hazırlanan flep defekt üzerine sütüre edilir ve 2-3 hafta sonra pediküller kesilir.
Kemik greftleri: Büyük kemik defektlerinde otolog kemik grefti (iliak krest, mandibula, tibia), allogreft veya ksenogreft kullanılabilir. Greft ile birlikte yumuşak doku flebi kombinasyonu uygulanır.
Trombositten zengin fibrin (PRF): Otolog kanın santrifüjlenmesiyle elde edilen PRF membranı, defekt üzerine yerleştirilerek iyileşmeyi hızlandırır. Tek başına veya diğer yöntemlerle kombine kullanılabilir.

Oroantral Fistülün Komplikasyonları

Tedavi edilmeyen veya geç tedavi edilen oroantral fistüller ciddi komplikasyonlara yol açabilmektedir. Bu komplikasyonlar lokal ve sistemik olarak sınıflandırılabilir:

Lokal Komplikasyonlar

Kronik maksiller sinüzit: En sık görülen komplikasyondur. Ağız florasındaki bakterilerin sürekli sinüse geçişi kronik enfeksiyona neden olur. Tedaviye dirençli kronik sinüzit gelişir ve sinüs mukozasında geri dönüşümsüz değişiklikler oluşabilir.
Sinüs polipozisi: Kronik inflamasyona bağlı olarak sinüs mukozasında polip formasyonu gelişir. Polipler sinüs ostiumunu tıkayarak drenajı bozar ve enfeksiyon döngüsünü sürdürür.
Maksiller sinüs mukoseli: Sinüs ostiumunun tam tıkanması sonucu sinüs içinde mukus birikimi olur. Mukosel genişleyerek çevre kemik yapıları erode edebilir.
Fungal sinüzit: Kronik staz ve enfeksiyon, özellikle Aspergillus türlerinin kolonizasyonuna zemin hazırlar. Sinüs içinde fungus topu (aspergilloma) oluşabilir.
Osteomiyelit: Enfeksiyonun çevre kemik dokusuna yayılması ile maksiller osteomiyelit gelişebilir. Bu durum geniş kemik rezeksiyonu gerektirebilir.
Defektin genişlemesi: Tedavisiz kalan fistül zamanla genişler ve cerrahi onarım daha güç hale gelir.

Sistemik Komplikasyonlar

Orbital komplikasyonlar: Enfeksiyonun etmoid ve orbital bölgeye yayılması ile orbital selülit, subperiostal apse ve hatta orbital apse gelişebilir. Görmede azalma ve göz hareketlerinde kısıtlılık acil cerrahi müdahale gerektirir.
İntrakraniyal komplikasyonlar: Nadir olmakla birlikte, enfeksiyonun intrakraniyal yayılımı menenjit, beyin apsesi, kavernöz sinüs trombozu ve subdural ampiyeme yol açabilir. Bu komplikasyonlar hayatı tehdit edici olup acil yoğun bakım tedavisi gerektirir.
Sepsis: Özellikle immünsüprese hastalarda enfeksiyonun sistemik yayılımı sepsis tablosuna neden olabilir.

Oroantral Fistülden Korunma

Oroantral fistül gelişiminin önlenmesi, risk faktörlerinin önceden belirlenmesi ve uygun cerrahi tekniklerin uygulanmasıyla mümkündür. Korunma stratejileri şu şekilde özetlenebilir:

Preoperatif radyolojik değerlendirme: Üst çene arka bölge diş çekimlerinden önce mutlaka panoramik radyografi ve gerekirse CBCT çekilmelidir. Diş kökleri ile sinüs tabanı arasındaki mesafe ölçülmeli, 2 mm altı mesafeler yüksek riskli olarak değerlendirilmelidir.
Atraumatik çekim tekniği: Üst molar dişlerin çekiminde elevatörlerle aşırı apikal baskıdan kaçınılmalı, gerekirse cerrahi çekim (flep kaldırma, kemik kaldırma, kök ayırma) tercih edilmelidir. Periotomlar ve fiziksel destekli çekim cihazları travmayı minimize eder.
Sinüs lift prosedürlerinde dikkat: Schneider membranının dikkatli elevasyonu, membran bütünlüğünün korunması ve yeterli greft materyali kullanımı ile komplikasyon riski azaltılabilir. Membran perforasyonu durumunda uygun onarım teknikleri uygulanmalıdır.
Enfeksiyonların erken tedavisi: Periapikal ve periodontal enfeksiyonlar sinüs tabanını erode etmeden tedavi edilmelidir. Kök kanal tedavisi veya apikal rezeksiyon zamanında yapılmalıdır.
Kist ve tümörlerin takibi: Üst çene bölgesinde tespit edilen kistik lezyonlar büyümeden tedavi edilmelidir. Düzenli radyolojik takip önerilir.
Postoperatif talimatlar: Diş çekimi sonrası hastalara burun silkmeme, emme hareketi yapmama, ağır kaldırmama ve hapşırırken ağzı açık tutma gibi talimatların verilmesi erken dönem komunikasyonun fistüle dönüşmesini önler.
Sigara ve alkol kısıtlaması: Cerrahi girişim öncesi en az 2 hafta, sonrası en az 4 hafta sigara ve alkol kullanımından kaçınılması iyileşmeyi olumlu etkiler.
Kronik hastalıkların kontrolü: Diyabet, osteoporoz ve immün yetmezlik gibi sistemik hastalıkların optimal kontrolü cerrahi başarıyı artırır.

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?

Aşağıdaki durumlarda vakit kaybetmeden bir ağız, diş ve çene cerrahisi uzmanına başvurulması gerekmektedir:

Diş çekimi sonrası burundan sıvı gelmesi: Çekim sonrasında su veya yiyecek tüketirken burundan sıvı geliyorsa bu oroantral komunikasyonun en tipik belirtisidir ve acil değerlendirme gerektirir.
Çekim bölgesinden hava kaçağı: Burun üflendiğinde çekim soketinden hava veya ses çıkması durumunda derhal başvurulmalıdır.
Tek taraflı burun tıkanıklığı ve akıntısı: Özellikle diş çekimi veya dental cerrahi sonrasında gelişen tek taraflı nazal semptomlar fistül veya sinüzit şüphesi uyandırır.
İyileşmeyen çekim soketi: Çekim sonrası 2-3 haftayı geçmesine rağmen soketin kapanmaması ve pürülan akıntı gelmesi durumunda.
Yüzde şişlik ve ağrı: Yanak bölgesinde şişlik, ısı artışı, kızarıklık ve şiddetli ağrı varlığında enfeksiyon yayılımı açısından acil değerlendirme yapılmalıdır.
Ateş ve genel durum bozukluğu: 38°C üzeri ateş, halsizlik, iştahsızlık ve kötüleşen genel durum enfeksiyonun sistemik yayılımına işaret edebilir.
Tekrarlayan sinüzit atakları: Dental cerrahi öyküsü olan hastalarda tedaviye rağmen tekrarlayan sinüzit atakları oroantral fistül açısından araştırılmalıdır.
Konuşma ve yutma güçlüğü: Genizden gelen ses ve yutma sırasında burundan sıvı kaçağı büyük fistüllerin belirtisi olabilir.

Koru Hastanesi Ağız ve Diş Sağlığı bölümünde uzman hekimlerimiz, oroantral fistül tanı ve tedavisinde en güncel cerrahi teknikleri uygulamaktadır. İleri görüntüleme yöntemleri ile hassas tanı konulmakta, bukkal yağ yastığı flebi, palatal flep ve kemik greftleme gibi modern cerrahi yaklaşımlarla yüksek başarı oranlarıyla tedavi gerçekleştirilmektedir. Herhangi bir şikayetiniz olduğunda gecikmeden randevu alarak uzman ekibimizle görüşmenizi önemle tavsiye ederiz.

Oroantral Fistül Nedir, Nasıl Yapılır?