Rahim iç zarı yakma işlemi, tıp literatüründe endometriyal ablasyon adıyla tanımlanan ve ağır adet kanaması yaşayan kadınların yaşam kalitesini belirgin biçimde iyileştiren minimal invaziv bir jinekolojik prosedürdür. Bu yaklaşım, rahmi tamamen çıkarmak yerine yalnızca kanamadan sorumlu olan endometriyum tabakasının bazal katmanına kadar hedefli bir tahribat oluşturulmasını amaçlar. Menoraji olarak isimlendirilen aşırı menstrüel kanama, kadınların yaklaşık yüzde yirmisini yaşamlarının bir döneminde etkileyen, iş gücü kaybına, sosyal izolasyona ve demir eksikliği anemisine yol açan önemli bir sağlık sorunudur. Medikal tedavilere yanıt vermeyen olgularda histerektomiye alternatif olarak sunulan endometriyal ablasyon, kısa iyileşme süresi ve düşük komplikasyon oranı ile tercih edilen bir seçenek konumundadır. Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğinde bu prosedür, güncel teknoloji ve kanıta dayalı protokollerle titizlikle uygulanmaktadır.
Endometriyal Ablasyon Nasıl Tanımlanır?
Endometriyal ablasyon, uterus kavitesinin iç yüzeyini kaplayan endometriyum tabakasının kontrollü bir enerji kaynağı yardımıyla, bazal tabakaya kadar termal veya mekanik yollarla yıkıma uğratıldığı cerrahi bir işlemdir. Endometriyum her adet döngüsünde östrojen ve progesteron etkisiyle kalınlaşan, kanamanın kaynağını oluşturan fonksiyonel bir dokudur. Ablazyon işleminde amaç, bu tabakayı rejeneratif kapasitesini kaybedecek şekilde tahrip ederek adet kanamasının miktarını azaltmak veya tamamen ortadan kaldırmaktır. İşlem rahmin dışarıdan görüntülenmesini gerektirmediği için karın açılmaz; tüm girişim serviks yoluyla, transservikal yolla gerçekleştirilir. Bu özellik prosedürü klasik cerrahi girişimlerden ayıran temel farktır. İşlemin bu minimal invaziv doğası, hastaların pelvik cerrahi sonrası sıkça yaşadığı yara iyileşme problemleri, kesi enfeksiyonu ya da adneksiyel yapışıklık gibi sorunları büyük ölçüde geride bırakır.
Tarihsel açıdan endometriyal ablasyon fikri, geçmişte kimyasal ajanlarla yapılan intrauterin uygulamalara dayanır ancak bu erken denemeler yüksek komplikasyon oranları nedeniyle terk edilmiştir. Modern anlamda ablazyonun doğuşu histeroskopinin gelişimiyle mümkün olmuş; ardından enerji tabanlı cihazların geliştirilmesiyle günümüzdeki standardına ulaşmıştır. Bugün jinekoloji pratiğinde yerleşik bir tedavi konumundadır ve kanıta dayalı tıbbın ışığında ACOG, NICE, FIGO ve ESGE gibi uluslararası kuruluşların kılavuzlarında yer bulur. Kılavuzlar prosedürün endikasyonlarını, kontrendikasyonlarını, uygulama detaylarını ve takip protokollerini standardize ederek dünya genelinde tutarlı bir uygulama sağlanmasına katkı verir.
Prosedürün temel felsefesi, uterusun anatomik bütünlüğünü korurken kanamaya neden olan mukoza tabakasını selektif olarak elimine etmektir. Endometriyumun bazal tabakası ortalama üç ila beş milimetre derinlikte yer alır ve rejenerasyon kapasitesi buradan sağlanır. Kullanılan enerji sisteminin bu derinliği aşarak miyometriyum tabakasına ulaşması yaralanma riski taşırken, yeterince derin ulaşmaması durumunda rezidü endometriyum kalır ve işlemin başarısızlığı gündeme gelir. Bu nedenle güncel cihazlar otomatik derinlik ölçüm algoritmaları ve gerçek zamanlı impedans takibi ile bu ince dengeyi sağlamak üzere geliştirilmiştir.
Endometriyal ablasyonun histerektomiden ayrılan en kritik özelliği rahmi yerinde bırakmasıdır; ancak bu durum fertilite koruyucu bir işlem olduğu anlamına gelmez. Ablazyon sonrası rahim iç yüzeyi rejenerasyon kapasitesini büyük ölçüde kaybettiği için sağlıklı bir gebelik oluşumu ve devamı ciddi risklerle doludur. Bu ayrım, hastalarla yapılacak preoperatif görüşmede net biçimde ortaya konulmalı, doğurganlık tamamlanmış kadınlarda uygulanabilecek bir tedavi olduğu vurgulanmalıdır. İşlem menoraji semptomlarını hedeflemekte, uterusu radikal bir cerrahiden korumakta ancak doğurma fonksiyonunu güvenli biçimde sürdürmeyi vaat etmemektedir.
Uterusu Muhafaza Eden Güncel Cerrahi Yaklaşım Nedir?
Modern jinekoloji anlayışı, kadının bedensel bütünlüğüne ve organ korunmasına verilen önemin artmasıyla birlikte, minimal invaziv ve organ koruyucu prosedürlere yönelim göstermektedir. Uterusun yalnızca reprodüktif bir organ olmadığı, pelvik desteğe katkısı, hormonal etkileşimleri ve psikolojik önemi düşünüldüğünde bu yönelim daha da anlamlı hale gelmektedir. Endometriyal ablasyon, bu felsefenin en temsili örneklerinden biri olarak kabul edilir; menoraji tedavisinde radikal olmayan, hedeflenen dokuya odaklanan ve rahmin geri kalanını sağlıklı biçimde koruyan bir çözüm sunar.
Uterusu muhafaza eden bu yaklaşımın ortaya çıkışında en önemli motivasyon, histerektominin taşıdığı morbiditeyi azaltma isteği olmuştur. Total abdominal veya laparoskopik histerektomi ne kadar deneyimli ellerde yapılırsa yapılsın, üriner sistem yaralanması, vasküler komplikasyonlar, uzun iyileşme süresi ve genel anestezi riski taşır. Ablazyon işlemi bu risklerin büyük çoğunluğunu ortadan kaldırırken, hastanın işine, aile yaşamına ve sosyal aktivitelerine hızla dönmesine olanak tanır. Günübirlik yapılabilmesi, hasta hastanede yatak ihtiyacını neredeyse tamamen ortadan kaldırır.
Bu çağdaş yaklaşım aynı zamanda hastanın kararlarına ortak edildiği paylaşımlı karar verme modelini de destekler. Menorajili hastaya sunulacak seçenekler arasında levonorgestrel salınımlı rahim içi araç, oral kontraseptifler, tranexamik asit gibi antifibrinolitik ajanlar, GnRH analogları, endometriyal ablasyon ve histerektomi yer alır. Ablazyon, medikal tedavilerin yetersiz kaldığı ancak henüz histerektomi eşiğine gelinmediği geniş bir hasta grubuna hitap eder. Deneyimli kadın doğum ekipleri, her hastaya özel tedavi planı hazırlarken bu basamaklı yaklaşımı benimser ve organı koruyan seçenekleri öncelikle değerlendirir.
Endometriyal Ablasyon Hangi Hastalara Uygulanır ve Başvuru Gerekçeleri Nelerdir?
Endometriyal ablasyonun temel endikasyonu, tıbbi tedaviye yanıt vermeyen ağır adet kanamasıdır. Ağır adet kanamasının klinik tanımı, kadının yaşam kalitesini olumsuz etkileyen, günde birden fazla kez tampon veya pet değişimi gerektiren, pıhtı içeren ve yedi günden uzun süren menstrüel kanamayı kapsar. Objektif değerlendirmede, adet döngüsü başına seksen mililitreyi aşan kan kaybı menoraji olarak sınıflandırılır. Bu tabloya sıklıkla demir eksikliği anemisi, halsizlik, konsantrasyon güçlüğü ve iş gücü kaybı eşlik eder. Levonorgestrel salınımlı rahim içi sistem, tranexamik asit, kombine oral kontraseptifler veya GnRH analogları gibi medikal seçeneklere refrakter olgular ablazyonun ideal adayı sayılır.
Hasta seçiminde belirleyici bir diğer kriter fertilitenin tamamlanmış olmasıdır. Endometriyal ablasyon, gebelik istemi bulunmayan ve doğurma sürecini geride bırakmış kadınlar için düşünülür. Bunun yanında kanama nedeniyle kan transfüzyonu ihtiyacı doğan hastalar, yüksek cerrahi risk taşıdığı için histerektomiye uygun olmayan olgular ve ciddi kardiyak, koagülopatik veya morbid obezite tablosu olan hastalar da bu yöntemden fayda görebilir. Ablazyon, semptomların hafifletilmesi hedefiyle histerektomiye alternatif olarak sunulduğunda, birçok kadın için kabul edilebilir ve uygulanabilir bir çözüm olarak öne çıkar.
Kontrendikasyonların titizlikle değerlendirilmesi işlemin güvenliği açısından yaşamsal önem taşır. Gebelik veya gebelik isteği, endometrial kanser ya da atipik hiperplazi tanısı, servikal malignite şüphesi, postmenopozal kanama, aktif pelvik enflamatuar hastalık ve genitoüriner enfeksiyon mutlak kontrendikasyonlardır. Uterin septum, arkuat uterus veya ciddi konjenital anomali gibi kavite şekil bozuklukları, cihazın doğru yerleşimini engellediği için işleme engel oluşturur. Uterin sonda uzunluğunun altı santimetrenin altında veya on iki santimetrenin üstünde olması, sezaryen skarına bağlı istmosel veya klasik histerotomi öyküsü de kontrendikasyonlar arasındadır. İşlem öncesinde rahim içi araç varsa mutlaka çıkarılmalıdır.
Histerektomi ile Endometriyal Ablasyon Arasında Hangisi Tercih Edilir?
Menoraji tedavisinde histerektomi ile endometriyal ablasyon arasında yapılacak seçim, tek bir doğru yanıtı olmayan, hastaya özgü koşulların değerlendirildiği çok boyutlu bir karar sürecini gerektirir. Histerektomi, kanamayı kesin biçimde sonlandıran ve tekrar cerrahi gereksinimini ortadan kaldıran nihai bir çözümdür. Ancak bu radikal yaklaşımın bedeli daha uzun ameliyat süresi, üç ila altı hafta uzayan iyileşme dönemi, üriner ve vasküler yaralanma riski, adneksiyel patoloji için ek cerrahi ihtiyacı ve genel anestezi altında geçirilen ciddi bir müdahaledir. Ablazyon ise on beş ile otuz dakika arasında tamamlanabilen, günübirlik yapılabilen ve iş yaşamına birkaç gün içinde dönüşe imkân tanıyan daha az invaziv bir alternatif sunar.
Uzun dönem sonuçlar açısından karşılaştırma yapıldığında ablazyon sonrası beş yıl içinde histerektomi gereksinimi yüzde yirmi ile yüzde yirmi beş arasında değişmektedir. Bu oran genç hastalarda daha yüksektir çünkü kırk yaşın altındaki kadınlarda östrojen düzeyi endometriyum rejenerasyonunu tetikleyerek başarısızlık riskini artırır. Buna karşın histerektomiden sonra kanama şikâyeti geri dönmez; ancak ameliyata bağlı kronik pelvik ağrı, cerrahi yapışıklıklar veya mesane fonksiyon değişiklikleri gibi farklı sorunlar gündeme gelebilir. Hasta memnuniyeti çalışmaları, her iki gruplar arasında beş yıllık takipte benzer memnuniyet düzeyleri gösterirken, ablazyon grubunda ilk yıl memnuniyet daha yüksektir.
Karar sürecinde levonorgestrel salınımlı rahim içi sistem de tartışılmalıdır çünkü bu yöntem hem kanama kontrolü hem kontrasepsiyon avantajı sunar ve invaziv bir cerrahi gerektirmez. Bir kadın levonorgestrel sistemini tolere edemiyorsa veya sistem ekspulsiyonu yaşadıysa ablazyon tercih edilir. Submukozal miyom eşlik ediyorsa histeroskopik miyomektomi ile ablazyon kombine edilebilir. Yaşı ileri, semptomatik miyomu olan, adenomyozis veya endometriyum patolojisi şüphesi taşıyan hastalarda histerektomi ön plana çıkar. Deneyimli jinekoloji uzmanları bu karar sürecinde ACOG, NICE ve ESGE kılavuzlarını temel alarak her hastaya bireyselleştirilmiş bir yol haritası sunar.
Endometriyal Ablasyon Hangi Tekniklerle Gerçekleştirilir?
Endometriyal ablasyon teknikleri, gelişim süreçlerine göre birinci ve ikinci jenerasyon olarak iki ana kategoride sınıflandırılır. Birinci jenerasyon yöntemler histeroskopik görüntü altında, hedefli olarak uygulanan tekniklerdir. Transservikal endometrial rezeksiyon adı verilen prosedürde monopolar rezektoskop ve kesici lup kullanılarak endometriyum tabakası soyulur. Bu işlem sırasında kaviteyi genişletmek için glisin veya salin gibi distansiyon mediumu kullanılır ve sıvı emiliminin fazlalığı transüretral rezeksiyon sendromuna benzer sıvı yükü tablosu doğurabilir. Rollerball ablazyon, yuvarlanan bir koter topu ile yüzey ablasyonu yapmayı esas alırken, Nd:YAG lazer ablasyon bin altmış dört nanometre dalga boyunda yüksek penetrasyonlu lazer enerjisi ile derin doku etkisi sağlar.
İkinci jenerasyon global ablasyon sistemleri, birinci jenerasyonun cerrahi beceri gereksinimini ve komplikasyon riskini azaltmak amacıyla geliştirilmiştir. Radyofrekans enerji kullanan NovaSure sistemi bipolar altın ve plastik ağ yapısıyla otomatik olarak seksen doksan saniye içinde ablazyonu tamamlar ve gerçek zamanlı impedans ölçümü ile nekrotik derinliği kendi başına ayarlar. Kriyoablasyon sistemleri eksi seksen ile eksi yüz santigrat dereceye ulaşan soğuk enerji ile buz topu oluşturarak endometriyumu dondurur; Her Option ve Cerene bu grupta yer alan modern cihazlardır. Hidrotermal ablazyon sisteminde doksan santigrat dereceye ısıtılmış serbest salin dolaşımı kullanılır ve süre on dakika civarındadır. Termal balon sistemleri, sıvı dolu balonun seksen yedi santigrat dereceye ısıtılmasıyla sekiz dakikada işlemi tamamlar.
Prosedür pratiğinde ikinci jenerasyon bir sistem kullanıldığında hasta litotomi pozisyonuna alınır, servikste dilatasyon uygulanır, uterin sonda ile kavite uzunluğu ölçülür, ardından cihaz uygun konumda yerleştirilir ve otomatik siklus başlatılır. Cihazın kendi güvenlik algoritmaları perforasyon şüphesinde veya anatomik uygunsuzlukta işlemi durdurabilir. Anestezi seçenekleri paraservikal blok, intravenöz sedasyon, spinal ya da genel anestezi olabilir. Toplam işlem süresi on beş ile otuz dakika arasında değişir ve hasta aynı gün taburcu edilebilir. Endometriyal hazırlık gereksinimi cihaza göre değişir; bazı sistemler için GnRH agonisti ile iki üç haftalık supresyon veya erken folliküler faza denk getirilmiş bir zamanlama tercih edilir. Klasik ablazyondan önce dilatasyon ve küretaj ile endometriyum ince tabaka haline getirilebilirken, ikinci jenerasyon cihazların çoğu bu ön hazırlığa gerek duymaz.
Yöntem seçiminde belirleyici faktörler arasında uterus kavitesinin şekli, uzunluğu, cihazın anatomiye uyumu, hastanın eşlik eden hastalıkları ve klinik deneyimi yer alır. Kavitesi düzenli, uzunluğu altı ile on iki santimetre arasında olan olgularda ikinci jenerasyon global sistemler ilk seçenektir; kavite anomalisi veya submukozal miyom varlığında ise histeroskopik yöntemler tercih edilir. Cihazlar arasında etkinlik farkı olsa da temel amaç aynıdır: hedeflenen endometriyum derinliğinde tam bir termal veya kriyojenik tahribat sağlamak. Cerrahın deneyimi, cihazın erişilebilirliği ve maliyet analizi de seçimi etkileyen unsurlar arasındadır. Uzman kliniklerde tercih edilen cihaz seçimi bu parametreler dikkate alınarak hastaya özel olarak belirlenir.
Operasyonun Ardından İyileşme Süreci Nasıldır ve Hangi Durumlarla Karşılaşılabilir?
Endometriyal ablasyon sonrası iyileşme süreci genellikle hızlı seyreder ve büyük çoğunluk hasta işleme uğradıktan yirmi dört ile kırk sekiz saat içinde günlük aktivitelerine dönebilir. İşlem sonrası ilk günlerde adet krampına benzer alt karın ağrısı, hafif bulantı ve halsizlik görülebilir. Bu şikâyetler nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar ile büyük ölçüde kontrol altına alınır. Vajinal akıntı iki ila dört hafta boyunca devam edebilir; başlangıçta kanlı olan bu akıntı zamanla sulu, kahverengi ve nihayetinde açık renkte bir yapı kazanır. Bu dönemde tampon kullanılmaması, vajinal duşlardan kaçınılması, cinsel ilişkinin en az iki ila dört hafta ertelenmesi ve havuz gibi ortak sulardan uzak durulması önerilir.
Sık karşılaşılan geçici yan etkiler arasında hafif ateş, üriner sıklık, disüri, geçici bulantı ve halsizlik yer alır. Enfeksiyon riski yüzde bir ile üç arasındadır ve pürülan akıntı, yüksek ateş, artan pelvik ağrı gibi belirtilerle kendini gösterir. Uterin perforasyon yüzde yarım ile iki oranında bildirilmiştir ve büyük çoğunluğu servikal dilatasyon veya sonda uygulaması sırasında oluşur. Hematometra, servikal stenoza bağlı olarak menstrüel kanın rahim içinde biriktiği bir tablodur ve yüzde bir ile üç sıklıkta izlenir. Nadir ancak ciddi komplikasyonlar arasında bağırsak veya mesane gibi komşu organlarda termal yaralanma, birinci jenerasyon sıvı bazlı sistemlerde pulmoner ödem, sepsis ve dermatolojik yanıklar sayılabilir.
Uzun dönem takipte bilinmesi gereken önemli bir tablo, tubal ligasyonu olan kadınlarda ablazyon sonrası gelişebilen post ablazyon tubal sterilizasyon sendromudur. Bu tabloda tubalar bağlı olduğu için rezidü endometriyumdan kaynaklanan menstrüel kanama tübe dolar ve siklik pelvik ağrı ile hematosalpinks oluşumuna yol açar. Ayrıca ablazyon sonrası endometriyum kavitesi deforme olduğu için postmenopozal dönemde ortaya çıkabilecek endometrial hiperplazi veya kanser bulguları maskelenebilir; bu nedenle postmenopozal kanama durumunda alışılmış tanı yöntemleri yerine ileri görüntüleme ve histeroskopik değerlendirme gerekebilir. Herhangi bir alarm belirtisi yaşayan hastaların vakit kaybetmeden kliniğe başvurmaları önerilir.
İşlem Sonrasında Gebelik Mümkün Müdür ve Doğurganlık Nasıl Etkilenir?
Endometriyal ablasyon sonrası gebelik olasılığı sıfıra inmez; ablazyon bir kontrasepsiyon yöntemi olarak asla düşünülmemelidir. Endometriyumun büyük bölümü tahrip edilse de rezidü endometrium adacıkları veya rejenerasyon kapasitesi olan bazal tabakadan gebelik oluşumu tıbben mümkündür. Ancak bu koşulda gerçekleşen bir gebelik, hem anne hem fetüs açısından ciddi risk taşır. Uterus rüptürü, plasenta akreta spektrumu, düşük, prematüre eylem, ektopik gebelik ve intrauterin fetal ölüm gibi komplikasyonların oranı belirgin biçimde yükselmiştir. Bu nedenle ablazyon işlemi yalnızca doğurganlığını tamamlamış ve gebelik istemi olmayan kadınlara önerilir.
Preoperatif değerlendirme sürecinde kontrasepsiyon danışmanlığı kritik önem taşır. İşlem öncesinde etkili bir kontrasepsiyon yönteminin planlanmış olması, ablazyon sonrası dönemde de aynı yöntemin sürdürülmesi zorunludur. Tubal ligasyon, laparoskopik salpenjektomi ya da partnerin vazektomisi kalıcı seçenekler olarak masaya yatırılmalıdır. Levonorgestrel salınımlı rahim içi sistem kullanımı ablazyon sonrası kavite deformasyonu nedeniyle güvenlik açısından tartışmalıdır ve genellikle önerilmez. Bakır rahim içi aracın yerleşimi de aynı sebeple problemlidir. Bu nedenle çoğu klinik cerrahi sterilizasyonu öncelikli seçenek olarak görmektedir.
Ablazyon işleminden doğurganlığı korumak amacıyla asla söz edilmemelidir. Bazı hastalar rahmin yerinde kalmasını fertilite ile karıştırabilir; bu yanılgının giderilmesi bilgilendirilmiş onam sürecinin ayrılmaz parçasıdır. Doğurganlığı korumak isteyen ve menoraji sorunu yaşayan kadınlar için levonorgestrel salınımlı sistem, medikal tedavi veya submukozal miyom varlığında histeroskopik miyomektomi gibi seçenekler değerlendirilir. Ablazyon geride bıraktığı yapısal değişiklik nedeniyle gelecekteki bir gebelik olasılığında ciddi obstetrik zorluklar yaratacağından, sunulan tedavi seçenekleri arasında bu ayrım net bir dille anlatılmalıdır. Deneyimli klinik ekipleri bilgilendirme sürecini bu ilkeler ışığında yürütür.
Ablasyon Sonrası Adet Düzeninde Ne Tür Değişiklikler Beklenir?
Endometriyal ablasyon sonrası adet düzeninde beklenen değişim, kanamanın önemli ölçüde azalması ya da tamamen kesilmesidir. On iki aylık takip sonuçlarına göre amenore yani adetin tamamen ortadan kalkması oranı yönteme bağlı olarak yüzde otuz ile elli beş arasında değişir. Radyofrekans ablazyon sistemleri yüzde kırk ile elli, hidrotermal ablazyon yüzde otuz beş, kriyoablasyon yüzde yirmi ile otuz oranlarında amenore sağlar. Amenore oluşmayan hastalarda ise büyük çoğunlukla hipomenore yani belirgin biçimde azalmış kanama tablosu izlenir; bu oran yüzde otuz beş ile kırk beş arasındadır. Hasta memnuniyeti bu iki grup için oldukça yüksektir.
İşlem sonrası ilk birkaç adet döneminde kanama düzensiz olabilir. Bir kısım hastada işlem sonrasında birkaç ay boyunca sulu, açık renkli akıntı sürebilirken, diğerlerinde birkaç hafta sonra kanamalar normalleşir. Adet dönemlerinin uzunluğu, sıklığı ve miktarı zamanla stabil bir düzene oturur. On iki aylık takip periyodu sonuçların değerlendirilmesi için en uygun zaman dilimidir çünkü endometriyum tam yanıtın oluşması bu süreyi alabilir. Kanamanın azaldığı ancak devam ettiği hastalarda kabul edilebilir bir tablo mevcut olduğu sürece ek girişim gerekmez ve hastalar sadece takibe alınır.
Başarısızlık, kanamanın işlem öncesi düzeyine yakın devam etmesi veya kısa sürede yeniden başlamasıdır. Bu tabloda tekrar ablazyon nadiren düşünülür çünkü ikinci ablazyonun başarı şansı düşer ve komplikasyon riski artar. Beş yıllık takipte hastaların yüzde on ile on beşi cerrahi bir revizyon ihtiyacı yaşar ve genellikle bu grup histerektomiye yönlendirilir. Yaşın kırk altında olması, submukozal miyom veya adenomyozis varlığı, önceki ablazyonun teknik zorlukları başarısızlığa katkıda bulunan faktörlerdir. Bu nedenle hasta seçimi işlemin uzun dönem başarısında belirleyici en önemli parametredir. Kadın sağlığı merkezleri, uzun soluklu takip programları ile ablazyon geçiren hastaların yaşam kalitesini sürdürülebilir biçimde korumaya çalışır.
Endometriyal ablasyon, menoraji tedavisinde çağdaş jinekolojinin sunduğu en değerli minimal invaziv seçeneklerden biridir. Uterusu koruyan, kısa iyileşme süresi sağlayan, günübirlik yapılabilen ve hasta memnuniyeti yüksek olan bu prosedür, uygun hasta seçildiğinde histerektomiye ihtiyacı ortadan kaldırarak yaşam kalitesini belirgin biçimde iyileştirir. Ancak işlemin başarısı yalnızca teknik yeterliliğe değil, doğru endikasyonun konulmasına, kontrendikasyonların titizlikle taranmasına, hasta beklentilerinin gerçekçi biçimde şekillendirilmesine ve postoperatif takibin özenle yürütülmesine bağlıdır. Kanama şikayetinin ötesinde her hastanın yaşam biçimi, doğurganlık planı, eşlik eden hastalıkları ve tercihleri birlikte ele alınmalıdır. Kadın Hastalıkları ve Doğum bölümü, endometriyal ablasyon prosedürünü tüm bu parametreleri kapsayan bütüncül bir yaklaşımla yürütmekte, kadın sağlığında hem tıbbi doğruluğu hem hasta odaklı bakımı ön planda tutmaktadır. Kadın Hastalıkları ve Doğum uzmanlarına başvurarak durumunuz için en uygun tedavi planını beraber şekillendirebilirsiniz.
