Akciğer Kanseri

Akciğer kanseri, akciğer dokularındaki hücrelerin kontrolsüz bir şekilde çoğalarak tümör oluşturması sonucu gelişen ciddi bir kanser türüdür. Dünya genelinde en sık görülen ve kanser kaynaklı ölümlerin başında gelen bir hastalıktır. Genellikle hava yollarını döşeyen hücrelerden kaynaklanır ve zamanında müdahale edilmediğinde vücudun diğer bölgelerine yayılma eğilimi gösterir.

Akciğer kanseri iki ana türde sınıflandırılır: Küçük hücreli akciğer kanseri ve küçük hücreli olmayan akciğer kanseri. Bu ayrım tedavi planlaması açısından kritik öneme sahiptir. Erken evrede yakalandığında tedavi şansı önemli ölçüde artan bu hastalık, nefes alıp verme sistemini doğrudan etkilediği için yaşam kalitesini ciddi oranda düşürebilir. Modern onkoloji ile birlikte cerrahi, kemoterapi, radyoterapi, immünoterapi ve hedefe yönelik tedaviler sayesinde akciğer kanseri tedavisinde önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Erken tanı ve uygun tedavi ile pek çok hasta uzun yıllar boyunca kaliteli bir yaşam sürdürebilmektedir.

Kimlerde Görülür?

Akciğer kanseri belirli risk gruplarında çok daha sık görülür. Türkiye'de erkeklerde en sık görülen kanser türü olup, kadınlarda da artan bir ivmeyle karşılaşılmaktadır.

Risk altındaki başlıca kişi grupları şunlardır:

• Sigara içenler: En önemli risk faktörü.
• Aktif içiciler: Risk 15-30 kat artar.
• Eski sigara içicileri: Yıllarca risk yüksek kalır.
• Genç yaşta sigaraya başlayanlar: Risk daha yüksek.
• Günde 20 ve üzeri sigara içenler: Doz-yanıt ilişkisi.
• Puro ve pipo içenler: Yine yüksek risk.
• Elektronik sigara kullanıcıları: Riski araştırılmaya devam ediyor.
• Pasif içiciler: Sigara dumanına maruz kalanlar.
• 50 yaş üstü bireyler: Yaşa bağlı risk artışı.
• 65 yaş üstü kişiler: En sık görülen yaş grubu.
• Erkekler: Klasik olarak daha sık, ancak kadınlarda da artıyor.
• Kadın sigara içicileri: Adenokarsinom riski daha yüksek.
• Asbest maruziyeti olanlar: Mezotelyoma ve akciğer kanseri.
• Eski asbestli yapılarda çalışanlar: İnşaat, gemicilik.
• Radon gazı maruziyeti olanlar: Bodrum katlarda yaşayanlar.
• Madencilik sektörü çalışanları: Çeşitli tozlar.
• Uranyum madencileri: Yüksek risk grubu.
• Arsenik maruziyeti olanlar: Bazı bölgelerde içme suyu.
• Kromat maruziyeti olanlar: Metal işleme.
• Nikel maruziyeti olanlar: Bazı endüstriyel alanlar.
• Vinil klorür maruziyeti olanlar: Plastik endüstrisi.
• Berilyum maruziyeti olanlar: Havacılık endüstrisi.
• Egzoz gazlarına maruz kalanlar: Şoförler.
• Boya ve tinerlere maruz kalanlar: Bazı meslek grupları.
• Kömür madenlerinde çalışanlar: Tarihsel risk grubu.
• Aile öyküsünde akciğer kanseri olanlar: Genetik yatkınlık.
• Birinci derece akrabalarda akciğer kanseri: Risk 2-3 kat artar.
• Hava kirliliği olan bölgelerde yaşayanlar: Çevresel risk.
• Geçirilmiş tüberkülozu olanlar: Eski akciğer hasarı.
• KOAH hastaları: Risk belirgin artar.
• Kronik akciğer hastalığı olanlar: İdyopatik pulmoner fibrozis.
• Önceden başka kanser geçirenler: Özellikle baş-boyun.
• HIV pozitif kişiler: Bağışıklık zayıflığı.
• Bağışıklık baskılayıcı ilaç kullananlar: Organ nakli sonrası.
• Düşük D vitamini düzeyi olanlar: Bazı çalışmalarda bağlantı.
• Düşük lif tüketimi olanlar: Beslenme alışkanlıkları.
• Geçirilmiş akciğer radyoterapisi olanlar: Lenfoma sonrası.
• İkincil sigara dumanına maruz kalan çocuklar: Uzun vadeli risk.
• Yoğun şehir hayatı yaşayanlar: Trafik egzozu.
• Yanık ev kazaları olan kişiler: Duman maruziyeti.

Sigara, akciğer kanseri vakalarının yüzde 85-90'ından sorumludur. Hiç sigara içmemiş kişilerde de akciğer kanseri görülebilir ancak nadiren. Sigara içmeyen kadınlarda görülen akciğer kanseri, içen kadınlardan farklı bir biyolojiye sahip olabilir ve özel tedavi yaklaşımları gerektirebilir.

Belirtileri ve Bulguları Nelerdir?

Akciğer kanseri genellikle sinsi ilerler ve erken evrelerde belirgin şikayetler göstermeyebilir. Bu yüzden risk grubundaki kişilerin düzenli taramaları büyük önem taşır.

Erken belirtiler:

• Sürekli öksürük: 3 haftadan uzun süren.
• Öksürük karakterinde değişim: Eski sigara öksürüğünün değişmesi.
• Geçmeyen öksürük: İlaçlara yanıt vermeyen.
• Balgamlı öksürük: Yeni başlayan veya değişen.
• Balgamda kan: En önemli erken belirti (hemoptizi).
• Pembe veya kırmızı balgam: Az miktarda bile önemli.
• Nefes darlığı: Eforla başlayan veya artan.
• Egzersiz toleransında azalma: Yapamadığı işler.
• Hırıltılı solunum: Wheezing belirtisi.
• Göğüs ağrısı: Derin nefes alırken artan.
• Sırt ağrısı: Tümör yerleşimine bağlı.
• Omuz ağrısı: Pancoast tümörlerinde.
• Ses kısıklığı: Sinir tutulumu (rekürren laringeal sinir).
• Boğukluk: Ses tonunda değişim.
• Yutkunma güçlüğü: Yemek borusu basısı.
• Yorgunluk: Açıklanamayan halsizlik.
• İştahsızlık: Yeme isteğinin azalması.
• Hızlı kilo kaybı: Belirgin zayıflama.
• Tekrarlayan akciğer enfeksiyonları: Pnömoni, bronşit.
• Sigara öksürüğünün değişmesi: İçicilerde önemli.

İleri evre belirtileri:

• Şiddetli göğüs ağrısı: Sürekli.
• Şiddetli nefes darlığı: Dinlenirken bile.
• Boyun ve yüzde şişlik: Vena cava sendromu.
• Üst vücut venlerinde belirginleşme: Vasküler bası.
• Pancoast tümörü belirtileri: Omuz ve kol ağrısı.
• Horner sendromu: Göz kapağı düşmesi, pupil küçülmesi.
• Kemik ağrıları: Metastaz belirtisi.
• Patolojik kırıklar: Kemik metastazı.
• Baş ağrısı: Beyin metastazı belirtisi.
• Nörolojik belirtiler: Beyin tutulumu.
• Bilinç değişiklikleri: İleri evrede.
• Nöbet: Beyin metastazına bağlı.
• Sarılık: Karaciğer metastazı.
• Karın ağrısı: Karaciğer veya sürrenal metastaz.
• Lenf bezi büyümeleri: Boyun veya köprücük kemiği üstü.
• Akciğer zarları arasında sıvı (plevral efüzyon): Nefes darlığı.
• Kalp zarı sıvısı (perikardiyal efüzyon): Kalp basısı.
• Çomak parmak: Parmak ucunun yuvarlaklaşması.
• Karpal tünel sendromu: Paraneoplastik sendrom.
• Hipoksi: Düşük oksijen seviyesi.
• Siyanoz (morarma): Dudaklar ve parmak uçlarında.

Paraneoplastik sendromlar:

• Hiperkalsemi: Yüksek kan kalsiyumu.
• SIADH: Düşük kan sodyumu.
• Cushing sendromu: Hormonal etkiler.
• Pıhtılaşma bozuklukları: Damar pıhtıları.
• Cilt değişiklikleri: Dermatomiyozit.
• Kas zayıflığı: Lambert-Eaton sendromu.

Kişinin normalde üç haftadan uzun süren ve ilaçlarla geçmeyen öksürüğü mutlaka dikkate alınmalıdır. Balgamda kan görülmesi veya tükürükle karışık kan gelmesi, hastaların en sık doktora başvurma nedenlerinden biridir ve ASLA göz ardı edilmemelidir.

Tanı Nasıl Konulur?

Tanı süreci, kapsamlı bir değerlendirme gerektirir ve genellikle göğüs hastalıkları, tıbbi onkoloji, radyoloji ve patoloji uzmanlarının işbirliğini içerir.

Tanı sürecinde başlıca şu yöntemler kullanılır:

• Detaylı hasta öyküsü: Sigara, mesleki maruziyet.
• Sigara öyküsü (paket-yıl): Risk değerlendirmesi.
• Aile öyküsü: Genetik yatkınlık.
• Çevresel ve mesleki maruziyet: Risk faktörleri.
• Fizik muayene: Solunum ve genel durum.
• Akciğer sesleri: Steteskop ile dinleme.
• Lenf bezi muayenesi: Boyun, koltuk altı, kasık.
• Çomak parmak değerlendirmesi: Karakteristik bulgu.
• Akciğer grafisi (röntgen): İlk basamak.
• Bilgisayarlı tomografi (BT): En önemli tanı aracı.
• Yüksek çözünürlüklü BT: Detaylı görüntüleme.
• Düşük doz BT taraması: Risk gruplarında.
• PET-CT: Tüm vücut değerlendirmesi.
• Manyetik rezonans (MR): Bazı durumlarda.
• Bronkoskopi: Hava yollarına girerek biyopsi.
• Endobronşiyal ultrason (EBUS): Lenf bezi örneklemesi.
• Mediastinoskopi: Mediastinum lenf bezleri.
• Transtorasik iğne biyopsisi: Göğüs duvarından.
• Cerrahi biyopsi: Diğer yöntemler yetersizse.
• Plevral sıvı analizi: Eşlik eden efüzyon.
• Lenf bezi biyopsisi: Yayılım değerlendirmesi.
• Patolojik inceleme: Hücre tipi belirleme.
• İmmünohistokimya: Doku tipinin belirlenmesi.
• Moleküler testler: Genetik mutasyonlar.
• EGFR mutasyonu testi: Hedefe yönelik tedavi için.
• ALK gen düzenlemeleri: Spesifik tedavi.
• ROS1 mutasyonu: Tedavi yönlendirici.
• KRAS mutasyonu: Yeni tedavi seçenekleri.
• PD-L1 ekspresyon analizi: İmmünoterapi için.
• BRAF, MET, RET mutasyonları: Hedefe yönelik tedavi.
• Solunum fonksiyon testleri: Tedavi öncesi.
• Spirometri: Akciğer kapasitesi.
• Difüzyon kapasitesi (DLCO): Oksijen transferi.
• Kan tahlilleri: Genel sağlık.
• Tümör belirteçleri: CEA, CYFRA 21-1, NSE.
• Beyin MR: Beyin metastazı taraması.
• Kemik sintigrafisi: Kemik metastazı.
• Karaciğer ultrasonu: Karaciğer metastazı.
• EKG: Kalp değerlendirmesi.
• Ekokardiyografi: Tedavi öncesi.
• Evreleme: TNM sistemi ile.

Tanı sürecinde sigara geçmişi (paket-yıl olarak hesaplanır), çalışma koşulları ve aile öyküsü detaylıca sorgulanır. Düşük doz akciğer BT taraması, risk grubundaki kişilerde erken tanı için yaygın olarak kullanılmaktadır. Kanserin tipi (küçük hücreli, küçük hücreli olmayan) ve genetik özellikleri tedavi planını şekillendirir.

Tedavi Seçenekleri Nelerdir?

Akciğer kanseri tedavisi, kanserin tipi, evresi, hastanın genel sağlık durumu ve moleküler özelliklere göre belirlenir. Genellikle birden fazla yöntemin kombine edildiği çok yönlü bir yaklaşım gerektirir.

Cerrahi tedavi:

• Lobektomi: Akciğer lobunun çıkarılması.
• Pnömonektomi: Tüm akciğerin çıkarılması.
• Segmentektomi: Daha küçük bölgenin alınması.
• Wedge rezeksiyon: Sınırlı doku.
• Lenf bezi diseksiyonu: Cerrahiye eşlik eder.
• VATS (video destekli torakoskopi): Az invaziv yöntem.
• Robotik cerrahi: Modern yaklaşım.

Radyoterapi:

• Stereotaktik radyoterapi (SBRT): Yüksek doz, az fraksiyon.
• 3D konformal radyoterapi: Klasik yöntem.
• IMRT: Yoğunluk ayarlı radyoterapi.
• Profilaktik beyin ışınlaması: Küçük hücrelide.
• Palyatif radyoterapi: Belirtileri azaltma.
• Proton tedavisi: Yeni nesil ışın tedavisi.

Kemoterapi:

• Platin bazlı kombinasyonlar: Sisplatin, karboplatin.
• Sisplatin/pemetreksat: Adenokarsinom için.
• Sisplatin/gemsitabin: Skuamöz hücreli için.
• Etoposid kombinasyonları: Küçük hücreli için.
• Adjuvan kemoterapi: Cerrahi sonrası.
• Neoadjuvan kemoterapi: Cerrahi öncesi.
• Eş zamanlı kemoradyoterapi: Lokal ileri vakalarda.

Hedefe yönelik tedaviler:

• EGFR inhibitörleri: Erlotinib, gefitinib, osimertinib.
• ALK inhibitörleri: Krizotinib, alektinib, brigatinib.
• ROS1 inhibitörleri: Krizotinib, entrectinib.
• BRAF inhibitörleri: Dabrafenib + trametinib.
• MET inhibitörleri: Tepotinib, kapmatinib.
• RET inhibitörleri: Selpercatinib, pralsetinib.
• KRAS G12C inhibitörleri: Sotorasib, adagrasib.
• HER2 inhibitörleri: Bazı vakalarda.
• Anjiyogenez inhibitörleri: Bevasizumab.

İmmünoterapi:

• PD-1 inhibitörleri: Pembrolizumab, nivolumab.
• PD-L1 inhibitörleri: Atezolizumab, durvalumab.
• CTLA-4 inhibitörleri: İpilimumab.
• Kombine immünoterapi: PD-1 + CTLA-4.
• Kombine kemoimmünoterapi: Yaygın kullanım.

Palyatif tedavi:

• Ağrı yönetimi: Çok önemli.
• Plevral efüzyon tedavisi: Sıvı drenajı.
• Endobronşiyal tedavi: Hava yolu açma.
• Stent uygulamaları: Tıkalı bölgeleri açma.
• Krioterapi, lazer tedavisi: Lokal kontrol.
• Beslenme desteği: Kilo kaybı önleme.
• Psikolojik destek: Hasta ve aile.
• Manevi destek: Anlamlı.
• Hospis bakımı: İleri evrede.

Destekleyici tedaviler:

• Oksijen tedavisi: Nefes darlığı için.
• Pulmoner rehabilitasyon: Solunum kapasitesi.
• Fizyoterapi: Genel kondisyon.
• Beslenme desteği: Diyetisyen.
• Anti-emetikler: Bulantı için.
• Büyüme faktörleri: Kan değerleri için.
• Sigaranın bırakılması: Çok önemli.
• Aşılama: Pnömokok, grip.
• Klinik araştırmalar: Yeni tedaviler.

Tedavi planı her hastaya özel olarak hazırlanır. Multidisipliner tümör konseyleri ile en uygun tedavi yaklaşımı belirlenir. Son yıllarda immünoterapi ve hedefe yönelik tedavilerle önemli ilerlemeler kaydedilmiştir.

Komplikasyonlar Nelerdir?

Akciğer kanseri tedavi edilmediğinde veya ilerlediğinde vücutta ciddi sorunlara yol açabilir.

Görülebilecek başlıca komplikasyonlar şunlardır:

• Solunum yetmezliği: En tehlikeli komplikasyon.
• Hava yolu tıkanıklığı: Tümörün büyümesi.
• Akciğer zarları arasında sıvı (plevral efüzyon): Yaygın.
• Akciğer çökmesi (pnömotoraks): Bazen.
• Tekrarlayan pnömoni: Tıkanmaya bağlı.
• Hava yolu kanaması: Massif hemoptizi.
• Kanser metastazı: Diğer organlara yayılım.
• Beyin metastazı: En sık yayılım yeri.
• Kemik metastazı: Ağrı ve kırık riski.
• Karaciğer metastazı: Sık görülen.
• Sürrenal metastaz: Hormonal sorunlar.
• Patolojik kemik kırıkları: Metastaza bağlı.
• Omurilik basısı: Felç riski.
• Beyin ödemi: Metastaza bağlı.
• Nörolojik komplikasyonlar: Bilinç, hareket.
• Nöbetler: Beyin tutulumu.
• Vena cava süperior sendromu: Boyun ve yüz şişliği.
• Üst ekstremite şişliği: Vasküler bası.
• Horner sendromu: Pancoast tümörlerinde.
• Ses kısıklığı (kalıcı): Sinir tutulumu.
• Yutma güçlüğü: Yemek borusu basısı.
• Kalp tamponadı: Perikardiyal efüzyon.
• Pulmoner emboli: Damar pıhtısı.
• Derin ven trombozu: Bacaklarda pıhtı.
• Paraneoplastik sendromlar: Hormonal, nörolojik.
• Hiperkalsemi: Kemik metastazı veya hormonal.
• SIADH: Düşük sodyum.
• Cushing sendromu: Hormonal etkiler.
• Anemi: Kemoterapi etkisi.
• Şiddetli yorgunluk: Hastalık ve tedavi etkisi.
• Beslenme bozuklukları: Kilo kaybı.
• Kaşeksi: Şiddetli kilo kaybı.
• Bağışıklık sistemi zayıflığı: Enfeksiyon riski.
• Tedavi yan etkileri: Kemoterapi, radyoterapi.
• Saç kaybı: Kemoterapi.
• Mukozit: Ağız ve sindirim sistemi.
• Cilt değişiklikleri: Radyoterapi etkisi.
• Kalp ve böbrek yan etkileri: Bazı kemoterapilere bağlı.
• Sekonder kanserler: Tedavi sonrası uzun vadede.
• Depresyon: Kronik hastalık etkisi.
• Anksiyete: Belirsizlik.
• Ölüm: En kötü sonuç.

Akciğer kanseri tedavisinde son yıllarda önemli gelişmeler kaydedilmesine rağmen, geç teşhis edildiğinde prognoz kötüdür. Erken tanı tek başına yaşam süresini önemli ölçüde uzatır.

Nedenleri ve Risk Faktörleri

Akciğer kanserinin nedenleri ve risk faktörleri:

• Tütün ürünleri kullanımı: En önemli neden, %85-90.
• Sigara dumanına maruz kalma: Pasif içicilik.
• Asbest maruziyeti: Mesleki risk.
• Radon gazı: Doğal radyasyon kaynağı.
• Ağır metaller: Arsenik, krom, nikel.
• Endüstriyel kimyasallar: Vinil klorür, dizel egzozu.
• Hava kirliliği: İnce partikül madde.
• Aile öyküsü: Genetik yatkınlık.
• Geçirilmiş akciğer hastalıkları: KOAH, fibrozis.
• Önceki radyoterapi: Lenfoma sonrası.
• Bağışıklık zayıflığı: HIV gibi durumlar.
• Genetik mutasyonlar: Hücrelerde birikim.
• Kromozom değişiklikleri: Yaşam boyu birikim.
• İmmün denetim eksikliği: Anormal hücrelerin temizlenmemesi.

Hastalık, kişinin kendi vücudundaki hücrelerin genetik yapısının bozulması ve kontrolsüz şekilde bölünmesiyle ortaya çıkar. Kanserli hücreler başkalarına temas, solunum veya ortak eşya kullanımıyla bulaşmaz. Bu durum tamamen bireysel genetik faktörler, çevresel etkiler ve yaşam tarzı alışkanlıklarının birleşimi sonucunda gelişen biyolojik bir süreçtir. Kanser hastası olan bir yakınınıza sarılmak, onunla aynı ortamda bulunmak veya aynı havayı solumak hastalığın bulaşmasına neden olmaz.

Ne Zaman Doktora Başvurmalısınız?

Akciğer kanseri erken evrede teşhis edildiğinde tedavi şansı çok daha yüksektir. Aşağıdaki durumlardan herhangi birini fark ettiğinizde vakit kaybetmeden bir göğüs hastalıkları veya tıbbi onkoloji uzmanına başvurmanız hayati önem taşır:

• 3 haftadan uzun süren öksürük: Geçmeyen.
• Eski sigara öksürüğünün karakter değiştirmesi: Önemli işaret.
• Balgamda kan görülmesi: Acil değerlendirme şart.
• Tükürükle karışık kan: Az miktarda bile önemli.
• Nefes darlığı: Aniden başlayan veya kötüleşen.
• Egzersiz toleransında belirgin azalma: Yapamadığı işler.
• Hırıltılı solunum: Astım dışı.
• Göğüs ağrısı: Sürekli veya artan.
• Sırt ve omuz ağrısı: Açıklanamayan.
• Açıklanamayan kilo kaybı: Sebebi belirsiz zayıflama.
• Sürekli yorgunluk: Açıklanamayan halsizlik.
• İştahsızlık: Yeme isteği kaybı.
• Ses kısıklığı: 2 haftadan uzun süren.
• Yutkunma güçlüğü: Sürekli.
• Tekrarlayan akciğer enfeksiyonları: Sık pnömoni.
• İyileşmeyen bronşit: Antibiyotiklere yanıt vermeyen.
• Boyun veya köprücük kemiği üstünde sertlikler: Lenf bezi.
• Parmaklarda çomak görünümü: Karakteristik.
• Sürekli baş ağrısı: Beyin metastazı şüphesi.
• Açıklanamayan kemik ağrıları: Metastaz uyarısı.
• Sarılık: Karaciğer metastazı.
• Boyun ve yüzde şişlik: Vena cava sendromu.
• Sigara içen veya geçmişte içmiş kişilerde yıllık kontroller: Belirti olmasa bile.
• 55 yaş üstü ve sigara öyküsü olanlarda tarama: Düşük doz BT.
• 30 paket-yıl ve üzeri sigara içenler: Risk grubu.
• Mesleki risk grubunda olanlar: Düzenli takip.
• Asbest maruziyeti olanlar: Yıllık değerlendirme.
• Aile öyküsünde akciğer kanseri olanlar: Erken taramalar.

"Nasıl olsa geçer" diye beklemek yerine, hastalığın erken evrede yakalanması için profesyonel destek almak hayati önem taşır. Erken teşhis, tedavi seçeneklerini ve başarı şansını doğrudan etkileyen en kritik faktördür. Risk grubundaki kişilerin düşük doz akciğer BT taraması ile yıllık kontrolleri önerilmektedir.

Son Değerlendirme

Akciğer kanseri, doğru yaklaşımlar ve erken teşhisle yönetilebilen ciddi bir kanser türüdür. Sigaranın hastalığın en önemli nedeni olduğu gerçeği göz önüne alındığında, en etkili korunma yöntemi sigaradan tamamen uzak durmak ve mevcut tütün kullanıcılarının sigarayı bırakmasıdır.

Sağlıklı bir yaşam tarzı benimsemek, sigara gibi zararlı alışkanlıklardan uzak durmak, mesleki risklere karşı koruyucu önlemler almak ve vücuttaki değişiklikleri yakından takip etmek, korunma adına atılabilecek en temel adımlardır. Hava kalitesinin iyi olduğu ortamlarda yaşamak, evlerde radon ölçümleri yaptırmak ve asbestli yapılardan uzak durmak da önemli korunma yöntemlerdir.

Tedavi seçenekleri son 10-15 yılda devrim niteliğinde gelişmeler kaydetmiştir. Cerrahi, kemoterapi, radyoterapi yanında hedefe yönelik tedaviler ve immünoterapi sayesinde, eskiden ölümcül sayılan vakalarda bile uzun süreli iyileşmeler sağlanabilmektedir. EGFR, ALK, ROS1, KRAS gibi genetik mutasyonların belirlenmesi ile kişiselleştirilmiş tedavi yaklaşımları mümkün olmuştur.

Multidisipliner ekip yaklaşımı, akciğer kanseri tedavisinin temelidir. Göğüs hastalıkları uzmanı, tıbbi onkolog, radyasyon onkoloğu, göğüs cerrahı, radyolog, patolog ve diğer uzmanların işbirliği ile her hastaya en uygun tedavi planı oluşturulur. Multidisipliner tümör konseyleri bu kararları birlikte alır.

Erken tanı için tarama programları kritik öneme sahiptir. Risk grubundaki kişilerde yıllık düşük doz akciğer BT taraması, akciğer kanserinin erken evrede yakalanma şansını önemli ölçüde artırmıştır. ABD ve Avrupa'da uygulanan tarama programları, akciğer kanserine bağlı ölümleri yüzde 20-25 oranında azaltmıştır.

Hastalığın yarattığı psikolojik etki de göz ardı edilmemelidir. Akciğer kanseri tanısı alan hastalara ve ailelerine psikososyal destek sağlamak, tedavi sürecinin önemli bir parçasıdır. Destek grupları, psikoterapi ve manevi destek hastaların yaşam kalitesini önemli ölçüde iyileştirir.

Koru Hastanesi Tıbbi Onkoloji bölümü, uzman kadrosuyla akciğer kanseri tanı ve tedavisinde modern yaklaşımlar sunmaktadır. Göğüs hastalıkları uzmanları, göğüs cerrahları, radyasyon onkologları ve diğer branşlarla işbirliği içinde her hastaya kişiye özel tedavi planları hazırlamaktayız. Erken tanı için risk grubunda olan herkesi düzenli kontrollerini aksatmamaya davet ediyoruz. Her bireyin kendi sağlığı üzerinde sorumluluğu olduğu unutulmamalı, şüpheli durumlarda uzman görüşü alınarak gerekli tetkikler zamanında yapılmalıdır.

Bilgilendirme: Bu yazıdaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır; doktor muayenesi, tanı veya tedavinin yerini tutmaz. Sağlığınızla ilgili kararlar için bir uzman hekime danışın.